Gouwenaar Elsbeth: ‘Een Gouden Kalf winnen, dat was best gaaf’

Door Kirsten Spooren 20 februari 2018

“Een prijs winnen voor beste regisseur, dat zou ik echt een hele eer vinden”, zegt Elsbeth Fraanje enthousiast. Ze heeft nog maar drie films op haar naam staan, maar nu al een Gouden Kalf gewonnen voor de categorie Beste Korte Documentaire én een Shortcutz Award Best Documentary.

In september vorig jaar mocht ze de Gouden Kalf in ontvangst nemen voor haar film Snelwegkerk. Een intieme documentaire over verlies, lust en liefde. “Dat mensen mij zo in vertrouwen nemen, dat vind ik erg mooi aan het maken van documentaires.”

Eenzaam

Voor haar documentaires reist ze heel Europa door en ontmoet ze bijzondere mensen. “Ik doe altijd goed onderzoek voor mijn documentaires en dat vind ik wel een erg leuk onderdeel van het vak. Soms kan het begin alleen erg eenzaam zijn en dan vraag ik mij wel eens af of ik nog wel documentaires moet maken en niet gewoon schooljuf of zoiets moet worden”, zegt ze lachend. “Je moet sterk in je schoenen staan, want het creatieve proces is niet alleen eenzaam, maar ook op financieel gebied is het soms echt lastig.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Elsbeth Fraanje
Foto: Elsbeth met Gouden Kalf | Foto via Elsbeth Fraanje

Wanneer haar ideeën dan uiteindelijk vorm beginnen te krijgen, neemt ze haar beslissing om te stoppen met documentaires maken snel weer terug. “Een documentaire maken is echt een puzzel. Ondanks dat ik goed onderzoek doe van te voren en alle scenes al vastleg, heb je af en toe van die onverwachtse cadeautjes. Iemand doet iets onverwachts of een shot valt perfect op zijn plaats tijdens de montage.”

“In Snelwergkerk zit zo’n scene die ik onverwachts mooi vind. Ik was een ouder stel aan het filmen, de man is ziek en kan eigenlijk niet meer heel veel doen. Meer een kastplantje eigenlijk. Samen luisteren ze graag naar klassieke muziek en in die scene luisterden ze naar Bach. Ineens begonnen de vingers van de meneer te bewegen. Vervolgens doet hij plotseling zijn arm omhoog, alsof hij in de lucht muziek aan het maken is. Dat was een heel bijzonder moment.”

‘Ik vind het fijn dat mensen mij zo vertrouwen’

“Een camera kan ontwapenend werken. Je zou denken dat mensen dichtklappen met een camera voor hun neus, maar mensen vertrouwen mij en de crew dusdanig dat ze de meest intieme dingen vertellen. Het is zo persoonlijk. Ik denk dat mensen vooral in deze tijd echt een luisterend oor nodig hebben. Een goed hart-op-hart gesprek. Ik vind het fijn dat mensen mij zo vertrouwen, want ik ben geen bekende voor ze. Geen intimi.”

Nooit meer weg

Elsbeth kwam dertien jaar geleden naar Gouda, toen ze net klaar was met haar studie, samen met haar man die docent wiskunde is. Zelf komt Elsbeth uit Amsterdam, en voor haar was een kleine stad wel even wennen. “Ik was ook niet echt van plan om hier te blijven. We hebben ook nog eerst naar andere steden gekeken, maar uiteindelijk was Gouda het meest praktisch.

‘Ga ik dan echt van Amsterdam naar Gouda verhuizen?’

“Het heeft een lange tijd geduurd voor dat ik echt van Gouda ben gaan houden. Pas de laatste jaren heeft Gouda een enorme groei meegemaakt op cultureel gebied en is het veel levendiger geworden. Er openen zich veel leuke restaurants, en mooie nieuwe winkels zoals Kersvers. Gouda voelt soms nog aan als een dorp, maar is nu wel veel levendiger dan andere middelgrote steden. Ik woon ook in een leuke actieve straat en heb het er naar mijn zin. Ik ga dus niet meer weg.”

De film Snelwegkerk is op 7 en 12 maart te zien in Het Filmhuis. Elsbeth is dan zelf ook aanwezig voor een Q&A aan het einde van de film. 

Heb jij de Gouwenaar van vorige week al gelezen?

ratjetoe

Bente en Amina: ‘Wij willen graag een podium bieden voor opkomend talent’

Gouda is een culturele stad, maar voor jongeren valt het soms vies tegen. Er zijn te weinig uitgaans...

adv.