Nieuwegeinse Hanneke is brandweervrouw: ‘Ik heb mij nooit meer hoeven bewijzen dan een man’

Brandweervrouw Hanneke
Brandweervrouw Hanneke. Foto: eigen foto.

Overdag werkt ze met blinde en slechtziende kinderen in het onderwijs, maar als ‘s avonds de pieper gaat, laat Hanneke Kemp-Buschgens alles uit haar handen vallen om mensen te helpen als brandweervrouw. “Het zijn twee totaal andere werelden.” 

Sinds twee jaar is Hanneke in opleiding om brandweervrouw te worden en is zij onderdeel van het team vrijwillige brandweerlieden bij Brandweer Nieuwegein-Noord. “Ik ben doordeweeks van 18.00 uur tot 06.00 uur oproepbaar, en in het weekend volledig. Iedere donderdagavond is het oefenavond. Het vraagt dus wel wat van je, maar het kan prima naast een baan.”

‘Ik laat alles vallen als de pieper gaat’

“Hier in Nieuwegein zijn de diensten vrij rustig; het kan zo voorkomen dat er geen oproep is in je dienstweek. Maar als de pieper gaat, laat ik alles uit m’n handen vallen en is het gewoon gaan.” Als moeder van drie jonge kinderen is er maar één moment dat dit niet lukt: als er geen oppas is. “Het is erg belangrijk dat het thuisfront achter je keuze staat. Bij mij is dat geen probleem, ze zien hoe leuk ik dit vind. Ik heb gewoon drie potentiële brandweermannetjes thuis die niet kunnen wachten tot ze 18 zijn.”

Brandbestrijding niet als hoofdtaak

Ondanks dat de naam anders suggereert, is brandbestrijding niet de voornaamste taak van de brandweer. Er zijn tegenwoordig minder branden en ze ontwikkelen zich ook minder snel door de bebouwing. Tegelijkertijd is het takenpakket sterk uitgebreid. “Natuurlijk is brandweerbestrijding onze hoofdtaak, maar praktisch gezien meer een bijtaak: we bieden voornamelijk dienst- en hulpverlening.” 

“We rijden bijvoorbeeld voor reanimaties, helpen bij extreem geweld en bij wateroverlast”, vertelt postcommandant Paul Brouwer. Hanneke hield deze zomer ook de dijken in Limburg in de gaten. “Het was erg indrukwekkend om te zien hoeveel hulpverleners er vrijwillig heengingen. Daar doe je het ook voor: mensen helpen en er samen voor zorgen dat het veilig is.”

Lees verder onder de foto >

Brandweerjassen in de brandweerkazerne
Brandweerkazerne Nieuwegein-Noord. Foto: Jessica Heijmans

Eén grote familie

“Er is een enorm teamgevoel hier bij de brandweer: je gaat er met z’n allen voor. Je vertrouwt elkaar, pakt met elkaar een klus aan en helpt daarmee anderen. Je gaat altijd naar een plek waar ellende is, daar moet je rekening mee houden. Maar wat het incident ook is, je probeert erger te voorkomen en het zo goed mogelijk achter te laten. En als een dienst heel indrukwekkend was, wordt er altijd nagesproken. Het voelt als één grote familie.”

‘Alle lagen van de samenleving komen hier bij elkaar’

“Wat de club ook heel sterk maakt, is dat hij bestaat uit diverse personen”, vult Paul aan. “Van ICT’er tot huisman en van een directeur tot gymdocent. Je kunt het zo gek niet bedenken en je vindt het terug in het team. Alle lagen van de samenleving komen samen bij de brandweer. Ieder heeft zijn eigen kwaliteiten en daar maken wij gebruik van. Dit maakt mensen sterker en gemotiveerd.”

Geen speciale behandeling als brandweervrouw

Het feit dat Hanneke een vrouw is, is nooit een probleem geweest. “Je weet van tevoren dat er niet heel veel vrouwen zijn. Maar behalve dat er soms wat grapjes worden gemaakt, is dat geen issue. Ik heb mij nooit meer hoeven bewijzen dan een man. Voordat je start, word je lichamelijk getest en wordt er naar je persoonlijkheid gekeken. Als je daar doorheen bent gekomen, ben je goed bevonden.”

“Je moet als manschap hetzelfde kunnen en doen. En het is niet zo dat ze tegen mij zeggen: til jij maar iets lichts, want anders red je het niet. Natuurlijk ben ik wel lichter gebouwd dan menig man, dus als ik een smoothbore (een blusmiddel red.) gebruik, schiet ik door de hoge druk op de straalpijp wat harder naar achter. Dan heb ik wel een extra stevig iemand nodig die mij tegenhoudt.” 

Of ze tijdens het werk weleens met vooroordelen te maken heeft gehad? ”Nee, maar het scheelt denk ik wel dat je een helm op hebt. De andere vrouw in dit team is wat kleiner van stuk. Als ze dan klaar is en haar helm afzet, zie je mensen weleens verbaast kijken. Maar dat is nooit negatief en ze staat haar mannetje wel.”

Lees verder onder de foto >

Wagenpark Brandweer Nieuwegein-Noord. Foto: Brandweer Nieuwegein-Noord

Meer vrouwen bij de brandweer?

“Ik vind het niet per se belangrijk dat er meer vrouwen bijkomen, maar vooral dat er mensen bijkomen die net zo gedreven zijn, met welk geslacht of welke achtergrond dan ook. Als je actief bezig wilt zijn, voor veiligheid wilt werken en niet bang bent uitgevallen, dan is het gewoon heel mooi om op deze manier hulp te verlenen.”

“Ik doe het echt omdat ik het heel leuk vind. Ik vind het heerlijk als de pieper gaat en als ik naar de opleiding of oefenavond mag. Het is een roeping. Sommige brandweermensen zijn zelfs overdag beroepsbrandweer en ‘s avonds vrijwilliger. Zo leuk is het dus!”

Brandweervrouw én moeder

“Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik niet eerder gestart ben. Ik wilde dit al vanaf mijn achttiende, maar kreeg toen het advies om eerst te beginnen aan een gezin, omdat je er anders zo vaak uit bent. Ik heb bij Paul aangeklopt toen mijn gezinnetje compleet was. Maar de andere vrouwelijke collega in dit korps heeft in de tussentijd drie kinderen gehad, en dus bewezen dat ook dat prima kan!”

Denk je nu: dit wil ik ook? De brandweer is altijd op zoek naar vrijwilligers.

Lees ook:

Meer in deze categorie

Nieuwegeiner van de Week

Ga naar “Jolijn is operatieassistent in het St. Antonius Ziekenhuis: ‘Mijn langste operatie was ongeveer 7 uur’”

Jolijn is operatieassistent in het St. Antonius Ziekenhuis: ‘Mijn langste operatie was ongeveer 7 uur’

Ga naar “Van drugsverslaafde naar heilsoldaat in opleiding: ‘Ik had nog nooit een kerk van binnen gezien’”

Van drugsverslaafde naar heilsoldaat in opleiding: ‘Ik had nog nooit een kerk van binnen gezien’

Hans Stelte voor het Leger de Heils
Ga naar “Robert is vrijwilliger op de wijkbus Vreeswijk: ‘Mensen zijn heel blij dat de bus weer rijdt’”

Robert is vrijwilliger op de wijkbus Vreeswijk: ‘Mensen zijn heel blij dat de bus weer rijdt’

Robert achter het stuur van de wijkbus

In onze gids