Woerdenaren in Oostenrijk: Even helemaal niets…

Door redactie 6 november 2018

Je boeltje pakken om in het buitenland opnieuw te beginnen. Er zijn zoveel mensen die – al dan niet geïnspireerd door ‘Ik vertrek’ – praten over dat soort dingen. Maar het ook daadwerkelijk doen…? Annemijn ter Wee en Jeroen Zwetsloot uit Woerden doen het echt, zij zijn een Bed and Breakfast gestart in Oostenrijk! En houden jou op de hoogte van hun avontuur. 

Door Annemijn ter Wee

Wat kan stilte toch lekker zijn! We zijn 19 weken (min de eerste twee weken van oktober) vol in bedrijf geweest, maar sinds afgelopen donderdag zijn Jeroen en ik weer samen en is Pension zu Hause officieel met Betriebsurlaub (vakantiesluiting). We zijn nog gewoon lekker thuis en zitten echt niet stil, want dat kunnen we niet. Maar het bezig zijn voelt nu even niet zozeer als werk, maar vooral als lekker rommelen. En dat is heerlijk!

Goldener Herbst

Hoewel de herfstvakantie niet ontzettend drukbezocht is, hebben we een aantal hele leuke gasten mogen ontvangen en twee leuke weken gedraaid. Het weer speelde geweldig mee en dat was waarschijnlijk ook waarom veel mensen lekker hun vakantie thuis hebben doorgebracht in plaats van in een buitenland.

Genieten van de herfst met m’n moeder, even de zorgen vergeten voordat de bestralingen gaan beginnen.

Toch vonden we het een geslaagd experiment om met de herfstvakantie open te gaan en denken we erover dat volgend jaar weer te doen. Qua toeristen is het een stuk rustiger in de herfst en niet alle activiteiten en restaurants zijn meer open, maar wandelen kan áltijd. En dat is in deze periode van de Goldener Herbst (zoals ze dat hier zeggen) extra mooi.

Moedersklusjes

Tijdens de herfstvakantie is ook mijn moeder bij ons gekomen om tot rust te komen, aan te sterken en even weg te stappen van de hectiek rondom het ziek zijn dat bij haar thuis zo aanwezig is (daarover lees je in dit artikel meer). We hebben het leven gevierd, vele gebakjes gegeten en genoten van de mooie omgeving waarin wij hier wonen en van elkaar.

Ook toen hebben we niet helemaal stil gezeten en heb ik samen met mijn moeder o.a. de hoofdkussens bijgevuld. Iets wat echt een klusje is om met een moeder te doen, en zeker met eentje die met een naaimachine overweg kan. Dat we er aan het eind uitzagen als donswezens hebben we voor lief genomen, we zijn tevreden met het resultaat.

Afscheid nemen op afstand

Dat het leven vergankelijk is en we daar ook hier op afstand mee geconfronteerd worden weten we inmiddels. Al twee keer kregen we een verdrietig bericht dat iemand uit onze nabije omgeving overleden is. Al twee keer hebben we niet persoonlijk afscheid kunnen nemen. Dat zijn moeilijke dingen, die je zo nu en dan even flink wakker schudden.

Lieve Meijndert van Breenen, proost, op jou, op wie je was en op het leven!

Ook dit zijn situaties waarvan we van tevoren wisten dat we ermee geconfronteerd zouden worden, maar als dat dan ook daadwerkelijk zo is dan weet je pas wat het precies betekent en hoe dat is om niet meer dichtbij te wonen. Op onze manier proberen we dan toch afscheid te nemen en ‘erbij’ te zijn. Of dat nou met een kaart is of door te zorgen voor flessen schnapps voor een uitvaart… Wennen zal het (voorlopig) niet, dat is een ding wat zeker is.

Verborgen talent van Jeroen

Nu we geen gasten meer in huis hebben (we zijn nu dicht tot 8 december), hebben we het rijk weer voor ons alleen. Geen geluiden meer van anderen, niet om 15.00 uur thuis hoeven te zijn omdat we vanaf dan weer gasten kunnen verwachten. Dat is heerlijk, en ondanks dat we het tijdens het seizoen nooit als last hebben ervaren, voelt dat best een beetje bevrijdend. We wandelen, fietsen, rommelen in en om huis en spelen lekker veel potjes Scrabble… Jeroen die Scrabble speelt?! Jazeker, die jongen heeft verborgen talenten!

Aan de Scrabble, we zijn aan elkaar gewaagd, maar altijd weer die lastige Q…

Natuurlijk zijn er hier en daar verplichtingen en zijn we bezig om het huis verder winterklaar te maken (tuin winterklaar, nog wat kozijnen beitsen enz.), maar zelfs dat voelt bijna niet als werken! Wat wel nog een uitdaging wordt? Ons huis kerstklaar maken… wijzelf hebben bijzonder weinig met kerst, maar voor onze gasten gaan we natuurlijk ons uiterste best doen om er wat moois van te maken.

Kerst bij Pension zu Hause, wie wil dat nou niet?!

Liebe Grüße, Jeroen und Annemijn

Experimenteren met gerechten die we aankomende winter aan gasten kunnen serveren: from scratch deze keer Focaccia en wortelsoep, heurlijk!
Uttendorfer Badesee, 's zomers een heerlijke zwemplek, in de winter langlaufen, schaatsen en Ice4Life
Aan de Scrabble, we zijn aan elkaar gewaagd, maar altijd weer die lastige Q...
Het nieuwe gemeentehuis inclusief VVV is geopend, prachtig pand, prachtige traditionele opening met veel traditie. Leuke nieuwe mensen leren kennen, Jeroen kan zo aan de slag bij de plaatselijke bakker als banketbakker als hij zou willen en tijd zou hebben...
Gasten het huis uit, wij aan de klus, we beitsen vrolijk verder tijdens misschien wel de laatste dagen Spätsommer
Moeders achter de naaimachine, het apparaat werkte niet volledig mee, gelukkig had de buurvrouw nog reservenaalden
Wandelen met Jeroen en moeders bij de Klammsee, wat een kleurenpracht
De kleur van de Klammsee, het blijft elke keer weer mooi
Beste (steen)marter, wil jij de volgende keer niet meer onder onze motorkap gaan lopen knagen...
Genieten van de herfst met m'n moeder, even de zorgen vergeten voordat de bestralingen gaan beginnen.
Lieve Meijndert van Breenen, proost, op jou, op wie je was en op het leven!
Trots en blij kijken we terug op ons eerste seizoen!

Nieuws uit Oostenrijk: Storm in een glas water en feesten met de locals

Je boeltje pakken om in het buitenland opnieuw te beginnen. Er zijn zoveel mensen die – al dan niet ...

Nieuws uit Oostenrijk: ‘Waanzinnig om eind augustus in ruim 40 centimeter sneeuw te staan’

Je boeltje pakken om in het buitenland opnieuw te beginnen. Er zijn zoveel mensen die – al dan niet ...

Meer over

Woerdenaren