Tilburg

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Fitte Werner: ‘Ik klom een berg op met een bal van 50 kilo in mijn handen’

Door Rowie van der Vliet 27 februari 2018

Met een verzwaard vest van twintig kilo in de touwen hangen of met een betonnen bal in de hand een berg in IJsland beklimmen. Het zijn niet de meest alledaagse bezigheden voor een man van vijftig jaar. Toch zijn het activiteiten als deze waar vijftiger Werner Vermelis dagelijks voor traint. Hoe dan?! We gingen langs bij misschien wel de meest fitte ‘Abraham’ van Tilburg.

Slingeren aan ijzeren buizen die bevroren zijn, speerwerpen, een ijswand met een hoek van tachtig graden beklimmen of opdrukken met een grote schijf van meer dan twintig kilo op je rug. Het lijkt op het trainingsschema van een gespierde bodybuilder á la Arnold Schwarzenegger. Dat is niet de lichaamsbouw van Werner én toch heeft hij al deze dingen gedaan.

Superkrachten

Heeft-ie dan superkrachten? Nee hoor! “Iedereen kan het”, verzekert Werner ons. “Op mijn Instagramaccount krijg ik allemaal als reacties zoals: ‘Jezus hé, wat ben je sterk’. Een jaar geleden had ik nog nooit hardgelopen. Toen kón ik dit ook niet. De grootste uitdaging zit hem in het mentale aspect.”

Werner
Foto: indebuurt

Ongeluk

De fitte vijftiger kon dit alles natuurlijk niet van de ene op de andere dag. “Eigenlijk is het allemaal begonnen door een blessure. Ik heb twintig jaar aan ijshockey gedaan, maar toen ik in 2015 een ongeluk op de scooter kreeg was dat afgelopen. Mijn voet en hand waren gebroken. Ik ben altijd goalie geweest en dat is nogal lastig als je geen stick meer kunt vasthouden. Door een vriendin ben ik toen meegenomen naar een HIT-run, een high intense interval. Daar ben ik helemaal afgebeuld, haha. Toch had ik de smaak te pakken. Ik ging trainen bij Crossfit Drie Torens in Tilburg en gaf mij op voor steeds meer evenementen.”

Prettig gestoord

Zo deed Werner ook een wedstrijd terwijl hij de hele tijd aan iemand was vastgeboeid. “Ik ben prettig gestoord”, lacht hij. Het sporten begon helemaal te lopen toen Werner de kans kreeg om mee te doen aan een wedstrijd van Spartan. “Ken je dat niet? Dat is een grote sportorganisatie die extreme runs organiseert. Die worden in Nederland uitgezonden op Spike TV. Toen ik hoorde dat ze naar Nederland zouden komen, moest ik meedoen. Ik dacht ach, ik ben vijftig. Ik schrijf mij lekker in en zie wel waar het schip strandt.”

Werner
Zonder zijn trainer van Crossfit Drie Torens en vrouw Angelique had Werner het niet gekund Foto: indebuurt

Koeienletters

“Toen ik vanuit mijn ooghoek zag dat ik een mail had, moest ik toch even kijken. Met koeienletters stond dat ik naar Reykjavik ging. Ik wist niet hoe snel ik mijn vrouw Angelique en de sportschool moest bellen. Bij zo’n grote wedstrijd wilde ik niet op mijn bek gaan. Daarom ben ik nóg harder gaan trainen en heb ik alle biertjes laten staan. Het hele gezin werd er een beetje moe van, haha. Zo heb ik ook mijn eetpatroon aangepast.”

Niet gek laten maken

“Als je meedoet met een Spartan run heb je geen idee wat je te wachten staat. Je weet van tevoren niet welke onderdelen er in een race zitten. Sommige stukken kun je ook nooit oefenen. Toch had ik een goed gevoel over de race in Reykjavik. Zelfs toen deelneemster Katrín Davíðsdóttir, de koningin van de crossfit, zei dat het best een serieuze uitdaging was. Daar ging ik dan de vrieskou in met thermokleding, eten en drinken, twee zaklampen en een rugzak. Toen ik om middernacht aan de startlijn stond, begon het ook net te sneeuwen. Maar daar heb ik mij niet gek door laten maken!”

Werner
Kijk, Werner heeft geen sixpack, maar is wel de fitste vijftiger die wij kennen. Foto: indebuurt

‘Hoe kom ik erbij dat ik dit kan?!’

Toch kwam er een moment dat Werner twintig (!) minuten lang in IJsland in de vrieskou aan bars heeft gehangen op een berg. Hij kon geen kant op, want jongens die voor hem zaten, durfden niet meer verder. “Toen dacht ik wel even: ‘hoe heb ik het in mijn bolle harses gehaald?! Hoe kom ik hierbij dat ik, als vijftiger, dit kan?!'” Totdat iemand met meer ervaring naast hem kwam hangen die een legale route rondom de berg wist. Het extra zaklicht was precies genoeg om bovenop de berg te komen.

Noorderlicht

Toen Werner op de berg stond, keek hij naar boven. “Daar was het Noorderlicht! Precies waarvoor ik eigenlijk gekomen was. Ik dacht: nu ga ik het halen ook. Het kan mij niets meer schelen nu.” Onderweg kwam Werner nog veel meer uitdagingen tegen. Ook liep hij langs stukken waar de doktoren net geweest waren om iemand met een traumahelikopter te vervoeren. “Bij sommige oefeningen moest ik nog wel burpees doen. Dat doe je wanneer iets niet lukt.” Angelique, de vrouw van Werner, doet het even voor. Ze drukt zich op, springt overeind vanuit die positie en klapt boven haar hoofd in haar handen.

Werner
Foto: Werner Vermelis

Niet gehaald?

“Toen ik de finish haalde, was ik teleurgesteld. Er was namelijk geen kampvuur waar ik overheen moest springen, zoals het hoort. Ik dacht dat ik het niet binnen vijf uur gehaald had. Als dat gebeurt, krijg je niets. Geen t-shirt en geen medaille. Ik werd een tentje ingeduwd en kon niets zien, want ik had mijn bril niet op. Uiteindelijk kwam er iemand van Spartan naar mij toe. Bleek dat ik het hartstikke goed gedaan had! In mijn leeftijdscategorie ben ik eerste geworden, in de categorie mannen 18de en overall ben ik op de 21ste plek geëindigd.”

Nog een keer!

“Na deze ervaring riep ik: dat doe ik nooit meer. Maar toen ik een mail van Spartan kreeg dat ik voor een soortgelijke race op een militaire basis in Mallorca was uitgeloot, wilde ik dat toch meemaken.” Werner heeft de smaak goed te pakken. “Als persoon verander je. Ik ben fitter geworden en heb meer energie. Ik schrik niet meer zo snel van een uitdaging.Het is jammer dat dit niet bestond toen ik jonger was. Dan hadden mijn vrouw en ik dit al veel eerder gedaan! Maar gelukkig kan ik het nu doen.”

Ambassadeur

Niet alleen wij vinden Werners transformatie inspirerend. Ook Spartan. “Ik ben sinds kort ambassadeur van de organisatie. Ik ben één van de 17 Nederlanders. Dat zijn er niet zoveel. Wat een grote eer!”

Tilburger van de week

De vorige keer spraken we met GTST-actrice Anouk Maas. Ken je ook een Tilburger met een bijzonder verhaal? Of denk je: hé, ik heb net zo’n mooi verhaal als Werner en Anouk? Laat het ons weten!

adv.