Zwolle

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Zwolse Samuèl is geadopteerd: ‘Ik wist niet eens meer wat dat betekende, ouders.’

Door MichellevdMolen 7 juli 2020

Samuèl (29) kwam als 7-jarig jongetje naar Zwolle, waar hij samen met zijn jongere broertje werd geadopteerd door een christelijk gereformeerd gezin. Opeens had hij twee witte ouders, die ook nog eens een andere taal spraken. “Ze gaven ons weinig ruimte, waardoor ik brutaal en opstandig werd.”

Samuèl werd geboren in een klein dorpje in Rio Claro (Brazilië), in een gezin met dertien kinderen. Zijn biologische ouders waren beide verslaafd aan alcohol. Het huisje van amper twintig vierkante meter was te klein en onhygiënisch, de leefomstandigheden waren slecht. “Ik heb nog een paar herinneringen aan mijn tijd bij mijn biologische ouders. Zo zie ik mijzelf achter een wagen aanrennen, om een stukje brood te jatten.”

Tekst gaat verder onder de foto

Foto Samuèl
Foto | Broertje (helemaal links) en Samuèl (rechts daarvan), in het kindertehuis

In het kindertehuis

Op vijfjarige leeftijd belandde Samuèl, samen met zijn broertje, in een kindertehuis. De rechter had besloten dat de omstandigheden in het gezin niet goed genoeg waren, dus er moesten een aantal kinderen ‘weg’. “Dat moment staat mij nog het beste bij. Ik zat bij mijn moeder of zus op schoot, de vrouw gaf mij in ieder geval een moedergevoel en in die tijd zorgden mijn oudere zussen voor de kinderen. Er kwam een busje aan, met twee mannen. Ze trokken mij – na een kort gesprek – uit de armen van mijn moeder, die begon te schreeuwen. Ook ik raakte in paniek, ik snapte natuurlijk niet waarom we in een busje werden gestopt, dat al vol zat met andere huilende kinderen. Terwijl wij wegreden, zag ik mijn moeder achter het busje aanrennen. De langste reis uit mijn leven, terwijl het in werkelijkheid maar om twintig minuten ging.”

Tekst gaat verder onder de foto

Foto Samuèl
Foto | Ruimte in het kindertehuis in Brazilië

Nieuwe ouders

Hoewel hij niet wist waarom ze naar het kindertehuis werden gebracht, was hij er snel gewend. “Er zaten denk ik wel zestig andere kinderen. Aan grote eettafels krijgen we bonen met rijst. ‘Dit is jullie nieuwe huis’, werd ons bij binnenkomst verteld. Wisten wij veel…” De begeleiders deden leuk en aardig wanneer er bezoek kwam, maar wanneer ze alleen waren met de kinderen, veranderden ze in monsters. “Als je niet luisterde, sloegen ze je met een tak van de bomen of een riem. Ook was er veel misbruik tussen de jonge en oudere kinderen, waar vaak niemand iets van wist. Van mijn familie is alleen mijn zus één keer langs geweest, twee jaar later, om te vertellen dat we nieuwe ouders kregen. Ze huilde, maar ik wist niet eens meer wat dat nou eigenlijk betekende, ouders.”

Tekst gaat verder onder de foto

Kindertehuis Samuèl
Foto | Groep uit het kindertehuis, met Samuèl in het midden

Gepest vanwege huidskleur

Samuèl had behoefte aan vrijheid, maar kreeg voor zijn gevoel het tegenovergestelde. “Mijn adoptieouders en ik hebben elkaar denk ik nooit begrepen. We werden vrij streng opgevoed. Ze gaven ons weinig ruimte, waardoor ik brutaal en opstandig werd. Het botste gewoon. Dat is een moeilijke periode geweest. Ik verwachte een bepaald soort liefde, die ik wel zag bij vrienden en hun ouders, maar zelf helaas nooit zo heb ervaren. Buiten school werd ik door andere kinderen gepest vanwege mijn huidskleur. Mijn adoptieouders heb ik dat nooit verteld. Thuis werd er voor mijn gevoel niet over dat soort problemen gesproken.”

Terug naar Brazilië

Op zijn twintigste zocht Samuèl contact met zijn biologische ouders. Omdat hij nog veel gegevens had, vond hij ze al na een paar maanden. “Mijn adoptieouders hadden geld gespaard, omdat ze wisten dat we een keer terug zouden willen naar Brazilië. Met het hele gezin zijn we daar zes weken geweest, waarvan ik er twee bij mijn biologische familie heb doorgebracht. Er is veel gehuild, eindelijk zag ik daar mijn eigen bloed. Het heeft er zelfs in de krant gestaan, twee broers die hun ouders na 13 jaar weer terugzagen. Het dorp had ballonnen, er werd zelfs een beetje vuurwerk afgestoken, het was één groot feest.”

Tekst gaat verder onder de foto

Samuèl en zijn broertje
Foto | Samuèl met zijn broertje

One big family

Zo’n groot feest, dat Samuèl na die tijd nog één keer is teruggegaan, met het idee er te gaan wonen. “Ik was verliefd geworden op een meisje daar. Ik trok bij mijn zus in en hoopte op one big happy family, maar al snel bleek dat helemaal niet zo te zijn. Al is het mijn bloed, ook zij voelden niet aan als familie. Ze snapte niet dat ik hen financieel niet kon helpen. Ik kwam uit Nederland, dus ik was toch rijk? Om iets te kunnen verdienen, zocht ik een baan in Brazilië, maar na een jaar ben ik teruggegaan. In Brazilië besefte ik pas waarom ik geadopteerd was en hoeveel geluk ik daarmee heb gehad. Er is daar zoveel armoede.”

Toekomstdromen

Zijn droom is dan ook om zijn familie in Brazilië financieel te helpen, maar op dit moment gaat dat nog niet lukken. “Mijn moeder en zus leven op straat, dus ik zou graag een huis voor ze willen kopen. Maar eerst moet ik mijn eigen leven op een rijtje krijgen. Door mijn verleden heb ik een hechtingsstoornis. Ook voel ik mij vaak eenzaam: de ouders die ik altijd wilde hebben, heb ik uiteindelijk nooit gehad. Ook al hebben mijn Nederlandse ouders hun best gedaan. Dat gevoel van samen zijn, dat had ik graag willen ervaren.”

Tekst gaat verder onder de foto

Foto Samuèl
Foto | Samuèl

Taboe

De adoptievader van Samuèl is een aantal jaar geleden overleden aan een hartstilstand. “Dat was het moment dat ik besefte hoeveel ik van hem hield, ondanks de ruzies die ik altijd met hem had. Ik ben ze uiteindelijk dankbaar. Mijn ouders en ik verschilden veel van elkaar. Ik had vaak behoefte aan een goed gesprek, maar dat kwam er helaas nooit van. Ik deel mijn verhaal, omdat er een groot taboe heerst op dit onderwerp. Er zijn veel meer geadopteerde kinderen die zich niet begrepen voelen. Ik hoop dat ik hen hiermee kan helpen.”

Lees ook:

Tip: dit Zwolse restaurant heeft één van de zonnigste terrassen en ‘vriendentafels’

Uitgebreid lunchen, dineren of lekker borrelen in het zonnetje. Plof lekker neer op het terras van B...
botox

Oproep! indebuurt zoekt Zwollenaren die een cosmetische ingreep hebben laten doen

Het aantal jongeren van 18 tot 25 jaar dat cosmetische ingrepen laat doen is in tien jaar tijd meer ...
barbecue-bbq

BBQ aan en gaan: hier in Zwolle haal je een barbecuepakket

Het zonnetje laat zich deze week weer wat vaker zien. Tijd om de barbecue aan te steken! Hoe fijn is...
fietsen

Sportief zomeruitje? Dit zijn de leukste fietsroutes rondom Zwolle!

Vakantie in eigen stad, hartstikke leuk! Komen de stadsmuren toch op je af? Dan pak je toch gewoon d...

adv.