Westland

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Arnold is beeldend kunstenaar: ‘De eerste streep die je zet, is het spannendst’

Door Kristianne van Blanken 21 januari 2020

Arnold Beugelsdijk (73) is beeldend kunstenaar en kocht in het verleden kunstwerken aan voor de gemeente ‘s-Gravenzande. Hij neemt uitgebreid de tijd om over zijn grote passie te vertellen.

Hij is geboren in Warmond, maar woont al 45 jaar in Monster en voelt zich absoluut Westlands. Als kind kon Arnold zich al enorm over dingen verwonderen. ”Dan stond ik op het strand met een stok kringen in het water te slaan en was ik, tot verbazing van mijn moeder, zo een uur zoet.”

Die verwondering, die heeft Arnold nog steeds. Over andermans kunst bijvoorbeeld: onlangs liet hij in het museum nog een belletje afgaan omdat hij te dicht bij een schilderij stond. Maar die verwondering kan door van alles veroorzaakt worden. En de ideeën die hierdoor in zijn hoofd ontstaan, probeert hij om te zetten in kunst.

Vele schilderijen, tekeningen en zelfs beelden heeft de kunstenaar inmiddels op zijn naam staan. Of eigenlijk andersom natuurlijk. Daarnaast houdt hij zich ook bezig met film en fotografie. Zo legde heeft hij de bouw van het gemeentehuis van Monster vast vanaf het begin totdat het werd opgeleverd.

De tekst gaat verder onder de foto. 

Arnold kocht voor de voormalige gemeente ‘s-Gravenzande verschillende kunstwerken aan voor in de openbare ruimte.

Kunstacademie

Op zijn zestiende ging Arnold naar de Kunstacademie, ondanks dat zijn vader hem waarschuwde dat er weinig te verdienen viel met kunst. Arnold ziet zichzelf nog zo zitten op de gang, wachtend op het oordeel of hij was aangenomen. Zijn tekeningen bleken goed genoeg.

Hij specialiseerde zich in illustratief ontwerpen en heeft veel geschilderd. ”Maar ik ben vooral een tekenaar.”

Na de academie ging hij onder meer in opdracht portretten maken, terwijl dit hem op school nog helemaal niet lag. ”Ik kan me het emotionele moment nog herinneren dat een docent een portret verscheurde”, vertelt hij lachend (gelukkig). ”Dat portret was ongetwijfeld ook niet goed.” Maar Arnold liet zich niet uit het veld slaan en oefende zoveel dat hij de smaak te pakken kreeg. ”In de trein ging ik mensen natekenen. Ik heb daar overigens nooit gedoe mee gehad. Nu vind ik het een van de leukste dingen die er zijn.”

Geld verdienen

Naast zijn werk als kunstenaar ging Arnold aan de slag als decorateur en etaleur en later als docent in tekenen en kunst. ”De kachel moest immers toch blijven branden.” Misschien had zijn vader vroeger toch gelijk over het verdienen van geld met kunst.

Maar geld verdienen is nooit prioriteit geweest voor Arnold en doordat hij daarnaast ander werk had, kon hij als kunstenaar blijven maken wat hij wilde. ”Ik maakte wat zich maar aandiende: enorme schilderijen, portretten, ruimtelijk werk, noem maar op.”

De tekst gaat verder onder de foto.

Beeld: Privéfoto.

Kunstuitleen

Alsof zijn werk als docent en kunstenaar het leven niet al druk genoeg maakten, hield Arnold zich daarnaast met nog véél meer bezig. Hij zat twintig jaar in de Culturele Raad van ’s-Gravenzande en richtte in die tijd de Kunstuitleen op. Ook kocht hij voor de toenmalige gemeente ’s-Gravenzande kunst voor in de openbare ruimte aan. De Schipper op het Vaartplein bijvoorbeeld en Het Paard in de Langestraat.

Tegenwoordig is Arnold actief voor kunstenaarscollectief WIT. Samen met andere kunstenaars probeert hij kunst in Westland beter op de kaart te zetten. Niet alleen door kunst te maken en tentoon te stellen tijdens bijvoorbeeld de kunst- en atelierroutes, maar ook door middel van discussies, films en cursussen. Momenteel bereidt hij een lezing over de renaissance voor. ”Ik denk dat daar veel belangstelling voor is.”

Atelier aan huis

Zijn eigen werk maakt Arnold in Monster, waar hij zijn werkruimte en atelier aan huis heeft. Het mooiste aan het kunstenaarsvak vindt hij dat hij een idee dat ergens in zijn hoofd zit, verwezenlijkt. ”De weg daar naartoe is heel leuk. Je begint met schetsen, terwijl een wit vel je aanstaart. In mijn hoofd ben ik dan al dagen aan het nadenken. De eerste streep is het spannendst: moet dat een dikke of juist een dunne lijn zijn en waar komt die?”

Een specifiek kenmerk, dat heeft het werk van Arnold niet. ”Ik hoor vaak dat mensen het vinden lijken alsof er meerdere kunstenaars exposeren, als ze werk van mij zien.” Hij ziet het als compliment. ”Want dan borduur je niet teveel voort op wat je al kan. Ik houd van uitdaging.” Picasso wilde ook geen stijl, laat ik me vertellen.

De tekst gaat verder onder de foto.

De Schipper is één van de beelden die Arnold in het verleden aankocht voor de gemeente.

In zijn werkstukken kan Arnold zich goed uiten, naar aanleiding van wat hij meemaakt. Na het overlijden van zijn zwager, bijvoorbeeld. Hij kan in zijn eigen wereld zitten, maar laat zich ook graag leiden door de actualiteit. ”Soms moet iets eruit en kan het maken van een kunstwerk in dat thema echt opluchten.” Ook als werk dan helemaal niet te verkopen valt. ”Dat ik niet hoef te bestaan van mijn kunst, geeft me echt die vrijheid. Ik vraag me nooit af of iets zou verkopen, ik maak iets omdat ik dat wil.”

Ben jij benieuwd naar het werk van Arnold? Dan kun je altijd een kijkje nemen in zijn atelier. ”En niet denken ‘ach die arme kunstenaar, ik moet wat kopen”’, benadrukt hij zelf. Maar bij oprechte interesse, informeert hij je graag. Kijk voor meer informatie en om contact op te nemen op abeugelsdijk.nl.

Lees ook:

Dit zijn de data waarop je deze zomer los kunt gaan tijdens de Westlandse feestweken 2020

Het duurt natuurlijk nog even voordat het feestwekenseizoen weer begint, maar het is nooit te vroeg ...

Kijken! Bewegende beelden van Westland uit 1935 [VIDEO]

Via internet kun je ontzettend veel video's bekijken die over het vroegere Westland gaan. Je moet ze...

Dit is waarom je nu al zoveel vogels hoort fluiten in de vroege ochtend

Misschien lig je heel vroeg in de ochtend nog lekker te snurken, maar ons valt al weken op dat de vo...

adv.