Tilburg

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Jolanda hoopt op hulphond voor dochter Yentl (21): ‘Je ziet je dochter aftakelen’

Door Rowie van der Vliet 30 juli 2020

De tienerjaren van Yentl Meeuwissen (21) uit Tilburg zagen er niet uit zoals de meeste meiden van haar leeftijd. Ze reisde van de ene naar de andere kliniek om haar te helpen met haar mentale gezondheid en anorexia. “Sinds november zit ze thuis en weten we het niet zo goed meer”, vertelt haar moeder Jolanda Warmoeskerken. Toch is er een lichtpuntje: Yentl maakt kans op een hulphond, maar daar heeft ze alle hulp bij nodig. “Dat kost klauwen met geld.”

Tienduizend euro. Zoveel is er nodig om een hulphond aan te schaffen. Yentl en haar moeder zetten een crowdfundingactie op, want zelf krijgen ze het hoge bedrag niet opgehoest. “Alle beetjes helpen”, aldus de 21-jarige Tilburgse.

Meer dan een maatje

Jolanda legt haarfijn uit waarom Yentl die hond zo goed kan gebruiken. “Ze heeft een vorm van autisme, depressie, anorexia en een persoonlijkheidsstoornis. Bij elkaar is dat een hele hoop. Een hulphond maakt je niet beter, dat is absoluut niet waar. Wel is het een steun en toeverlaat tijdens zware gesprekken bij de therapeut of psycholoog. Zo’n hulphond is meer dan een maatje. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat een hulphond beter helpt dan een gewone hond. In hoeverre weten we nog niet, maar we gaan proberen met de hulphond de kwaliteit van haar leven te beteren.”

Rustige hond of blij ei?

Inmiddels is Yentl al bezig met een traject van Dutch Assistence Dogs om uit te vinden wat dé hulphond voor haar is. “Is dat een rustige hond of een blij ei? Daar gaan we achterkomen. De begeleiding voor een hulphond kun je soms ook bij de gemeente aanvragen, dat ga ik nog doen. Als ik dat geld niet vergoed krijg, kost het 90 euro per uur. Maar het geld voor de crowdfunding gaat sowieso naar de hond toe! Want de aanschaf krijg je niet vergoed en anders zitten we ook nog met de kosten van de dierenarts.”

Stoppen met studie

Yentl heeft het niet makkelijk. Op haar zestiende kreeg ze last van haar mentale gezondheid en sinds twee jaar heeft ze ook anorexia. “Ze studeerde grafisch vormgeven aan het ROC en zat in het laatste jaar. Die studie heeft ze af moeten breken. Af en toe gaat het iets beter. Ze is laatst met een vriend naar de kermis geweest, maar de dag daarna is ze helemaal op. Ze loopt op straat ook vaak met een koptelefoon waar geen geluid doorheen komt. Zo krijgt ze minder prikkels mee.”

‘We moeten alles proberen’

“Ja, soms zijn er dagen dat ze niet meer wil leven. Dan toe zit ze heel de dag op de bank en wil ze niet eten. Ze kan zichzelf maandenlang niet in de spiegel aankijken. Ik vertel dit nu heel nuchter, maar natuurlijk is het zwaar. Je ziet je dochter aftakelen. Maar ik zeg tegen haar: we moeten alles proberen. Pas als je nog niet alles hebt geprobeerd, weten we of het leven echt niet voor jou is weggelegd. Ik zit nu 2,5 jaar met haar in dit traject en je wordt er heel murw van. We maken er het beste van, maar fijn is het niet.

We vinden het heel stoer dat Jolanda en Yentl hun verhaal delen en hopen dat de Tilburgse snel haar nieuwe puppy kan knuffelen.

Lees ook:

Tilburgse Guus (22) is heel erg ziek: ‘Ik kan niet zomaar naar de supermarkt of douchen’

Wie de Tilburgse Guus Liebrand op straat tegenkomt, zal niet meteen denken: dat mèske is ziek. "Ik b...
Iris en Luc hersenletsel

Iris (40) heeft hersenletsel: ‘Ik kon eerst niet alleen boodschappen doen’

Eventjes boodschappen doen en dan lunchen met je kinderen? Voor Iris Rijsdijk-van Eerd (40) kost het...

adv.