Gouda

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Jort: ‘Gouwenaars gruwelden van dit walgelijke boekje’

Door Jort van Meeteren 11 augustus 2020

Columnist Jort van Meeteren is schrijver, illustrator en dichter. Voor indebuurt Gouda schrijft hij elke twee weken over zijn beslommeringen: dingen die hij meemaakt in Gouda, wat er speelt in onze stad en vooral over cultuur en jongeren. Deze week las hij het boek ‘Slikken Kreng’ van nachtburgemeester Malou Dusseldorp en verbaasde hij zich over de preutse reacties op dit boek. 

Nederland is tolerant. Wees lekker ongegeneerd jezelf, geen haan die er naar kraait. Zijn wie je wilt zijn, het kan hier. Niemand die je ook maar een strobreed in de weg legt. Tenminste, dat is de heersende gedachte bij veel mensen. We kloppen onszelf graag op de borst om het idee dat wij een gemeenschap vormen waarin iedereen z’n eigen ding kan doen. Maar is dat eigenlijk wel zo? Kún je hier écht ongebreideld uiting geven aan wie je bent?

Walgelijk boekje

Toen het nieuws naar buiten kwam dat onze nachtburgemeester een boek uit ging brengen, waren de reacties aanvankelijk vooral nieuwsgierig en enthousiast. Ha, leuk, een ambitieus en creatief persoon in deze functie, dat kunnen we goed gebruiken. Tof! Benieuwd! Die initiële belangstelling nam echter een heel andere wending toen bleek dat het boek waar Pip Lou – de alias van Malou Dusseldorp –  mee bezig was, nogal expliciet van aard was. Als beroepsmatig slikexpert in een ziekenhuis en nieuwsgierige vrijgezel met een open geest, had zij besloten deze twee facetten van haar leven te verenigen in een boek. De term ‘slikexpert’ kreeg ineens een dubbele lading. En dat viel niet goed.

‘Hoe haal je het in je hoofd om een boekje open te doen over wat jij uitspookt in de late uurtjes?’

Mensen uit de lokale gemeenschap stonden op hun achterste poten om te verkondigen hoezeer ze gruwelden van dit walgelijke boekje. Want open en eerlijk over je seksleven praten, dat doe je niet. En al helemaal niet als vrouw. In de pas lopen en je mond vooral niet opentrekken, dat moet je. Hoe haal je het in je hoofd om een boekje open te doen over wat jij uitspookt in de late uurtjes? Wat moeten anderen wel niet van je denken?

Openminded

“Dit vind ik walgelijk, tenzij het een pornografisch boek is,” luidde één van de reacties op de berichtgeving in de media. Dit was zo exemplarisch voor ons, openminded-maar-toch- niet-zo-openmindend Nederlanders, dat Pip besloot het citaat af te drukken op de achterkant van haar te verschijnen boek. Om daarmee een dikke middelvinger op te steken naar de fatsoenpolitie en de hypocrisie van de mens.

‘Stel dat je openlijk zou uitkomen voor je eigen seksualiteit. Ondenkbaar’

Onderzoeken hebben uitgewezen dat heel, héél veel mensen regelmatig naar porno kijken, maar als je het iemand op de man af vraagt, wordt daar vrijwel altijd schimmig over gedaan. Seks? Porno? Ik? Nee, ik ben een net persoon. Dat hoort niet. Dat doe je niet. Daarmee wordt blijkbaar de vinger op een heel gevoelige plek gelegd. Want we houden ons er blijkbaar bijna allemaal mee bezig, maar doen collectief alsof dat niet zo is. Want stel je voor dat je openlijk zou uitkomen voor je eigen seksualiteit. Ondenkbaar.

Controverse

En daarmee is Pip een uitzondering op de regel. Iemand die haar nek uitsteekt en haar eigen seksualiteit claimt zonder daar stiekem over te doen. Het boek, inmiddels uit, staat vol passages die weinig aan de verbeelding overlaten. Over de leuke (geile!) momenten, maar ook over vreselijke ervaringen die ze heeft gehad. Want daar is Pip ook heel openhartig over, de minder leuke kanten van het leven.

Ze is geen boek gaan schrijven met het idee ‘kijk mij eens even een feestbeest zijn’. Nee, ze wil iets bijdragen aan de bewustwording over waar we met zijn allen mee bezig zijn. De discussie aanwakkeren, iets losmaken. Dat sommige mensen hun walging uitspreken over de dingen die zij aankaart, vindt ze waarschijnlijk alleen maar positief. Wanneer ergens controverse over ontstaat, weet je dat je iets hebt aangeboord waarover gepraat moet worden.

‘Het is even slikken’

Want dit boek gaat niet alleen maar over neukenneukenneuken. Het omvat het hele spectrum van seksualiteit, het houdt de manieren waarop wij als maatschappij onderscheid maken tussen man en vrouw tegen het licht, plaatst kritische kanttekeningen, stelt vragen, nodigt uit tot nadenken. Over hoe we ons als mensen tot elkaar verhouden, maar ook over hoe we, zelfs als we het niet altijd doorhebben, toch altijd gestuurd worden door de publieke opinie. Ons vaak niet bezighouden met ‘wie ben ik en wat wil ik?’, maar met de vraag wat de maatschappij van ons verwacht, hoe zíj willen dat wij ons opstellen tegenover de rest van de wereld.

En dat is hard nodig. In een tijdperk waarin sociale media een alsmaar grotere rol gaan spelen in ons dagelijks leven, is het goed om eens stil te staan en bij jezelf na te gaan op welke manier dit jou beïnvloedt, en hoe jij daarmee weer anderen beïnvloedt. En ja, dat is even slikken.


Lees ook...

Column Jort: ‘Jonkies moeten de stad aantrekkelijker maken’

Toen ik afgelopen voorjaar (tot mijn eigen grote verbazing) in de finale van de Goudse Stadsdichters...
Jort van meeteren

Gouwenaar Jort (25) ontwerpt tote bags om aandacht te vragen voor psychische problemen

De 'lockdown' levert niet alleen financiële problemen op, veel mensen kampen in deze tijd ook met ps...

Meer over

Column

adv.