Rotterdam

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Van donkere club naar ouderwetse ijsfiets: de horeca-avonturen van Kristian de Leeuw

Door Britte Kramer 26 mei 2020

Kristian de Leeuw (37) kennen we als de man achter Bar, Poing, Sjatzi, Tandoor16, de feesten van de Maatschappij voor Volksgeluk en die veelbelovende club in de Ferro Dome die er – door onenigheid met de gemeente – uiteindelijk niet kwam. Met zijn vriendin en hun twee zoontjes woont hij in het Oude Westen. Kris is onze Rotterdammer van de Week.

Ondanks dat hij inmiddels hélemaal bij Rotterdam hoort, is Kristian geen geboren of getogen Rotterdammer. Hij woonde onder meer in Oxford, Amerika, Hoofddorp, Delft en Amsterdam. Uiteindelijk ging hij stagelopen bij het bekende Rotterdamse fotografenduo Ari Versluis en Ellie Uyttenbroek. Het is aan hen te danken dat Kris het Rotterdamse uitgaansleven naar een hoger plan tilde. Ze regelden een woning voor hem en nu woont hij hier alweer elf jaar.

Kon je makkelijk wennen in Rotterdam?

Kristian: “Ik voelde me meteen thuis, absoluut. Ik leerde heel snel mensen kennen – ook door Ari en Ellie – en vond het een hele toegankelijke stad. Ik kreeg echt het gevoel dat ik met open armen werd ontvangen. Sinds vorig jaar bekend werd dat onze club in de Ferro Dome er niet mocht komen is mijn vertrouwen in de bestuurders geschaad, maar ik hou nog steeds van Rotterdam en haar bevolking. Ik voelde me ook meteen op m’n gemak, omdat het niet zo opgepoetst was als Amsterdam. Dat heb ik sowieso in rauwe havensteden, zoals ook in Marseille of Genoa. Toen ik hier kwam vond ik alleen dat er weinig was, qua horeca en uitgaan. Je had natuurlijk Rotown, maar ik miste heel erg de vooruitstrevende plekken met elektronische muziek, zoals in mijn lievelingsstad Berlijn. Daar zag ik heel veel kans. Ik had de tijd ook mee, qua mogelijkheden; zo net na de vorige economische crisis.”

Je stuurde geschiedenis, werkte als fotograaf, en toen was je ineens horecaondernemer?

“Ik vond het altijd al leuk om dingen te organiseren. In de kraakpanden in Delft, waar ik woonde, organiseerde ik wel eens festivalletjes of feestjes. Dat ben ik hier ook gaan doen. De allereerste was in Hotel Centraal. In Hostel ROOM leerde ik Jetti kennen, die tot op de dag van vandaag mijn compagnon is. We hadden het vaak over wat we misten en dachten: we kunnen blijven mopperen, of we gaan er gewoon iets mee doen. Zo begonnen we in 2010 de Maatschappij voor Volksgeluk, waarmee we feesten organiseerden in kraak- en anti-kraakpanden. Ik leerde al vroeg dat je de eigenaar van een leegstaand pand gewoon moet vragen of je het tijdelijk mag gebruiken. Zo kwam ik ook aan de locatie van de eerste Bar, aan de West-Kruiskade.”

Lees verder onder de foto >

Kristian de Leeuw
Kris tijdens de demonstratie tegen het afzwakkende nachtleven, een week nadat bekend werd dat zijn club Maatschappij voor Volksgeluk er niet zou komen | Foto: Mark Bolk

Eigenlijk speelt jouw hele leven zich af op de West-Kruiskade?

“Ja! Ik vind de West-Kruiskade de leukste straat van Rotterdam. Heel leuk dus dat we daar met Tandoor16 zitten. Bij toeval konden we een woning huren in een zijstraatje. Het Oude Westen is een heel leuk buurtje waar iedereen mekaar kent; een beetje een ouderwetse volksbuurt. Als je er op een terrasje zit is het gewoon alsof je naar een film aan het kijken bent; wat daar allemaal rondloopt aan figuren… Je kijkt je ogen uit.”

Waar kom je verder graag?

“Het fijnste vind ik het om, als ik wat tijd over heb, een stukje te gaan fietsen of wandelen naar plekken waar niet zoveel mensen komen. Het Quarantainegebied vond ik een mooi plekje. Ik ben een paar keer naar de Maasvlakte gefietst, dat vond ik ook te gek. Toen het strand laatst afgesloten was voor automobilisten was het er doodstil en ben ik lekker gaan zwemmen, in m’n nakie. Het is natuurlijk dieptriest wat er gebeurt, maar tegelijkertijd ervaar ik het als een enorm bijzondere tijd waarin ik intens geniet van de stad; de lege straten, de natuur, de stilte. Ik hoop echt dat we met z’n allen iets leren van deze periode: een herwaardering voor moeder natuur, samen zijn met vrienden en familie en iets voor een ander doen. Dat is waar het om draait en dat wil ik ook overbrengen met de dingen die ik doe: mensen samenbrengen en mooie ervaringen laten beleven met elkaar.”

Wat staat er nog op de planning voor jou?

“Ik ben met een aantal mensen aan het kijken of we in Schiedam iets kunnen met de plannen die we hadden voor de Ferro. Met de ontwikkeling van M4H wordt er steeds meer een link gelegd tussen de twee steden. Ik vind Schiedam een hele mooie stad, net als Rotterdam twintig jaar geleden. Nog net wat rauwer. Vanuit Poing starten we binnenkort de eerste vegan sushibezorgdienst van de stad. En ik heb sinds kort een ijsbakfiets, met allemaal klassieke smaken. De rode lijn is dat ik dingen wil neerzetten die breed toegankelijk zijn, en dat ik het heel leuk vind om mensen blij te maken. Zeker nu ik kinderen heb, merk ik hoe leuk het is om een ijsje te eten. Dat zie je ook op de West-Kruiskade: alle geuren en kleuren die je op straat tegenkomt, komen samen in de ijssalon. Iedereen houdt van ijs – dat gaat voorbij etnische achtergronden en rijk of arm.”

Vertel eens meer over die ijsfiets?

“Je kunt straks via een website een aanvraag doen, zodat ik naar je straat kom. Net als de ijscoman zoals ik ‘m nog ken. Natuurlijk heb ik ook zo’n bel, én een megafoon waar ik muziek op kan afspelen. Klassieke muziek wordt het. Dat luister ik thuis vooral; ik word er heel rustig van. Het past ook wel goed bij dit concept, en ik vind het een mooi contrast: de club waar je staat te beuken en waar alles zwart is, en die witte kar met klassieke muziek.”

Wat vind je van de nieuwe plannen voor het Schiekadeblok?

“Het is zo’n bizarre situatie. Ik ken dit gebied nog van toen ik niet in Rotterdam woonde, maar wel naar kraakfeesten ging. Toentertijd woonden de Hells Angels hier en waren er hele heftige illegale raves. Zus Architecten heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling tot wat het nu is. Dat het gaat veranderen is ook gewoon goed, maar we willen hier wel graag blijven. Ik vind het moeilijk dat er dan weinig waardering is voor de partijen die het gebied gemaakt hebben. Ik vind dat we makkelijk worden weggezet als ‘nachthoreca’. Uiteindelijk zijn we gewoon cultuurpodia, met Bar zéker. Er gebeuren zulke leuke dingen in dit gebied, met Biergarten, de Daktuin, Burgertrut en Roodkapje. Zo zonde als je dat allemaal kwijt raakt zonder überhaupt te onderzoeken of het mogelijk is om die partijen te behouden.”

Wat denk je dat de reden is?

“Het magische woord is ‘startups’. Daar ligt een soort hyperfocus op. Maar kijk naar Berlijn; dat is dé techhoofdstad van Europa, met enorm veel innovatieve bedrijven en startups. Juist zo’n levendige, alternatieve stad, waar heel veel te doen is op het gebied van uitgaan en elektronische muziek, heeft denk ik enorm bijgedragen aan de aantrekkingskracht. Mensen die jong zijn en iets willen bereiken zeggen: ‘Weet je wat? Ik ga in Berlijn wonen!’ Dat willen wij ook met Bar en de MvV. Dat je iets neerzet waardoor iemand van achttien uit Ede zegt: ‘Ik kan naar de kunstacademie in Amsterdam, maar ik ga naar Rotterdam; volgens mij is dat veel spannender.’ Ik heb een enorme drive om vernieuwende plekken neer te zetten die de stad aantrekkelijker maken. Juist ook voor wat de gemeente interessant vindt: het economische aspect.”

Lees ook:

Herman Hell

Horecaondernemer Herman Hell: ‘We willen de Witte de Withstraat autovrij maken’

Ja, er zijn grote zorgen in de wereld waarin Herman Hell (44) al vanaf zijn achttiende rondloopt. Ie...
Elfie Tromp

Schrijfster Elfie Tromp: ‘Paradijsvogels zijn in Rotterdam helemaal niet zo welkom’

Elfie Tromp is een literaire duizendpoot. Haar eerste roman Goeroe bracht ze in 2013 uit en werd met...
Dool Ryanne van Dorst

Ryanne van Dorst: ‘Ik wil zoveel mogelijk dingen uitproberen’

Ryanne van Dorst leerden we kennen als zangeres Elle Bandita, zagen we als presentatrice van onder m...

adv.