Christa kent Woerden en zijn inwoners als geen ander: ‘Je ziet een hoop als postbode’

Door Kirsten Bliekendaal 14 augustus 2019

Steeds minder sturen we kaartjes naar elkaar, maar er is in Woerden nog post genoeg voor postbode Christa van den Hoeven. “Je merkt wel dat er meer gebruik wordt gemaakt van de e-mail en WhatsApp, maar ik heb nog genoeg te doen.”

Van dinsdag tot en met zaterdag loopt en fietst Christa met de post door haar wijken in Woerden. Dat doet ze al zo’n elf jaar. “De meeste mensen kennen mij inmiddels. Als vaste bezorger word je ook echt gewaardeerd, vooral oudere mensen laten dat merken. Veel mensen zwaaien als ze mij zien.”

Toen Christa vanwege een operatie even de post niet kon bezorgen ontving ze bijvoorbeeld kaartjes vanuit haar wijken. En als ze niet werkt, weten mensen haar ook te vinden. “ In de wijk waar ik werk, woon ik ook. Mensen weten dat. Het is weleens gebeurd dat ze aan de deur kwamen als er iets verkeerd was bezorgd op een dag dat ik niet had gewerkt. Dan stuur ik ze toch vriendelijk naar de klantenservice.”

‘Het valt best mee hoe vaak het regent in Woerden’

Met haar postbuidel legt Christa elke werkdag zo’n veertien kilometer af. Een sportschool is voor haar dan ook niet nodig. “Ik beweeg voldoende.” Weer of geen weer, de postbode werkt altijd. “Het verbaast je misschien, maar het valt best mee hoe vaak het regent in Nederland, of althans in Woerden. En als het dan eens regent, ben je dat zo weer vergeten op de dagen dat het zonnetje schijnt.”

Vrijheid en buiten zijn

“Het werk vind ik heerlijk, ik houd van mijn vrijheid en van het buiten zijn. Ik stap elke keer met veel zin op mijn fiets.” Rond 11.00 uur haalt ze bij het depot de post voor haar wijken. Daarna gaat ze de wijken in. Om 17.00 uur is alles bezorgd. De wijken en ook de bewoners kent ze op haar duimpje. “Je ziet mensen komen en gaan. Is er iemand overleden en ik merk dat, dan doe ik zelf even een kaartje door de bus. Dat doe ik ook als iemand jarig is.”

Naakt

“Of ik wel eens iemand naakt voor de ramen heb zien staan? Nee, gelukkig niet!” Christa lacht. Als postbode weet ze ongewild veel van het privéleven van haar postcodegebieden. Ontvangt iemand een aanmaning of rijdt iemand een bekeuring: de enveloppe verraadt een hoop. “Dat is zo privé, ik mag er verder niet over praten, maar je ziet een hoop.”

Ze lacht. In de wijken waar ik bezorg zijn ze redelijk braaf hoor. Al zie je wel het verschil tussen de adressen waar jongeren en waar ouderen wonen. “Dan heb ik het over televisiegidsen bijvoorbeeld.” Al houden de Woerdenaren in haar wijken wel meer van de Linda. “Voorheen was het vooral Libelle en Margriet, maar nu bezorg ik de Linda steeds meer. Die is overigens wel heel zwaar.”

Palingsound

Zet Nick en Simon op en Christa gaat als een malle. “Die palingsound dat is mijn bezorgmuziek. Ik heb zo’n app, dan doe ik mijn oortje in en dan ga ik.” Vaak zingt ze dan ook lekker mee. “Dat klinkt niet, maar dat maakt mij niet uit.”

Lees ook:

Hé er ligt flessenpost verspreid door de stad met clues naar… Nieuwe dingen!?

Nog in de binnenstad geweest recent? Dan heb je vast wel al die flessenpost gespot. Op bankjes en ta...
Rozenbrug Woerden

Toen in Woerden: spannend, flessenpost bij de Rozenbrug van héél lang geleden

Wachten voor een brug is natuurlijk het leukste wat er is (not). Maar bij de Rozenbrug wachten is ne...
Brievenbus Westdam

Er verdwijnen brievenbussen in Woerden, hier kun je straks nog wél je post op de bus doen

Natuurlijk zijn we met zijn allen hartstikke blij met e-mail, WhatsApp en andere digitale berichtend...

Huh? Een heel postcodegebied in Woerden met maar één gechipte hond?

Wow, in heel de gemeente Woerden wonen in totaal bijna 1.000 gechipte honden, 978 om precies te zijn...

adv.