Fenneke is uitvaartfotograaf: ‘Mijn foto’s houden herinneringen levend’

Door Janine Guijt 14 juli 2017

De eerste stapjes van je kind, een selfie met je nieuwe lover, de trouwdag van je beste vriendin: we leggen alles vast op camera. Zelfs tijdens een geboorte worden foto’s en filmpjes gemaakt. Maar een uitvaart vastleggen, dat is wat minder gebruikelijk. Best onlogisch, vindt uitvaartfotograaf Fenneke Visscher. Haar persoonlijke missie: ervoor zorgen dat mensen een fotograaf op een uitvaart net zo vanzelfsprekend en waardevol vinden als op een bruiloft.

Van speech tot soep

‘Hé Fenneke, jij houdt toch zo van fotograferen?’ vroeg een familielid van haar vriend tijdens de begrafenis van diens oma. ‘Zou je vandaag foto’s van de uitvaart willen maken?’ Fenneke kreeg een professionele camera in haar handen gedrukt en voordat ze het wist fotografeerde ze de dienst die in de woonkamer van oma plaatsvond. “Ik greep de kans met beide handen aan en heb alles gefotografeerd die dag: van het sluiten van de kist tot en met de soep na de begrafenis. Daarna heb ik er een album van gemaakt. Daar kreeg ik mooie reacties op. Iedereen was zo dankbaar dat ik dit had gedaan. Toen wist ik: dit wil ik vaker doen.”

‘Het gaat niet om mij, maar om de nabestaanden. Het is hún verdriet, hún afscheid.’

Dromen over uitvaarten

Inmiddels heeft Fenneke al heel wat uitvaarten gefotografeerd. Van ouderen die een mooi leven hebben gehad, mensen die na een lang ziekbed sterven, maar ook van kinderen die plotseling overlijden. Is het niet moeilijk om zoveel met de dood bezig te zijn? “Dat valt wel mee”, vindt Fenneke. “Tijdens een uitvaart kan ik me goed afsluiten van emoties. Het gaat niet om mij, maar om de nabestaanden. Het is hún verdriet, hún afscheid. Maar ik heb wel besloten om geen begrafenis te fotograferen van een kindje dat net zo oud is als mijn eigen zoon. Dat komt dan toch te dichtbij. En ik merk dat de uitvaarten in mijn dromen terugkomen. Ik verwerk de dag blijkbaar in mijn dromen en mijn werk en privéleven lopen dan in elkaar over, dus in die zin doet het toch wat met me.”

Foto: Fenneke Visscher

Glimlachen en glunderen

Ondertussen pakt Fenneke een USB-stick met haar portfoliomateriaal erbij. “Je verwacht misschien alleen foto’s van huilende mensen te zien, maar dat is lang niet altijd het geval”, vertelt ze terwijl ze foto’s van een uitvaart van een 70-jarige man laat zien. “Deze meneer heeft bijvoorbeeld een lang ziekbed gehad. Tijdens de uitvaart heerste er bij de nabestaanden ook een soort opluchting. Zo van: ‘Het is goed zo.’” Op het beeldscherm verschijnen mensen die glimlachen en glunderen van trots. “Hier vertellen zijn vrienden mooie anekdotes uit zijn studententijd. Ook dát is een uitvaart.”

‘Er wordt geglimlacht en geglunderd. Ook dat is een uitvaart.’

Herinneringen blijven levend

Wat maakt het fotograferen van uitvaarten zo bijzonder? Fenneke: “Het is mooi als je zo dichtbij mensen mag komen. Nabestaanden komen bij elkaar uit liefde, om een dierbare te gedenken. Heel waardevol om dat vast te leggen. En herinneringen blijven levend en worden tastbaar in een album. Vaak krijg je als nabestaande toch niet alles mee op zo’n dag. Het is dan mooi om samen met andere familieleden of vrienden het album er nog eens bij te pakken.”

uitvaarfotograaf-fenneke-visscher
Foto: Fenneke Visscher

Jeukende handen

Fenneke ziet het als haar missie om meer bekendheid voor uitvaartfotografie te creëren. “Als ik op televisie hoor dat er een BN’er is overleden, wil ik altijd meteen weten of de uitvaart gefotografeerd wordt. Mijn handen gaan dan jeuken. Ik ben er namelijk écht van overtuigd dat het heel waardevol is om een tastbare herinnering aan zo’n belangrijke dag te hebben. Dingen als een kist en de bloemen zijn vaak met aandacht uitgekozen. Zonde dat je dat na een uitvaart nooit meer terug kunt zien. Alleen al daarom vind ik dat een uitvaartfotograaf het overwegen waard is.”

Ondernemer Uitgelicht

Iedere week spreken we met een Utrechtse ondernemer. Ken jij een leuke ondernemer uit Utrecht? Laat het ons weten!