Hoeksche Waard

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Anouk heeft een niet alledaags beroep en moet dit áltijd uitleggen

Door Rosanne Buitendijk 1 juni 2018

Anouk Peperkamp is vrolijk, goedlachs en altijd in is voor een gezellige babbel. Niet de meest typische begrafenisondernemer, toch? Maar dat is wel wat deze jonge Oud-Beijerlandse doet. De meeste mensen verwachten bij haar beroep serieuze mannen in zwarte pakken en zeker geen toegankelijke jonge vrouw. Terwijl mensen het juíst fijn vinden als zij voor de deur staat, merkt Anouk. 

Wij zijn gefascineerd. Dan ben je een 33-jarige vrouw en run je sinds een jaar je eigen uitvaartonderneming.

We hebben de vraag nog niet gesteld hoe ze daar nou bijkomt, of Anouk begint al te lachen. “Ja, ik word vaak voor gek verklaard hoor. Maar toen ik op mijn vijftiende met mijn moeder door het Laningpark liep en een enorme uitvaartstoet aan zag komen, was ik direct gefascineerd. ‘Dat ga ik later doen’, zei ik. Ik kreeg er zo’n sterk gevoel bij. ‘Doe normaal’, zei mijn moeder. Maar nu is ze mijn grootste fan.”

Niet altijd makkelijk

Anouk begrijpt best dat veel mensen even een wenkbrauw optrekken als ze horen wat zij doet. “Veel mensen vinden het een beetje eng. Maar ja, de dood hoort bij het leven. We krijgen er allemaal mee te maken. Mijn werk is natuurlijk niet altijd makkelijk, ik ben geen robot. Maar ik vind het heel bijzonder om er juist op zo’n verdrietig moment te kunnen zijn voor mensen.”

Tekst gaat na de foto verder.

Anouk Peperkamp uitvaartonderneming
Anouk wil als vrouw in de uitvaartwereld het verschil maken.

Diepe gesprekken

Anouk werkte in de zorg maar besloot om de wereld die haar zo fascineerde in te duiken. Zonder spijt. “Ik heb heel diepgaande gesprekken met mensen. En soms zit je met elkaar kei-hard te lachen. Je moet mensen goed aanvoelen. Als iemand is overleden is dat heel serieus en zwaar, maar op de juiste momenten moet je lucht durven creëren. Soms heb ik gesprekken met mensen die weten dat het niet lang meer gaat duren. Dat is zo bijzonder. Ik wil de verhalen horen, weten wat voor leven zij hebben gehad. Ik wil verschil maken. ”

‘Zo fijn, een vrouw’

Dat verschil zit ‘m in haar persoonlijke benadering, waardoor je niet het gevoel hebt nummer zoveel in de uitvaartfabriek te zijn. Maar ook het feit dat ze vrouw is, scheelt al heel veel. “Ik hoor heel vaak dat mensen het zo fijn vinden dat ik voor de deur sta, in plaats van zo’n gewichtige man compleet in het zwart. Ik ben als vrouw een stuk toegankelijker. Daarom heb ik ook een team om mij heen gevormd met alleen maar dames. Dat voelt vaak toch meer alsof je je niet groot hoeft te houden, alsof wij meer troost kunnen bieden.”

Loslaten

Neemt niet weg dat ze zelf ook echt wel eens moeilijke momenten heeft als ze een uitvaart regelt of een dienst leidt. Haar manier om dat ook weer los te laten, om niet 24/7 met de dood bezig te zijn? “Soms zeggen families wel eens dat ik gerust in spijkerbroek een uitvaartdienst mag leiden, maar dat zou ik nooit doen. Ik kleed mij altijd netjes. En dat heb ik ook voor mezelf nodig. Zo’n week waarin je naar de uitvaart toe leeft is zo intens, daar kan ik helemaal in opgezogen worden. Ik heb het dan wel nodig dat ik ’s avonds mijn nette kleren uitdoe en weer even gewoon Anouk word. Dan kan ik al die emoties weer goed loslaten.”

adv.