Faayyaaz stopt met zijn column: ”Hee homo, ik hoop dat je doodvalt”

Door Faayyaaz van Dijk 21 augustus 2019

”Hee homo, ik hoop dat je doodvalt” – vaak aangevuld met de meest nare ziektes. Dit zijn de woorden die ik regelmatig uit het niets naar mijn hoofd geslingerd krijg. Of fluisterend achter me: ”Daar heb je weer zo’n homootje”.

Dit zorgt soms voor hele verdrietige situaties en vooral voor onbegrip vanuit mijn kant, want waarom zou je iemand (überhaupt) uitschelden. Ik ben intens gelukkig met wie ik ben en ik ben al bijna tien jaar samen met Marco, waarvan twee getrouwd. Dat moet je juist toejuichen, toch? Er is al genoeg ellende op wereld. Maar goed, het gebeurt dus toch…

Gelukkig omring ik mezelf met geweldige, liefdevolle familieleden, vrienden en collega’s. Als zoiets naars gebeurt zijn zij degenen die me oppeppen. Het is overigens niet zo dat ik mijn leven laat leiden door dat gescheld hoor, want trust me: de positieve dingen in mijn leven overheersen ruimschoots. Meestal vind ik het zielig, want iemand kleineert je om zichzelf beter te voelen.

Pas geleden plaatste iemand een opmerking onder mijn column. Niet over mijn column, maar over mij als persoon: ‘’Is dit een man of een vrouw?’’ Natuurlijk nam ik gelijk een kijkje op de Facebookpagina van deze persoon. Wat ik daar vond was een kattenfoto als profielfoto, en een hele inspirerende tekst: “Ik ben ik en niemand anders! Wees jezelf, er zijn al genoeg anderen.”Misschien moet de persoon in kwestie die tekst nog maar even een paar keer doorlezen.

Dit is mijn laatste column in De Havenloods en die draag ik op aan alle prachtige mensen die zich soms onbegrepen en gekwetst voelen. Je bent namelijk niet alleen.

Mensen zijn na seconden vergeten wat ze hebben gezegd. Ze roepen iets en hebben eigenlijk geen idee van wat ze aanrichten. Je bent niet opeens stoer als je iemand uitscheldt, het maakt je absoluut niet interessanter, en de meeste mensen vinden je al helemaal niet leuker worden na een grove scheldpartij. Het maakt je juist dom en onaantrekkelijk, en eigenlijk sta je een beetje voor paal. Anno 2019 laten we namelijk iedereen in zijn waarde, ongeacht – in mijn geval – geaardheid, huidskleur of kleding. Leef en laat leven.

Deze column verscheen ook in De Havenloods.

Uiteraard blijven jullie genoeg van mij lezen op indebuurt.nl/rotterdam en daarnaast zullen jullie soms ook een interview van mij tegenkomen in De Havenloods: De Rotterdammer van de Week.

Meer over

Column

adv.