Gouda

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Wil (85) maakte de oorlog en bevrijding in Gouda mee: ‘De angst gaat nooit meer weg’

Door Kirsten Spooren 7 mei 2020

Dit jaar staan we stil bij het feit dat Nederland 75 jaar geleden is bevrijd. Dit jubileum had groot gevierd moeten worden, maar door het coronavirus zijn alle evenementen rondom dit thema verplaatst naar volgend jaar. Om toch stil te kunnen staan bij dit lustrum verzamelen we verhalen over de bevrijding van Gouda. Hoe werd Gouda bevrijd? En hoe werd dit gevierd? Wil de Rooij – Boer (85) was 11 jaar oud toen de oorlog ten einde liep: “Die ochtend van 5 mei… ik krijg er nog tranen van in mijn ogen”. 

Op 5 mei 1945 gaf het Duitse leger zich over en was heel Nederland bevrijd. Gouda was – voor zo ver bekend – de enige plaats in Nederland was waar de Binnenlandse Strijdkrachten (BS) op zaterdagmorgen 5 mei zich ongehinderd op straat konden vertonen en waar de bevrijding op 5 mei 1945 voorspoedig verliep. Meer over dit moment kun je hier lezen >>>

Bombardementen in Gouda

Wil de Rooij – Boer woonde aan de P.C. Bothstraat in Gouda, samen met haar ouders en jongere broer. “We wisten dat Gouda op het lijstje stond om gebombardeerd te worden, vanwege het station. Het was een belangrijk kruispunt in de oorlog”, vertelt Wil. Geallieerde vliegtuigen bombardeerden strategische doelen om de Duitse oorlogsmachine te treffen en er waren al eerder bommen gevallen in februari 1944 op de Nieuwe Gouwe. Op november was het station aan de beurt en vielen er bommen op de straten rondom het treinstation, waaronder de P.C. Bothstraat.

‘Niet veel later vielen er weer bommen’

“Schuin aan de overkant van ons huis was een bom gevallen”, vertelt Wil. “We gaan nu weg’, zei mijn vader. Mijn opa en oma woonden Achter de Vismarkt en we gingen tijdelijk bij ze logeren. Ik weet nog dat ik mijn pop heb gepakt en dat we toen via de tunnel naar opa en oma zijn gewandeld. Dat we dat toen gedurfd hebben! Net aangekomen vielen er weer bommen en mochten we ons huis niet meer in vanwege alle beschadigingen.”

Tekst gaat verder onder de foto.

station gouda
Bombardement op het station | Foto: Gouda vroeger en nu

Honger en angst

Na drie weken gelogeerd te hebben bij haar opa en oma, kon de familie weer naar huis. Helaas was het maar van korte duur, want op 26 november 1944 was het weer raak. “Toen werd het Sint Jozefpaviljoen gebombardeerd”, vertelt ze. “Door blindgangers (red. explosieven) werd het weer erg gevaarlijk in onze buurt. We gingen dus weer naar opa en oma en dit keer verbleven we er zes weken. De zus van mijn vader verbleef er ook met haar gezin en het huis was niet erg groot. We woonden er met negen personen en ’s avonds werden er bedden op de grond geplaatst. Ik kan mij nog goed de honger herinneren. Het eten was erg karig in die periode. Ik ging eten halen bij de gaarkeuken aan de Fluwelensingel. Deze gaarkeuken was wat verder weg, maar mijn oom werkte daar. Ik mocht niet vertellen dat ik hem kende, maar als hij mij zag kreeg ik drie extra scheppen!”

‘Ik heb staan gillen, zo een angst had ik’

Naast de honger, blijft ook de angst uit die periode haar altijd bij. “In de avond trok ik altijd de dekens over mijn hoofd, zodat ik het gezoem van de vliegtuigen niet hoefde te horen. Dat heb ik nu nog. De angst gaat nooit meer weg. Ik weet ook nog goed dat ik samen met mijn moeder iets moest halen bij ons thuis – ik weet niet meer precies wat – en dat ik niet onder de tunnel door durfde. Ik heb staan gillen, zo een angst had ik. De tunnel lag deels in puin.”

Zelfgemaakte vlag

“Op 5 mei bereikte ons het bericht dat de oorlog over was. Die ochtend van 5 mei… ik krijg er nog tranen van in mijn ogen. Overal juichende mensen! Ik stond aan de Hoogstraat toen de Canadezen binnenkwamen. Overal werden optochten gehouden, het kon niet op. Mijn moeder heeft een vlag gemaakt van overschotjes en we gebruiken hem nog steeds. Mijn dochter heeft hem nu. Ik weet ook nog dat er een grote dienst in de Sint Janskerk gehouden werd. Die zat zo ontzettend vol. In nood leert men bidden”, vertelt Wil.

In 1945 werden er diverse bevrijdingsfeesten gegeven, zo ook in augustus in de P.C. Bothstraat. “Er bestonden toen al buurtverenigingen. Je betaalde toen vijf cent – ja, dat klinkt echt belachelijk goedkoop nu. In augustus organiseerden ze een heel groot feest, daar heb ik nog een foto van. Op één van die buurtfeesten heb ik ook mijn man leren kennen.”

Foto uit augustus 1945, genomen tijdens het buurtfeest | Foto: privébezit Wil de Rooij - Boer
Vlag gemaakt door de moeder van Wil de Rooij - Boer | Foto: Petra Anders

Lees ook...

De bevrijding van Gouda: zo zag dat eruit in 1945

Op 10 mei 1940 begint in Nederland de Tweede Wereldoorlog. Gouda is daarin een belangrijk knooppunt ...

De bevrijding van Gouda: ‘Ik mocht meedoen aan de optocht als Hollands melkmeisje’

Dit jaar staan we stil bij het feit dat Nederland 75 jaar geleden is bevrijd. Dit jubileum had groot...
bevrijding gouda

[VIDEO] Zo zag Gouda eruit in de laatste maanden van de oorlog en tijdens de bevrijding

Dit jaar staan we stil bij het feit dat Nederland 75 jaar geleden is bevrijd. Dit jubileum had groot...

adv.