Hengelo

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Parijzenaar Patrice verruilt Frankrijk om bij Mirjam in Hengelo te zijn

Door Majorie Nijbroek 30 juni 2020
We vinden het heerlijk om weg te zwijmelen bij romantische verhalen. In onze rubriek ‘Verhuisd voor de liefde’ spreken we met import-Hengeloërs die hun vertrouwde woonplaats verlieten om bij hun grote liefde in Hengelo te zijn. Dit is het liefdesverhaal van Patrice en Mirjam.

Hun love story begint in 1983. Mirjam kampeert met een vriendin in het Zuid-Franse Barcares. Daar kampeert ook Patrice Vaca. Patrice, uit Parijs, is er met vrienden. “Hij was zo anders dan de jongens die ik tot dan toe kende. Rustig, zeker van zichzelf en niet zo’n versierder. Daarnaast was hij zo knap”, herinnert Mirjam zich nog als de dag van gisteren.

Kaart van Patrice

De twee vallen als een blok voor elkaar. Maar ja, 3 dagen later moet Mirjam terug naar Hengelo. Bij thuiskomt wacht haar een verrassing. Er ligt een kaart van Patrice, “waarop stond dat hij me miste”.

De twee blijven schrijven en Mirjam doet Patrice een belofte: ze gaat hem opzoeken in Parijs, waar hij woont. Niet veel later, in september, gaat Mirjam naar Parijs. Voor zes dagen, samen met een vriendin. Dat bezoekje was al gepland. En meteen ook een mooie gelegenheid om Patrice op te zoeken.

Flinke tegenvaller

“Ik nam zijn telefoonnummer mee en probeerde hem vanuit Parijs te bellen. Het was in de tijd van de telefooncellen. Op de een of andere manier was het telefoonnummer niet juist. Ik kreeg geen contact en heb hem in die zes dagen niet gezien.” Een enorme tegenvaller natuurlijk. “Toen ik thuis kwam, belde ik nogmaals het nummer en toen kreeg ik hem direct aan de lijn. Of ik wel echt in Parijs was geweest, vroeg hij me”, lacht Patrice.

‘Of ik wel echt in Parijs was geweest, vroeg hij me’

De twee willen elkaar dolgraag zien, maar uiteindelijk duurt dat nog 1,5 (!) jaar. “Ik studeerde nog en had niet veel geld. Hij woonde nog bij zijn ouders. We hebben heel veel geschreven. En lange telefoongesprekken gevoerd.” Soms zo lang dat Mirjams ouders haar vriendelijk verzoeken om te stoppen, anders zou de telefoonrekening wel heel erg hoog worden.

Niet als vrijgezel terug

En dan eindelijk breekt dat moment aan dat Patrice met de trein naar Mirjam, die dan studeert in Nijmegen, komt. Die vonk die eerder is overgeslagen, is er nog steeds. Patrice komt vaker. Maar Mirjam krijgt twijfels, bekent ze. Ze zit nog midden in het studentenleven, de liefde benauwt haar enigszins. En Mirjam neemt een drastische beslissing. Ze schrijft Patrice een lange brief, dat ze ermee wil stoppen. “Maar het voelde zo niet goed om het op die manier te doen.” Ze verstuurt de brief wel, maar reist iets later naar Parijs om het Patrice ook persoonlijk uit te leggen. Wat er toen gebeurde? “Hij accepteerde het niet en begon me te zoenen. Het was heel raar, maar toen voelde ik: dit is het wel. Híj is het wel, ik ga ervoor.” Dus keert ze niet als vrijgezel terug, maar als dolverliefd meisje.

Tekst gaat door onder de foto’s.

Verhuizen naar Parijs

Patrice komt in de tijd die volgt steeds vaker naar Nederland. En in 1987 zetten ze een grote stap. Mirjam vertrekt naar Parijs, om samen te gaan wonen met haar grote liefde. “Omdat ik al wel Frans sprak en hij geen Nederlands én al een baan had, was dat de beste keuze.” Een paar maanden nadat ze samen in het flatje zijn gaan wonen, krijgen Patrice en Mirjam een zwaar auto-ongeluk. Patrice komt er ongeschonden vanaf, maar Mirjam is minder gelukkig. Ze breekt haar rug op 3 plaatsen, haar ribben en moet lange tijd revalideren. “Dat was een beproeving, ook voor de relatie.” Haar ouders regelen dat er iedere week vrienden of familie naar Parijs reizen om voor Mirjam te zorgen. Het ongeluk maakt hun band sterker en hun liefde groeit.

Rondvaartboot op de Seine

Mirjam is een jaar uit de roulatie. Dan vindt ze een baan in het toerisme. Ze zit op de rondvaartboten op de Seine. Ze kijkt terug op een geweldige tijd in Parijs. “We waren gelukkig, we hadden het goed samen.”

En toch zijn ze er niet gebleven. Tegenwoordig is het wel anders, maar 30 jaar terug waren de mensen er stug en niet aardig tegen alles wat niet-Frans was. “Dat voelde ik dagelijks.” En die drukte in Parijs, ook niet altijd even prettig. En dat is best lastig om aan te kaarten als je man in hart en nieren een Parijzenaar is. Maar uiteindelijk hebben ze toch de stap gemaakt om naar Nederland te verhuizen. Mirjam vindt een flatje in Hengelo, Patrice komt een tijdje later.

Bourgondiërs

En nu, 30 jaar later, wonen ze nog altijd hier en zijn hun twee kinderen al uitgevlogen. Je hoort nog duidelijk het Franse accent van Patrice, ze leven thuis ook iets meer zoals Fransen doen. “Op z’n bourgondisch”, vat Mirjam samen. Ja, natuurlijk mist Patrice zijn roots, dat zal ook blijven. Wat hij wel prettig vindt, is dat hij een nieuwe baan heeft waarbij hij regelmatig contact heeft met landgenoten en lekker Frans kan praten.

En of ze ooit toch weer naar La douce France gaan? Patrice zou best graag willen. Ze zijn er nog niet over uit. “Misschien als we niet meer hoeven werken. Maar misschien ook niet. Het ligt nog helemaal open.”

Lees ook:

Merel verhuisde voor de liefde naar Hengelo: ‘Na een week verkering trok ik bij Wouter in’

We vinden het heerlijk om weg te zwijmelen bij romantische verhalen. In onze rubriek ‘Verhuisd voor ...

Utrechtse Liza is tóch op haar plek in Hengelo: ‘Iedereen zegt hoi, echt heel leuk’

We plaatsten vorige week een oproep. Ben jij voor de liefde naar Hengelo verhuisd? Dat hebben we gew...

Meer over

Hengeloërs

adv.