Rotterdam

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Aha! Dit is waar die zinnen op de Luchtsingel voor staan

Door Wouter Vocke 1 december 2018

In de rubriek Rotterdamse Mysteries behandelen we iedere week een apart, interessant of opvallend gegeven uit de stad. Wat die havennummers betekenen bijvoorbeeld. Of wat de ‘mast’ in Euromast is. En waar is Monsieur Jacques gebleven? Deze week: wat staat er voor tekst op de Luchtsingel?

Wie wel eens over Pompenburg richting Hofplein rijdt ziet het meteen in grote letters: kom kill, wandel dan, moeni worri. Watte? En als je een beetje verder kijkt zie je nog meer aparte zinnen op de brug staan. Het is geen Papiamento of Zuid-Afrikaans, of toch wel?

Dichter des Vaderlands

Geen wonder dat je het niet helemaal thuis kunt brengen: het is een verzonnen straattaal. Het is een gedicht van Ramsey Nasr. Je kent hem misschien wel van zijn boeken en dichtbundels of als acteur, bijvoorbeeld in Overspel. Maar deze geboren Rotterdamse duizendpoot was van 2009 tot 2013 ook nog eens Dichter des Vaderlands.

Ramsey Nasr
April 2010: Ramsey Nasr draagt zijn gedicht Mi have een droom voor in de Schouwburg in Rotterdam | Foto: ANP

In 2009 vond de Architectuur Biënnale plaats in Rotterdam met als thema ‘Open Stad’. Nasr schreef voor deze gelegenheid een gedicht over zijn geboortestad Rotterdam, die vanwege de haven, geschiedenis en bevolkingssamenstelling de meest open stad van Nederland is. Aan het woord: een oude, rasechte Rotterdammer. Hij spreekt authentiek Rotterdams – maar dan wel het Rotterdams van de toekomst. Hoe het heet? Mi have een droom (Rotterdam, 2059).

Mi have een droom
Foto: Wouter Vocke

Mi have een droom (Rotterdam, 2059)

Het gedicht is een mengelmoesje tussen Rotterdams, straattaal en poëzie. Een soort geëvolueerde taal van de toekomst. Volgens de dichter gaat het over een Rotterdammer die vol heimwee verlangt naar de tijd dat je nog echte Rotterdammers had die echt Rotterdams spraken. “Deze man beseft niet dat zijn eigen taal – en daarmee hijzelf – volledig onzuiver is”, aldus Nasr in Onze Taal (2010). Ramsey had niets met straattaal en wist bijvoorbeeld niet eens wat pata’s (schoenen) waren. “Ik heb veel geluisterd naar rapgroepen, zoals De Jeugd van Tegenwoordig. Wat zij doen met taal is grensverleggend, ze trekken zich van regels weinig aan. En wie ernaar luistert, neemt hun woordjes over. En kijk daar: plots waren woorden als watskeburt ingeburgerd.”

© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam

Luchtsingel

Op 15 september 2016 werd de 800 meter lange brugschildering, geïnspireerd door Ramsey’s gedicht, onthuld op de Luchtsingel. Hier is maar liefst 700 liter verf voor gebruikt! Ook nog eens 52 kwasten, 61 rollers en 1800 meter tape. Ontworpen en uitgevoerd door de creatieve geesten van OPPERCLAES. Altijd al de hele tekst van het gedicht willen weten? Komt ‘ie dan hè:

wullah, poetry poet, let mi takki you 1 ding: di trobbi hier is dit
ben van me eigen now zo 66 jari & skerieus ben geen racist, aber
alle josti op een stokki, uptodate, wats deze shit? ik zeg maar zo
mi was nog maar een breezer als mi moeder zo zei: “azizi
doe gewoon jij, doe je gekke shit genoeg, wees beleefd, maak geen tsjoeri
toon props voor je brada, zeg ‘wazzup meneer’, ‘fawaka’ – en duh
beetje kijken op di smatjes met ze toetoes is no trobbi
beetje masten, beetje klaren & kabonkadonk is toppi
aber geef di goeie voorbeeld, prik di chickies met 2 woorden”
zo deed mi moeder takki toen & boem tranga! kijk, hier staat ik
hand in hand, harde kaas, api trots op di belanda, niet dan?
now dan, want mi lobi roffadam & deze stitti is mi spanga

ja joh, tantoe bigfoot long ago, toen was geluk gewoon da shit
wij rampeneerden & met mate, heel di hoed was 1 famiri
weinig doekoe, aber boeiee: keek me gaan, keek me lopen
met me broekoe, keek me clippen met me ketting, wullah
mi was di grote otochtone condoekoe van vele boezoemies
op leip lauwe pattaas kwam ik vet binnensteppen van pompi doppe
loperdelopi door di stad, dat met ze gebouwen botertje bats
aan di bigtime poenami-master ze voets lag & keek ze now leggen:

moeilijk lekker roffadam, met ze amperbroeki an, heet & klaar
in spleetlauwe stegjes & zij zo: “kom kill, wandel dan, moeni worri
tab je lippi, play mi down op plattegrond, breek mi billen, gimmi bossi”
& bakoeboe jawohl, daar gingen wi dan, mi & di stitti, kierend
van mond tot mond – mi schudde di doesji, zi schudde mi hard
terug & lang & op & down tot binnen in ons (oh blueberry yam yam)
di zon lijk een smeltende bal naar omhoog kwam: knetter & glowy
opende zich di stitti ze eigen, rees op & kwam roze rondom mi te leggen
dát was roffadam: wi wandelden strak & di regen was gone

zo ging dat dan, in die goeie ouwe klok van glim & gouwe tiffies
aber now wullah, now dat ik old & bijna didi, now zit ik hier
game over te kniezen op me stoeroe, in een kapot veranderde stitti
word ik remi da rimpel, weke pampa achter glas & ik zweer je gast
deze land is niet meer wat ze was – sjoef dan habibi, sjoef door di ruiten
al die toelies, al di tuigkoppen uit di tegenwoordige tijd, oyooo
di playen biggi pompoe pompoe, aber komen niet van hiro & di zuigt maar
& di praat maar habbi dabbi & di doet maar takki takki poep & ik zeg you
di bokitoos hebben geen props of respect, di hebben da dockz in da fitti gezet

dus poetry poet, kijk me ogen, luister me oren, want hier is ki torri
hardcore & luid: mi have een droom, vol is vol, belanda boven
sluiten di shit & alles wordt wider basis controller, luchtdicht lijk da weerga
terug naar di wortel – vóór alle stitties zwaar paraloezoe & dikke ruïna
ja mi have een droom, dat me matties & ik ooit di zon wider clearly
omlagi zien komen, groter & groter, om dan benoekoe vaarlijk & slow
hier boven di straties, di cribs & di homies van roffadam nider te dalen
lijk een warme babeloeba in me gezicht – mi have een droom vandaag
lang bewaard & opgezwollen, dat heel di stitti wider lijk vroeger
over mi komt & mi wegpakt, in ze wreed tedere vel van di nacht
& vroeger nog, toen di dag nog niet dwars door mi heen kwam gewaaid
lijk gruis in me wijdopen hart – tantoe vroeger, daar have ik een droom
blakka-zwart & wit lijk snow, want daar bleef alles lijk het was
daar zijn da pieps nog keurig & strak – mi have een droom van brekend glas
ik droom achteruit, van een stittie die stilstaat & thuis op mi wacht

© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam
© indebuurt Rotterdam

Mysterie opgelost!

Nu weet je het: Mi have een droom; dat zijn al die zinnen op de Luchtsingel. Wat het echt letterlijk betekent? Dat weet waarschijnlijk alleen Ramsey Nasr… al kom je al een heel eind als je een beetje straattaal kent – en als je het hardop leest.

Zit je zelf ook al tijden met een typisch Rotterdams mysterie? Mail ons!

Luchtsingel
Foto: Wouter Vocke

adv.