Mischa emigreerde voor haar werk naar Bonaire: ‘De eilanden hebben mijn hart gestolen’

Door Carin van der Meij 9 juni 2019

In het najaar van 2016 kreeg Mischa Prinsenberg een mail die haar leven een totaal andere wending zou geven. Een vacature voor een baan op Bonaire. “Ik dacht gelijk: wauw! Dit is helemaal geweldig”, vertelt Mischa ons aan de telefoon vanaf het zonnige eiland.

“Ik vond het aanbod direct fantastisch, maar natuurlijk zag ik ook obstakels. Ik heb bijvoorbeeld een dochter, een partner… Maar ik heb besloten om het aanbod te gaan onderzoeken en uiteindelijk was alles binnen no-time geregeld.” Twee maanden later was Mischa al op werkbezoek naar Bonaire.

Project Twinning

Mischa is gevraagd om aan de slag te gaan als projectleider arbeidsbemiddeling voor het project Twinning voor de drie bijzondere Gemeenten van Nederland in de Cariben; Bonaire, St. Eustatius en Saba. Op verzoek van het ministerie van SZW en de drie gemeenten deelt de gemeente Leiden – waar Mischa voor werkt – haar kennis en ervaring in arbeidsbemiddeling. Dit doet ze samen met twee collega’s uit Leiden. De Leidse bezoekt regelmatig alle drie de eilanden, maar de afgelopen twee jaar is Bonaire haar thuis.

mischa
Leidse team op St. Eustatius (Beeld: Mischa)

Samen emigreren

Het zag er naar uit dat Mischa in haar eentje naar het tropische eiland zou gaan, maar tijdens haar werkbezoek kwam er een aangename verrassing. “Mijn dochter was toentertijd 15 jaar en verknocht aan Leiden. Zij wilde dus ook in de stad blijven, maar kwam tijdens mijn eerste werkbezoek wel een weekje naar Bonaire om te kijken hoe en waar haar moeder zou gaan wonen.” Mischa pauzeert even en vervolgt vrolijk: “Ze vond het helemaal geweldig, ze voelde zich direct thuis. Aan het einde van de week wilde ze een school bekijken en heeft ze besloten ook te emigreren. Dat was voor mij echt een heel groot cadeau.”

Doei Leiden

Na twintig jaar in Leiden te hebben gewoond heeft Mischa in mei 2017 de sleutelstad vaarwel gezegd en is zij vertrokken naar Bonaire. “Voor mijn vertrek heb ik de expat training bij het Tropeninstituut gevolgd en dat heeft mij supergoed gedaan. Ik kreeg heel veel informatie over de cultuur, het eiland, maar ook wat emigreren persoonlijk met je kan doen. Er komt namelijk in korte tijd zoveel op je af.”

mischa
Mischa krijgt certificaat Papiamentu (Beeld: Mischa)

Gemis

Eén van de mindere kanten van emigreren vindt Mischa dan ook het missen en het afscheid nemen. “Mijn vriend Edwin woont in Leiden en wij missen elkaar elke dag. Mijn ouders zijn ook op leeftijd en mijn vader heeft Alzheimer. Dan is het heel moeilijk om afscheid te nemen. Gelukkig zijn mijn ouders vrij snel na mijn vertrek naar Bonaire gekomen, dus ze hebben kunnen zien hoe ik hier leef. En Edwin komt af en toe lekker naar Bonaire en mijn lieve zus en vriendinnen ook. Het constant afscheid moeten nemen valt mij wel zwaar, maar dat hoort erbij.”

Terug naar Leiden

In de afgelopen twee jaar heeft Mischa het project Twinning op poten gezet en binnenkort is het alweer tijd om terug te gaan naar Leiden. “De functie zou voor twee jaar zijn, maar wij kwamen er eind vorig jaar achter dat we dat niet gingen redden. Zij hebben mij daarom gevraagd langer te blijven.” Mischa heeft besloten om tot 1 oktober van dit jaar te blijven, maar voelt dat het daarna tijd is om terug te gaan. “Ik moet gewoon terug naar Leiden. Ik zou hier prima kunnen blijven, maar als ik over de Leidse grachten fiets dan word ik ook zo blij… ik hou ontzettend veel van deze sleutelstad.”

mischa
Mischa samen met haar dochter (Beeld: Mischa)

Huisje

De dochter van Mischa heeft het zo naar haar zin op Bonaire, dat zij nog een jaartje langer blijft. Mischa zal voor het project nog regelmatig naar St. Eustatius moeten reizen, maar kan ook Bonaire niet meer loslaten. “Mijn dochter is gelukkig hier en ik had zoiets van: het zou heel fijn zijn als we voor altijd een plekje hebben op Bonaire. Daarom heb ik een huisje gekocht zodat we altijd terug kunnen naar het eiland. Als ik straks terug vlieg naar Leiden, dan voelt het minder erg om in het vliegtuig te stappen. Want dan weet ik dat ik altijd nog terug kan.”

Mischa
Beeld: Mischa

Liefde voor de eilanden

Het werkavontuur van Mischa zit er bijna op en ze heeft er geen seconde spijt van. “Ik zou het zo weer doen. Natuurlijk heb ik ook mindere momenten gehad hier, maar deze eilanden hebben echt mijn hart gestolen. De mensen zijn zo warm en vriendelijk. De manier waarop de mensen hier in het leven staan en omgaan met elkaar is heel erg mooi. Bonaire heeft daarnaast ook een prachtige natuur met gekleurde vogels, flamingo’s, lieve ezeltjes, geiten en iguanas… Ik ga dat zeker missen.”

Lees ook:

Eline (18) loopt stage bij een Afrikaanse lodge: ‘Hier lijkt alles vanzelf te gaan, ik voel mij er thuis’

Eline van Santen was vier jaar toen zij haar eerste verre reis naar Tanzania maakte. We kunnen wel c...
charlotte

Charlotte (33) belandde tijdens haar wereldreis in een Thais ziekenhuis: ‘Ik kon niet meer lopen van de pijn’

Verrijking. Zo zou Charlotte Mackay haar wereldreis in één woord omschrijven. In november 2017 beslo...