Gouda

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Leny (81) is vrijwilliger in het verzorgingstehuis: ‘Ik ga even naar de oudjes toe, zeg ik dan’

Door Kirsten Spooren 17 september 2020

De Goudse Leny Kalmeijer (81) is al vijfentwintig jaar vrijwilliger in het verzorgingstehuis Irishof in Goverwelle en aan stoppen denkt ze nog lang niet. “Ik ben blij dat ik dit nog kan doen. Ik blijf lekker bezig en heb overal zin in”, vertelt ze. “In het verzorgingstehuis zitten mensen jonger dan ik, maar als grap zeg ik altijd dat ik ‘even naar de oudjes’ toega.”

Toen het Irishof vijfentwintig jaar geleden gebouwd werd, meldde Leny zich direct aan als vrijwilliger. “Ik woon tegenover het Irishof en zij zochten vrijwilligers”, legt ze uit. “Daarvoor heb ik ook altijd aan vrijwilligerswerk gedaan en ik vind het leuk om te doen.” Leny zorgt voor de koffie tijdens verschillende activiteiten, helpt mee bij het handwerken en beauty-ochtenden en koopt prijzen in voor de bingo. “Mensen zijn zo dankbaar. Je ziet ze echt genieten van een gesprekje of even een geintje maken.”

Eenzaamheid

Door een zware rugoperatie van een jaar geleden, kan Leny niet meer zo vaak helpen als ze zou willen. Toch is ze bijna elke dag in het verzorgingstehuis te vinden. “Ik help op de dinsdagochtend, donderdagmiddag, vrijdagochtend en de zondagmiddag. Soms bellen ze me als ze extra hulp nodig hebben”, vertelt Leny.

‘Bewoners gingen snel achteruit’

Door het coronavirus staan de activiteiten nog wel op een laag pitje. “Maar ik ben blij dat ik er weer naartoe kan. De coronaperiode was verschrikkelijk.” In maart moesten de verzorgingstehuizen dicht voor bezoekers, om zo de bewoners te beschermen tegen het virus. Ook de vrijwilligers mochten niet meer naar binnen. “Ik hoop dat we dit niet weer hoeven meemaken”, vertelt ze. “De eenzaamheid onder de bewoners was echt heel erg. Daardoor gingen mensen heel snel achteruit. Ze mochten de kamer niet verlaten, geen familie zien… nee, ik ben er geen voorstander van geweest en ik zou het heel erg vinden als het nog een keer zou gebeuren.”

(Tekst gaat verder onder de foto).

Het Irishof © indebuurt Gouda

Bellen

Tijdens de ‘lockdown’ van het verzorgingstehuis belde Leny veel met de bewoners. “Dan vroeg een mevrouw: ‘waarom komt u niet meer? U kwam altijd?’ Dat vond ik echt heel erg. Veel mensen wisten niet wat er aan de hand was of vergaten het. Ik geloof wel dat het noodzakelijk was, want het heeft wel geholpen. Maar mocht het weer gebeuren dat hoop ik dat de kinderen wel langs mogen komen. Al is het maar één kind per week. Dat ze wel even hun familie kunnen zien, toch even dat contact.”

Zelf vond ze het ook erg dat ze niks kon doen. “Ik heb het heel erg gemist toen ik niet kon langskomen. Ik heb mezelf wel vermaakt, maar leuk is anders. Gelukkig heb ik een hele lieve familie en schatten van kinderen en kleinkinderen. Ook heb ik een voordeel dat ik een tuin heb, waardoor ik wel bezig bleef.”

‘Ik hou afstand, maar bang ben ik niet’

Leny is niet bang dat ze zelf het coronavirus oploopt. “Ik hou afstand en ik zoek het niet op, maar bang ben ik niet. Dan zou ik nergens meer naartoe kunnen. In het groepje vrijwilligers waar ik mee werk, zijn sommige wel een beetje angstig en die blijven thuis. Er is nu ook nog niet veel te doen, maar ik hoop dat we eind september weer wat activiteiten kunnen organiseren zoals een bingoavond of handwerken.”

25 jaar vrijwilliger

Op 9 september 2020 werkte Leny officieel vijfentwintig jaar als vrijwilliger bij het Irishof. “Voorlopig blijf ik nog wel doorgaan en ik hoop de dertig te kunnen volmaken. Daar gaan we voor. Het werk is wel veranderd in die vijfentwintig jaar. Toen ik daar begon had het personeel altijd wel tijd voor een praatje, maar nu is het veel te druk. Ze zijn met te weinig en de werkdruk is te hoog.”

“Het is ook een stuk zakelijker geworden”, vertelt ze. “Vroeger mocht je al met 65 jaar naar het verzorgingstehuis, nu moet je echt heel slecht zijn, wil je opgenomen worden. De mensen worden ook veel ouder. Vroeger kon je daardoor meer activiteiten doen, omdat ze allemaal een stuk vitaler waren. Dat is nu minder.”

Tegen iedereen die twijfelt over vrijwilligers werk, wilt Leny het volgende zeggen: “Kom gewoon een keer meelopen. Ga met iemand wandelen. Mensen zijn je zo dankbaar om gewoon even gezellig te kunnen kletsen of even naar buiten te kunnen.”

Gouwenaar van de week

Heb jij een bijzondere hobby, ontzettend gaaf werk of gewoon een goed verhaal? Laat het ons weten! Heb je de Gouwenaar van vorige week al gelezen?

Ricardo maakt van jou een koning(in): ‘Zelfs BN’ers laten bij ons een portret maken’

Gouwenaar Ricardo van Loon (30) is een succesvol ondernemer en kan maar moeilijk stilzitten. Zo is h...
marianka peters

Marianka is hét brein achter de Goudse Post: ‘Ik ben nog niet van plan om te stoppen’

Weer of geen weer; Marianka Peters doet verslag van alle belangrijke gebeurtenissen in Gouda. Gewape...

Piloot Faith staat aan de grond: ‘Ik ben nog nooit zo lang thuis geweest’

Het coronavirus heeft een impact op het leven van iedereen, of je nu direct met het virus te maken h...

adv.