Column Jort: ‘Ik heb de Halve Marathon van Gouda overleefd!’

© Jort van Meeteren

Al een paar jaar doe ik aan hardlopen. Dat klinkt standvastiger dan het is, want in werkelijkheid worden periodes van intensief drie á vier keer per week rennen afgewisseld met gaten van soms wel een maand waarin ik niet één keer mijn gestroomlijnde sportbroekje aantrek. Ik heb een haat-liefdeverhouding met de sport. Eenmaal bezig vind ik het vaak best lekker, maar ik moet mezelf na al die jaren toch elke keer weer aan mijn eigen oren naar buiten sleuren. Hup, lopen met die handel. Is goed voor je. Dat gaat niet altijd van harte.

Toch heb ik me door mijn omgeving laten overhalen om aan de Goudse Halve Marathon van afgelopen zondag 10 november mee te doen. Hierbij heb ik wel gekozen voor het 10 kilometer-onderdeel, anders kan ik na de loop direct aan de beademing, vrees ik. Desalniettemin een pittige uitdaging, aangezien ik vrijwel nooit meer dan vijf kilometer heb gelopen en ik daar vaak al grote moeite mee heb. De missie is dus duidelijk: trainen. Voor indebuurt Gouda leg ik dit proces vast en blog ik over het wel en wee van het trainen én het rennen van de halve marathon. We zijn nu alweer toe aan het laatste deel, want ik heb de Halve Marathon overleefd!

De Grote Dag

Op zondag 10 november sta ik omstreeks half twee ’s middags aan de start van het 10 kilometer-onderdeel, samen met mijn broertje, zijn vriendin en een vriend van hem. Ik kijk om me heen en zie deelnemers van alle soorten, maten, leeftijden, kleuren en mate van validiteit. Vóór mijn gezelschap staan twee jongedames die gauw nog een paar selfies maken. Achter ons een groep mensen die zich heeft uitgerust alsof ze op een meerdaagse hike door de Himalaya gaan, compleet met mutsen, zonnebrillen, high-end gear en van die kleine rugzakjes waar vermoedelijk heel smerige gelletjes in zitten, teneinde maar niet in elkaar te klappen gedurende de tocht.

‘We hebben allebei nooit meer dan zeven kilometer gelopen’

Het startsein wordt gegeven door een man die ik niet kan zien, maar die met veel gevoel voor theater zijn beste Mart Smeets-imitatie uit de kast trekt. Langzaam komt de stoet mensen op gang. Eerst lopen we nog achter elkaar aan, maar al gauw komt de karavaan op snelheid en worden hier en daar de eerste inhaalmanoeuvres ingezet.

Direct onderaan de dijk treffen we één van de beste vrienden van mijn broertje, die ons vastlegt met zijn smartphonecamera en ons, boven de andere toeschouwers, nog wat moed inschreeuwt. Moed die vooral de vriendin van mijn broertje en ik nodig zullen hebben. Wij hebben immers allebei nooit meer dan zeven kilometer gelopen, terwijl mijn broertje en zijn vriend de Marathon van Rotterdam uitgelopen hebben. Er is dus sprake van enig niveauverschil. Toch zijn we alle vier goedgemutst en lopen we hier en daar de eerste senioren voorbij.

Tekst gaat verder onder de foto.

Foto via Jort van Meeteren

Klotsende bekers

We lopen onder het spoortunneltje bij het Steinse Groen door, waar de route verder loopt langs de weilanden en boerderijen net buiten Gouda. We kijken omhoog wanneer we boven onze hoofden een mechanisch gezoem opmerken. Het is een drone, die blijkt toe te behoren aan een jonge vader die met zijn gezin staat toe te kijken langs de plassen en in deze loop een mooie gelegenheid ziet om zijn dure speelgoed uit te testen.

‘ik sta sowieso op als een gesmolten padvinder op de foto’

Wanneer we de eerste uit de kluiten gewassen villa’s passeren, valt ons groepje uiteen. De vriendin van mijn broertje krijgt last van steken in haar buik en mijn broertje besluit bij haar te blijven lopen, het tempo iets minderend, terwijl zijn vriend en ik het initiële tempo aanhouden. Dan komt het eerste drinkpunt in zicht. Als een soort ernstig mislukte Churandy Martina ontfutsel ik een kartonnen bekertje met water uit de handen van één van de vrijwilligers die bij het kraampje staan opgesteld, onderwijl grote moeite uitoefenent om niet al bij dit twee kilometer-punt finaal op mijn bek te gaan.

Ik zuig het water in één gulzige teug naar binnen en slechts enkele tientallen meters verderop treffen we mijn moeder en haar vriend, die vast vooruit gefietst zijn en beiden met hun mobieltjes het tafereel proberen vast te leggen. Ik zet mijn meest relaxte gezicht op, maar weet: ik sta hier sowieso op als een gesmolten padvinder.

Tekst gaat verder onder de foto.

Foto via Jort van Meeteren

Circuit

De stoet lopers trekt verder door de weilanden en door het Goudse Hout, met een alleraardigst herfstzonnetje op onze kruinen en toegejuicht door bejaarde stelletjes en gezinnen die zich vermaken op de verschillende speelplekken die het gebied rijk is. De wielerbaan van GRTC Excelsior markeert het zes kilometer-punt en terwijl ik het terrein oploop, merk ik dat ik het zwaar begin te krijgen.

Mijn broertje en zijn vriendin liggen enkele tientallen meters achter ons en ik laat mijn blik over het circuitachtige parcours gaan. Het is een baan met veel bochten en voor de minder geoefende loper lijkt het erg aantrekkelijk om een stukje dwars door de berm te steken, om zo een paar dure meters af te snijden. Ik besluit het niet te doen, niet in de laatste plaats omdat redelijk aan het begin van de wielerbaan wederom een drinkkraampje staat opgesteld. Een vrijwilligster probeert me een bekertje te overhandigen, dat ik net niet lekker aanneem en waarvan het grootste deel van de inhoud niet in mijn mond maar in mijn gezicht belandt. Met een natte bek vervolg ik mijn weg, met de vriend van mijn broertje aan mijn zijde.

‘Je doet het beter dan ik verwacht had, pik’

Halverwege het terrein trek ik het even niet meer. Even tien seconden op adem komen, geef ik aan. We worden ingehaald door een meisje dat even haar oordopjes uitdoet en een gebaar maakt van: kom op, doorgaan. Het is voor mij op dat moment genoeg motivatie om de pas er weer in te zetten en wanneer ik het Excelsior-parcours verlaat, denk ik: we zijn over de helft, nu niet bij de pakken neerzitten. Maar enkele tientallen meters verderop begint mijn lichaam opnieuw om lucht te schreeuwen. Mijn broertje en zijn vriendin zijn inmiddels weer bij ons aangehaakt en mijn broertje spreekt de legendarische woorden: “Je doet het beter dan ik verwacht had, pik.” Voor mensen die mijn broertje niet kennen is het goed te weten dat hij niet bijzonder kwistig is met zijn complimentjes, dus dat hij dit zegt, is voor mij bewijs genoeg dat ik daadwerkelijk lekker bezig ben.

De laatste loodjes

We springen over wildroosters, ontwijken chagrijnige fietstochtmeneren die zich niet hadden ingesteld op een slinger van honderden renners in het Goudse Hout en passeren een vrouw uit de buurt die er toevallig aan het wandelen is. Ze steekt twee duimen omhoog: “Lekker bezig, jongens.”

Met nog drie kilometer te gaan begin ik het zwaar te krijgen. Erg zwaar. Na elke tien meter ben ik geneigd stil te gaan staan, want voor mijn gevoel kan ik niet meer.  Maar mijn broertje wil hier niets van weten. “We zitten in het laatste stuk, we gaan nu gewoon in één ruk door, kom op.” Hij zegt het met precies de juiste mix van strengheid en aanmoediging en ik denk: ja, je hebt verdomme gelijk ook. Ik ga deze tocht gewoon uitlopen, al is het het laatste wat ik doe.

‘Normaal kom ik nog langzamer op gang dan een vooroorlogse stoomwals’

De laatste twee kilometer lopen over hetzelfde stuk van de route als waar we begonnen, en op de een of andere manier maakt dat het nog net wat pittiger. Hoe dichter we bij de finish komen, hoe groter de samengepakte groepjes toeschouwers en hoe luider het commentaar van de wedstrijdspeaker die ik in de verte de ene na de andere finishende renner hoor aankondigen. Met het lood in mijn schoenen en mijn tong tot ver over mijn knieën sleep ik mezelf opnieuw de dijk op, we slaan de bocht om en dan zie ik verderop eindelijk de eindstreep.

Wanneer ik de over de weg gelegede sensor passeer kijk ik naar de grote digitale klok die ernaast staat. 1 uur en 15 seconden. Terwijl ik uitloop en een medaille om mijn nek gehangen krijg, denk ik: als ik één keer minder had afgeremd, had ik ‘m gewoon in minder dan een uur gelopen. Ik sta te kijken van mezelf en neem felicitaties in ontvangst van familie en bekenden voor wie het ook nogal een happening is dat ik, die normaal nog langzamer op gang komt dan een vooroorlogse stoomwals, in een uur tien kilometer heb gelopen.

We gaan op de foto, geven elkaar nog een keer een high five en strompelen naar huis. Ik ben toe aan een goed stuk taart.

© Jort van Meeteren

Lees ook…

Meer in deze categorie

Column

Ga naar “Column Kristen: ‘Ik moet iets bekennen…’”

Column Kristen: ‘Ik moet iets bekennen…’

Ga naar “Column Kristen: ‘Juf… Moeten we nu vechten?’”

Column Kristen: ‘Juf… Moeten we nu vechten?’

Ga naar “Columnist Kristen keek The Tinder Swindler: ‘In de naam van de liefde doe je soms gekke dingen’”

Columnist Kristen keek The Tinder Swindler: ‘In de naam van de liefde doe je soms gekke dingen’

In onze gids

Aanbiedingen

Ga naar “Naar de film én patat voor 9,50 euro”

Naar de film én patat voor 9,50 euro

  • Pomms’
  • Geldig t/m 31 december 2030
Cenima Gouda favorieten Gouda
Ga naar “Eerste twee boeken gratis lenen met de BiebApp”

Eerste twee boeken gratis lenen met de BiebApp

  • Stadsbibliotheek Gouda
  • Geldig t/m 8 maart 2023
evenementen maart gouda
Ga naar “10-rittenkaart Cinema Gouda”

10-rittenkaart Cinema Gouda

  • Cinema Gouda
  • Geldig t/m 31 december 2022
Ga naar “Hangmat polyester katoen assorti 290×100 cm van € 39,99 voor € 29,99”

Hangmat polyester katoen assorti 290×100 cm van € 39,99 voor € 29,99

  • Geldig t/m 31 december 2022
Ga naar “Lamswollen sloffen vanaf € 22,99”

Lamswollen sloffen vanaf € 22,99

  • Kruidvat
  • Geldig t/m 11 december 2022

Agenda

Ga naar “Parkrun: een gratis, wekelijks 5km loopevenement”

Parkrun: een gratis, wekelijks 5km loopevenement

  • T/m 31 dec
Ga naar “Gouda bij Kaarslicht / Kaarsjesavond”

Gouda bij Kaarslicht / Kaarsjesavond

  • De Markt
  • 16 december 2022
Ga naar “Warme Winter Markt | GOUDasfalt”

Warme Winter Markt | GOUDasfalt

  • GOUDasfalt
  • 10 december 2022
Ga naar “Sfeervolle Winterfair in de Goudse Sint-Jan”

Sfeervolle Winterfair in de Goudse Sint-Jan

  • Sint Janskerk van Gouda
  • 16 december 2022
Ga naar “Goudse WinterMarckt”

Goudse WinterMarckt

  • De Markt
  • 11 december 2022