Hoeksche Waard

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Stephanie zingt in de band Footprint: ‘De wc is meestal onze kleedkamer’

Door Heleen Schrijvershof 12 februari 2020

Of het muzikantenleven een beetje glamoureus is? Dat valt wel mee, weten we nadat we Stephanie Kruythof van de Hoeksche Waardse band Footprint spraken. Maar saai is het zeker niet. 

Footprint ontstond in 2011, in een net iets andere bezetting dan nu. De bandleden leerden elkaar kennen in de schoolband van de Willen van Oranje. Ze begonnen te repeteren in de Renault Garage van Stephanie’s vader in Strijen. Niet omdat daar nu zo’n goede akoestiek was, maar gewoon, omdat het als band best lastig is om een goede oefenruimte te vinden. Stephanie: “Echt handig was het niet want de spullen werden gestald in een caravan op het terrein. Een beetje spierballen waren dus wel handig met dat heen en weer gesjouw tussen de garage en de caravan. Maar wij bleven het de moeite waard vinden. Het voordeel van het repeteren in de garage was dat we tegelijkertijd konden klussen aan onze inmiddels overleden bandbus.”

Band Footprint Hoeksche Waard
Foto’s Heleen Schrijvershof

‘Ik hoef niet aan te komen met Adele’

“Nu is er al een paar jaar een steady formatie van vier bandleden. Rob op de drum, Rutger als bassist, Erwin speelt gitaar en doet de achtergrondzang en Stephanie is de zangeres. Soms spelen we ook Footprint Unplugged: optredens met z’n drieën. Dan is er ‘alleen’ zang, akoestische gitaar en een cajón. Dat is een soort houten kistje waar de drummer dan op speelt. Unplugged optredens passen bijvoorbeeld goed tijdens de ceremonie van een bruiloft of in een rustig restaurant. Het is heel fijn dat we als band veel kanten op kunnen. Bij een speciale gelegenheden kijken we altijd: wat past bij de sfeer en zijn er nog verzoekjes? Daarna gaan we een setlist maken. Bij andere, eigen, optredens hebben we een vast repertoire dat we aanvullen met nieuwe nummers. Ondanks dat we allemaal een andere stijl hebben komen we daar met z’n vieren meestal wel uit. Ik weet alleen wel dat ik niet moet aankomen met Adele. Dan zeggen de jongens: doe dat maar in je vrije tijd met een pianist. ”

Verrast door dranghekken

“Tijdens optredens maken we soms ook de gekste dingen mee. We traden eens op bij een Delftse studentenvereniging tijdens een feestweek. Daar stonden dranghekken en sommige studenten hadden zelfs weddenschappen afgesloten om te zien of ze met bandleden zouden kunnen zoenen. Meestal spelen we in een kroeg, dus je kunt je voorstellen dat wij als Hoeksche Waarders wel een beetje overrompeld waren. Soms gaan er ook dingen mis bij onszelf. Het gebeurt heel soms weleens dat ik te vroeg inzet na een solo, of een van de jongens in een verkeerde toonsoort begint te spelen. Dan geven we elkaar even een vreemde blik en corrigeren we automatisch tijdens het spelen.”

Omkleden in de wc

“Mensen denken misschien soms dat het bandleven heel glamoureus is. Maar het is eigenlijk vooral heel lang van tevoren opbouwen en tot in de nacht bezig met spullen inpakken. We hebben echt nooit een kleedkamer en kleden ons vaak genoeg in de wc om. We zijn al blij dat we iets te drinken krijgen. Toch hoor je me echt niet klagen, want het is nog steeds veel te leuk om samen met je beste vrienden elke keer weer te spelen. De repetitie gaat niet alleen om muziek maken, maar ook dat we ook een biertje kunnen drinken als groep. We vieren bijvoorbeeld ook oudjaar bij elkaar. Dat zegt wel iets volgens mij. Ik speel geen instrument, maar de jongens voelen elkaar goed aan op de instrumenten. Dat komt natuurlijk ook doordat we al zo lang spelen. Dat maakt het wel extra bijzonder.”

adv.