Anne maakte een docu over haar angststoornis: ‘Ik ontving excuses van hulpverleners’

Door indebuurt Nijmegen 14 augustus 2019

Je zult het maar hebben… wel de wil om heel veel te doen, maar een lichaam en gedachten die zich hier zomaar vanuit het niets tegen kunnen verzetten. Welkom in het leven van Anna Blaauw. Een 22-jarige Nijmeegse student met ontzettend veel ambitie en kracht, maar ook met een angststoornis die haar leven (nu nog) voor een groot deel bepaalt. Een stoornis waar zij een documentaire over maakte die onlangs op NPO2 Extra te zien was.

“Het begon toen ik zestien was”, vertelt Anne. “Ik zat in de vierde klas van de middelbare school en had een ontzettend drukke periode achter de rug. Ik was altijd bezig – school, werk, oppassen, gitaarles en ga zo maar door – tot iets in mij aangaf ‘tot hier en niet verder’.” Anne dacht aan een burn-out of iets dat daarop leek. “Even een maandje rust pakken en het zou wel weer goed komen.” Maar helaas, zo eenvoudig was het uiteindelijk niet. “Ik bleek een gegeneraliseerde angststoornis te hebben; oftewel ik ben niet bang voor iets specifieks, het kan van alles zijn.”

‘Het zit in je’

Als Anne terugdenkt aan die tijd vermoedt ze dat het op de voorgrond treden van haar angststoornis ongetwijfeld ergens door is getriggerd. “Maar tegelijkertijd denk ik ook dat zoiets ‘gewoon’ in je zit. Als het er toen niet uit was gekomen, was dat op een ander moment wel gebeurd. Er waren voor die tijd ook al wel aanwijzingen. Zo had ik heel vaak last van onverklaarbare buikklachten waarvoor ik ook in het ziekenhuis ben onderzocht. Maar daar liet ik mij toen nog niet door beperken.”

(Foto: Maaike van Helmond)

Leerplichtambtenaren stonden regelmatig op de stoep

Dat was vanaf haar zestiende wel anders. “Op willekeurige momenten kon ik ineens zo misselijk worden en mij zo slecht gaan voelen dat ik alleen nog maar naar huis wilde. Heel vervelend, want het maakt dat je langzaamaan steeds meer dingen gaat vermijden.” Naar school gaan zat er niet meer in. “Alleen voor de toetsen ging ik naar school toe. Ik wilde wel, maar het ging gewoon echt niet meer.” Iets wat regelmatig op onbegrip stuitte. “Ook bij de leerplichtambtenaren. Die stonden regelmatig op de stoep. Die druk maakte het voor mij juist alleen maar erger. Want waarom bleven mensen maar dingen van mij verwachten die ik niet waar kon maken?”

Goedbedoelde adviezen

Hoe stoer is het dat Anne ondanks dit alles toch gewoon haar havodiploma heeft gehaald en inmiddels de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening volgt. Daarbij had ze weinig aan de reguliere hulpverlening. “Hulpverleners die me naar elkaar doorverwezen beweerden constant dat ik de confrontatie met mijn angsten aan moest gaan. Dat zou in het begin even moeilijk zijn, maar langzaamaan steeds beter gaan. Toch bleek dat bij mij niet te werken. Ik ben toen gestopt met therapie en het op mijn eigen manier gaan doen.”

(Foto: Maaike van Helmond)

(On)zichtbaar

Hoe ze dat doet, is te zien in de documentaire (On)zichtbaar, die ze samen met Merijn Steenberg Janssen maakte. “Toen ik zestien was, ben ik als dagboek begonnen met mezelf te filmen om anderen te laten zien hoe ik me voelde.” Heftige beelden waarop ze soms in tranen voor de camera zit. “Ik kijk er ook niet graag naar terug, maar het is wel de realiteit van mijn leven.” Deze beelden vormden de basis voor de documentaire waar Anne en Merijn zo’n vijf jaar aan werkten. Het resultaat is een krachtige documentaire die een puur inzicht geeft in het leven van Anne, die dinsdag 6 augustus verscheen op NPO Extra. “Wat er daarna op mij afkwam, was onvoorstelbaar. Mijn sociale mediakanalen en e-mail leken haast te ontploffen”, glimlacht Anne. “Alleen maar mooie en positieve reacties, veel verhalen van mensen die ook met een angststoornis kampen en zelfs excuses van twee van de hulpverleners die mij niet verder konden helpen.”

De toekomst

Anne hoopt met haar documentaire wat meer begrip te creëren voor hoe het is om te leven met angsten. “Maar ook wil ik laten zien dat reguliere hulpverlening niet altijd de oplossing is.” Ondertussen blijft ze gewoon doorgaan met filmen en schrijven. “Ik heb nog materiaal voor een compleet nieuwe documentaire liggen”, lacht ze. “Maar eerst focus ik me op deze documentaire, mijn studie en alles wat er voor me ligt. Op kamers gaan zou bijvoorbeeld een mooie volgende stap voor mij zijn. Of mijn stoornis ooit helemaal verdwijnt, weet ik niet. Ik hoop in ieder geval dat ik in de toekomst steeds meer mijn eigen keuzes kan gaan maken en mijn keuzes niet langer laat bepalen door mijn angsten. Dat zou het leven een heel stuk makkelijker maken!”

Lees ook:

Terugkijktip: in deze docu is de Nijmeegse Anne openhartig over haar angststoornis

In de documentaire (On)zichtbaar zagen we dinsdagavond op NPO2 hoe de Nijmeegse Anne Blaauw (22) naa...

9 x hier in Nijmegen koop je je verse groente en fruit

We weten allemaal hoe belangrijk het is om onze vitaminen, mineralen en voedingsvezels binnen te kri...

Er komt een conceptstore aan de Grote Markt en wij hebben de eerste beelden

Dames, opgelet! We kunnen binnenkort weer een leuke conceptstore aan ons favorieten-lijstje toevoege...

adv.