Hengelo

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Tom fotografeert verlaten panden: ‘Het is de spanning, wat tref je aan?’

Door Majorie Nijbroek 3 juni 2020

Tom Gerards heeft een hobby die je niet vaak hoort. Sterker nog: die je misschien niet eens kent. Hij doet aan urbex fotografie. Dat staat voor urban exploration. Kortweg gezegd fotografeert hij panden die soms al tientallen jaren leeg staan. Of dat mag? “Het is illegaal wat we doen..”

We komen op Instagram foto’s tegen van Tom die meteen je aandacht trekken. Hij post ze in kleur als HDR waardoor kleuren vervagen en de foto’s iets mysterieus uitstralen. “Iets sinisters”, zo omschrijft hij het zelf. En dat klopt, sommige foto’s zijn behoorlijk creepy.

Stikdonkere verlaten panden

Wat hij doet? Tom – fotograaf van beroep – zoekt naar panden die leeg staan, vrijwel altijd in het buitenland. Daar probeert hij binnen te komen en foto’s te schieten. Dan moet je denken aan stikdonkere oude fabriekspanden die zijn verlaten, maar waar de machines nog staan en de notities van vroeger nog aan de muur hangen. Of het kan een leegstaand ziekenhuis zijn, een oude kerk, een verlaten universiteitsgebouw, een oud kasteel of een huis dat je terugbrengt naar de jaren ’60. Hij doet dit sinds 2014 en heeft inmiddels zo’n 200 bijzondere locaties gefotografeerd.

Instortingsgevaar

Je gaat als urbexer nooit ergens in je uppie naartoe. “Veel locaties liggen toch afgelegen. En de panden zijn aan de tijd onderhevig, dus kan er instortingsgevaar zijn.” Tom gaat altijd samen met een vriend uit Hengelo.

In Nederland zul je niet gauw huizen of gebouwen aantreffen die al lang leegstaan; hier worden leegstaande panden vaak snel gesloopt. Dat is wel anders in het buitenland. Dus gaat Tom vaak de grens over. Rijdt hij in alle vroegte met zijn mede-urbexer Hengelo uit richting Duitsland, Luxemburg, Frankrijk of Italië. Dan zegt hij: “Elke keer denk je: dit is bizar. Maar dan kom je weer ergens en denk je: dit is nog erger.”

Nieuwe plekken zoeken

Maar een nadeel is dat die bijzondere plaatsen niet onontdekt blijven. Bijvoorbeeld omdat urbexers hun bijzondere foto’s delen op social media. Met als gevolg dat die plaatsen ontdekt worden door hordes mensen. “Die worden te bekend. Soms worden panden dan gesloten of gesloopt.” En dan is de lol er af.  Maar Tom verzekert dat er nog genoeg te ontdekken valt. “We vinden wel weer nieuwe plekken.”

Hoe hij die verlaten en dus geschikte panden opspoort? Er is natuurlijk geen handig lijstje met adressen die je als urbexer af kunt gaan. Het is een kwestie van zoeken. “Dat kost heel veel tijd.”

‘Je wilt natuurlijk niet gepakt worden’

Is het wel legaal om oude fabriekspanden, vervallen huizen en leegstaande ziekenhuizen binnen te gaan? “Nee”, bekent Tom. Maar dat is een deel van de kick. Want je wilt natuurlijk niet gepakt worden. Dat kan je vies geld kosten.” In Frankrijk krijg je al snel een registratie in politiesystemen, maar ook flinke geldboetes met kans op een inreisverbod van 4 jaar!

Ze proberen altijd ’s ochtends vroeg ergens binnen te komen. “Voor dag en dauw, als het nog schemert. Dan staat de zon laag en dat zorgt voor mooi diffuus licht binnen. Dat kun je op die locaties goed gebruiken. Dat licht in het donkere pand geeft een sinister effect aan foto’s.”

Niet inbreken

Als urbexer hou je je wel aan afspraken. Daar hebben ze een mooie quote voor: ‘Take nothing but pictures and leave nothing but footprints’. “We breken niet in, halen niets weg en laten niets achter.”

Waar spreekt hem zo aan in de urbex fotografie? Daar hoeft Tom niet lang over na te denken. “Het is de kick. Iedere keer weer de spanning. Wat gaan we aantreffen?” En de uitdaging is ook wel om in zo’n stikdonker verlaten pand mooie foto’s te maken. Met de juiste kennis en technieken kom je een heel eind.”

Goede voorbereiding

Dus gaat er een gedegen voorbereiding aan vooraf. Zo zoekt hij ook uit waar hij zijn auto parkeert. Want je zet je auto natuurlijk niet bij die verlaten fabriek waar hij eigenlijk mag zijn, dat kan de aandacht trekken.

En dan kan er nog altijd iets mis gaan. Dan staat er ineens een bewaker naast je met een grommende herdershond, word je betrapt door de boswachter of komt er politie eraan. Toch is het Tom toe nu toe altijd gelukt om op tijd (en zonder boete) weg te komen.

Ook interessant:

Umran runt twee supermarkten: ‘Ik krijg alle steun van mijn gezin’

Op de redactie mogen we in onze handjes knijpen, want geregeld spreken we met superleuke, gezellige ...

Tweede kookboek van Corinne staat vol hartige recepten én reisfoto’s

Hou je van (vegan) koken, maar wil je niet úren in de keuken staan? Dan wordt je vast heel blij van ...

Vroeger in Hengelo: stokoude foto’s van mensen die lekker buiten zijn

Dor het coronavirus hebben we te maken met lege straten. Hopelijk kunnen we binnenkort weer lekker m...

adv.