Zwolle

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Zwolse Annelien heeft autisme: ‘Een gezin beginnen? Dat werd mij afgeraden’

Door MichellevdMolen 4 augustus 2020

Op haar vijftiende kreeg Annelien – nu 35 – de diagnose: PDD-NOS, tegenwoordig: Autismespectrumstoornissen (ASS). Zelf omschrijft ze het als de grote grijze ruimte. Het is geen klassiek autisme, waarbij iemand bijvoorbeeld niet kan praten, maar het is ook geen Asperger – waarbij iemand ontzettend intelligent is – maar geen sociale contacten kan onderhouden. Wat ASS dan wel is? “Ik mis de ‘antennes’ boven op mijn hoofd, waarmee je de gevoelens van andere mensen kunt lezen.”

‘Je bent een raar kind’, is iets wat Annelien vroeger regelmatig te horen kreeg. Niet vanuit haar familie, haar moeder ontkrachtte deze uitspraken meteen. Het was de omgeving die Annelien als ‘anders’ bestempelde. “Ik was een stil meisje en had niet veel vrienden. Op school werd ik gepest, maar dat had ik niet door. Als je autisme hebt zit je in je eigen bubbel, je merkt niet dat je in een ongezonde vriendschap zit. Ik wilde altijd aardig doen, uitgenodigd worden op feestjes, maar ik wist niet hoe ik een gesprek moest aanknopen. Dus ik leende bijvoorbeeld geld uit voor de lunch. Daar werd al snel misbruik van gemaakt, elke lunch was ik 10 gulden kwijt, wat ik natuurlijk nooit meer terugkreeg.”

Geen typische tiener

Als ze thuiskwam van school ging Annelien tekenen, hutten bouwen of films kijken. “Daar werd ik gelukkig van. Ook ben ik stapelgek op katten. Ik was geen typische tiener. Als mijn moeder mij vroeg of ik niet eens uit wilde, bleef ik liever thuis. Shoppen? Ik pakte gewoon wat oude kleren uit de kast van mijn ouders. Liep ik daar in coltruien uit de jaren zeventig. Het boeide mij niks, ik voelde mij vooral prima zoals ik was.”

Annelien werd meerdere malen getest, maar kreeg geen diagnose. “Er was vrij weinig bekend over autisme onder meisjes. Het waren vooral de jongens die gediagnosticeerd werden, zoals mijn jongere broertje. Ze wisten nooit wat ik had. Totdat ik op mijn vijftiende plotseling niet meer naar school durfde.” De leerplichtambtenaar werd ingeschakeld – nieuwe onderzoeken volgden – totdat de behandelaar zei: ‘Dit meisje moet op autisme worden onderzocht’. “Ik moest naar Groningen, daar konden ze mij wel diagnosticeren.”

Tekst gaat verder onder de foto. 

Annelien autisme
Eigen foto

‘De plank misslaan’

Een halfjaar lang werd ze behandeld, in een speciaal centrum voor autisme. “Er werd mij vooral verteld wat ik niet kon met diagnose. Ik kon niet studeren. Er werd mij afgeraden om een relatie aan te gaan, laat staan een gezin te beginnen. Na een half jaar stuurde mijn moeder mij terug naar de havo. Op een school voor volwassenen, zodat ik meer persoonlijke begeleiding kreeg. Ik ben blij dat zij mij die kans heeft gegeven en ik heb kunnen laten zien dat je je met autisme geen beperkingen hoeft op te leggen. Twee jaar havo, deed ik daar in één jaar. Slim? Zeker wel! Maar ik mis de antennes op mijn hoofd. Ik voel geen dingen aan, begrijp geen spreekwoorden en vind het lastig om vrienden te maken. Bij het spreekwoord ‘de plank misslaan’, kan ik alleen maar denken: ‘welke plank, waar moet ik mee slaan?'”

Met de planner op schoot

Na de havo verhuisde Annelien van Emmen naar Zwolle, op kamers, om daar te gaan studeren. In de Hanzestad ontmoette ze haar man, met wie ze nu twee kinderen heeft. “Op de bank met een wijntje, als de kinderen eindelijk liggen te slapen? Echt niet. Elke avond zit ik met mijn grote planner op schoot, om de volgende dag uit te stippelen. Ook bedenk ik wat ik moet doen, wanneer de dingen juist niet gaan zoals gepland.”

“Als moeder met autisme ben ik sneller geërgerd door de eetgeluiden van mijn kinderen”

Onderweg is Annelien een aantal vrienden kwijtgeraakt. “Als moeder met autisme ben ik sneller geërgerd door bijvoorbeeld de eetgeluiden van mijn kinderen, of aanrakingen. Dan voel ik hoe andere mensen naar mij kijken: ‘je weet hoe kinderen zijn, daar moet je mee leren omgaan’. Iedere ouder doet het op zijn of haar eigen manier, ik ook. Ik heb een sociaal vangnet opgebouwd en bij nieuwe uitdagingen kan ik terugvallen op een coach. Wordt het mij te veel? Dan zonder ik mij af, met mijn koptelefoon.”

Tekst gaat verder onder de foto. 

Annelien kids
Eigen foto

Gelieve niet aanraken

Last van vooroordelen heeft ze helaas nog steeds. “Als ik vertel dat ik – met autisme – een man heb, krijg ik bijna altijd de vraag: ‘heeft je man het dan ook?’ Alsof dat een vereiste is! Ik heb moeten leren hoe ik een autist kan zijn, zonder meteen als Rain Man te worden aangezien. Natuurlijk is er weleens miscommunicatie tussen mij en mijn man. Maar welke relatie heeft dat niet? We stellen gewoon duidelijke regels. Van het begin af aan ben ik open geweest. Zo zei ik: ‘Hoor eens, ik heb autisme. Een huis schoonmaken, dat kan ik niet’. En dat is dan ook prima. Nu zijn we getrouwd. Eén van mijn coaches was ceremoniemeester tijdens onze bruiloft. Die riep af en toe vriendelijk: gelieve niet de bruid aan te raken. Want ze wist dat ik al zoveel stress had, van al die aanrakingen – die bij een bruiloft horen – word ik knettergek.”

“Ik had echt niet minder van ze gehouden, als ze wel autistisch waren geweest”

Of ze bang is dat er bij haar kinderen autisme wordt geconstateerd? “De eerste twee jaar van mijn leven zei ik niks, daarna hield ik niet meer op met praten. Dat had de bellen al moeten doen rinkelen. Ik ben blij dat mijn kinderen de hele dag door druk brabbelen. Al sinds ze baby zijn, communiceren ze maar al te graag en ze weten hoe ze contacten moeten leggen, Mijn dochter van één is al enthousiast aan het zwaaien. Ik houd van ze zoals ze zijn, ik had echt niet minder van ze gehouden, als ze wel autistisch waren geweest. Wel wist ik dan precies welke hulp ik ze zou kunnen geven.”

Meer lezen van Annelien? Ze schreef een blog ‘Help mijn kind is normaal (en ik niet)’, daarnaast geeft ze lezingen over autisme voor Autisme Kennisnetwerk Overijssel.

Lees ook:

afrit zwolle

Robert geeft al 35 jaar rijles in Zwolle: ‘Het verkeersplein veroorzaakt vaak klamme handjes’

Toen Robert Steen in de jaren tachtig zijn rijbewijs haalde, vond hij tegelijkertijd zijn droombaan....
thierry gelukkig

MAFS-Sanne (‘die van’ Zwollenaar Thierry) zwanger van eerste kindje

Het leek dé ultieme match, maar helaas zijn Sanne en Thierry uit Married at First Sight toch geschei...
local Martijn

Leuk volgens local Martijn: ‘Hier vind je een prachtig, maar verscholen terras!’

De beste tips, die komen van locals. Want wie in een stad woont en leeft kent vaak de allerbeste ple...
spanje martin aletta

Zwolse Martin en Aletta verhuren vakantiehuizen in Andalusië: ‘Er zijn hier nauwelijks besmettingen’

Ze betreuren de negatieve berichtgeving wat betreft corona in Spanje. Volgens Martin en Aletta de Vr...

adv.