Utrecht

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Utrechter Marjon is IC-buddy in het St. Antonius ziekenhuis: ‘Hier hebben ze me nodig en kan ik toch iets doen’

Door Bonnie Dekkers 27 oktober 2020

Wat doe je als jouw baan stil is komen te liggen in coronatijd? Je kunt je dagen vullen met Netflix en het eten van bergen chocolade, maar je kunt ook van de bank afkomen en je handen uit de mouwen steken. Dat deed Marjon Moed (34), die eigenlijk theater- en programmamaker is. Sinds begin deze maand werkt ze als IC-buddy in het St. Antonius ziekenhuis in Nieuwegein: “Ik hou enorm van zorgen en dingen regelen voor mensen”.

Je zou kunnen denken dat het een grote verandering is voor de creatieve ondernemer, maar dat valt mee. Naast haar theatrale werkzaamheden, heeft ze gewerkt bij het Leger des Heils en in het ziekenhuis als voedingsassistent. Toen de coronacrisis in maart begon, was haar agenda opeens leeg. Ze wilde zich nuttig maken en besloot verschillende ziekenhuizen in regio Utrecht te bellen om te vragen of ze aan de slag kon. “Dat ging helaas niet, omdat ik geen zorgopleiding heb,” vertelt Marjon.

IC-buddy

In de herfst ging ze voor poging twee. “Ik was een theatervoorstelling aan het maken, maar die ging uiteindelijk niet door. Terwijl we afscheid namen van de spelers, sprak ik iemand die stewardess was. Zij vertelde dat ze als IC-buddy werkte. Ik vroeg wat dat was en dacht: dat wil ik ook. Ik had al de neiging om in de zorg te werken en dat werk gaat altijd door. Daar hebben ze mensen nodig en zo kon ik toch iets doen. Ik hou enorm van zorgen en dingen regelen voor mensen.”

Sluizen, desinfecteren en bezoek ontvangen

Sinds 4 oktober staat Marjon drie dagen per week in het ziekenhuis als IC-buddy, zonder zorgopleiding. “We werken onder toezicht van mensen die geschoold zijn en de handelingen die wij uitvoeren zijn niet medisch.” Volgens haar biedt dat meer mogelijkheden. “Wat we vooral doen is het verplegend personeel ontlasten. Zo helpen we het personeel met in- en uitsluizen (het aan- en uitkleden), zodat zij veilig de IC kunnen betreden en verlaten. Daarbij volgen wij protocollen die zijn opgezet door het ziekenhuis.”

En dat is nog niet alles: Marjon vertelt dat ze ervoor zorgt dat materialen, gedesinfecteerd en wel, op de juiste plek liggen. Het wegbrengen van bloed naar het lab en ontvangen van bezoek van de IC-afdeling staat ook op haar takenlijst.

Tekst loopt door onder de foto’s

Ook belangrijk: het goed schoonmaken van gezichtsmaskers. Foto: Marjon Moed
Tijdens haar werk draagt Marjon altijd een mondkapje, wat voor aardig wat afdrukken zorgt. Foto: Marjon Moed

Helpen in de teststraat

Dan schiet Marjon iets te binnen: deze week mocht ze voor het eerst helpen in de teststraat van het ziekenhuis. “Dat was heel leuk om te doen,” vertelt ze. “Ook het uitvoeren van de neusswab kan heel satisfying zijn”, zegt te trots. Omdat het steeds drukker op de afdelingen wordt, heeft de Utrechtse gister ook op de spoedeisende hulp gestaan. “Dat is heel anders.”

Moeilijke momenten

Alhoewel Marjon erg positief is over haar werk als IC-buddy, is het soms ook zwaar. “Het moeilijkste vind ik wel wanneer je bezoek ontvangt voor iemand met wie het slecht gaat. Je moet afstand houden, maar wilt ook begripvol en lief zijn voor die mensen.” Ze vindt het ook lastig wanneer ze ziet dat verpleegkundigen het zwaar hebben. “Je doet dan wat je kan. Eigenlijk denk ik dan: ga jij maar even weg, ik doe het wel voor je. Het is moeilijk dat je niet meer kunt doen.”

Tekst loopt door onder de foto

Een hart onder de riem steken? Dat doet Marjon door iets vrolijks op de naamsticker te schrijven. Foto: Marjon Moed

Succesformule

“Alle sectoren die op dit moment buitenspel zijn gezet, zijn hier nodig. Denk aan horeca, toerisme. Je staat allemaal in het zelfde pakje. We moeten samen iets voor elkaar boksen en daarin wordt geen onderscheid gemaakt.” Marjon denkt dat het een succesformule is: “Van binnenuit krijg je een kijkje in de keuken van het ziekenhuis. Je komt binnen zonder opleiding en veel mensen willen doorstromen. Veel mensen zitten thuis, voor hetzelfde geld of meer kun je in het ziekenhuis werken. Die weg naar het ziekenhuis kan beter worden aangegeven.”

Veilig gevoel in het ziekenhuis

Op de vraag of Marjon extra druk voelt om zich aan de nieuwe coronaregels te houden, knikt ze: “Jazeker. Vooral omdat ik bang ben dat ik iets meeneem het ziekenhuis in. Ik voel me heel veilig in het ziekenhuis, omdat daar minder besmettingsgevaar is. We spreken elkaar erop aan en dat vind ik heel mooi. Dan zegt iemand: vergeet je handschoenen niet of desinfecteer je handen.”

Spreek je woorden uit

Of Marjon voorlopig nog IC-buddy blijft, weet ze nog niet. Ze wil de komende periode gebruiken om te kijken hoe zij zich zo goed mogelijk kan inzetten. Wel wil ze iedereen wat meegeven vanuit haar huidige rol: “In deze tijden moeten we fysieke afstand houden. Druk je dan uit in woorden, spreek uit wat je waardeert. Als ik zie hoe wij personeel kunnen ontlasten door iemand in de ogen te kijken en te zeggen: je bent een topper, je hebt het goed gedaan. Dat werkt toch echt.”

Wil jij als IC-buddy aan de slag?

De Utrechtse denkt dat de coronacrisis nog wel even gaat duren en dat buddy’s dus hard nodig zijn. Denk je nu: dat wil ik ook? Kijk dan op de website van het St. Antonius ziekenhuis voor meer informatie of om je aan te melden. Het ziekenhuis laat weten dat een medische achtergrond niet noodzakelijk is; IC-buddy’s doen geen taken waarvoor je medisch gekwalificeerd moet zijn en bovendien werken zij altijd onder toezicht van een zorgprofessional.

Wil je Marjon en de buddycrew in Nieuwegein op de voet volgen? Dat kan via Instagram.

Lees ook:

Na een heftige periode reisden Utrechters Joost en Viora de wereld over: ‘Morgen is je niet gegeven’

Chemo, ruggenprikken, bloedtransfusies, haarverlies. Maar ook: kanotochten in Nieuw-Zeeland, oud en ...

Brigitte en Ellen maakten het eerste prentenboek over Utrecht en jij kunt ‘m winnen!

Utrechtse studentenvereniging S.S.R.-N.U. laat zien dat het verenigingsleven ook coronaproof kan

NOS in English: Utrechtse studenten maken coronanieuws toegankelijk voor de hele wereld

Krijn (15) ontwierp een tatoeage voor zijn docent: ‘Het is best een big deal’

adv.