Dordrecht

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Monika zit vast in Peru: ‘Vrouwen mogen alleen op dinsdag, donderdag en zaterdag naar buiten’

Door Lisanne Doff 8 april 2020

De laatste weken voelen voor Monika Eberhart en Arjen Jongeling als een achtbaan. Monika vertrok begin maart samen met haar vriend naar Peru, om haar ouders op te zoeken. Op dat moment was er nog maar één coronapatiënt in het land. Maar dat veranderde snel, waardoor Peru in lockdown ging. Monika en Arjen konden geen kant meer op.

“Ik ben in Peru opgegroeid en mijn ouders wonen er 51 jaar. Zij zijn al op leeftijd en kunnen niet meer naar Europa reizen, dus daarom ga ik er één keer per jaar heen om ze te helpen waar ik kan. Dat was ook dit jaar de bedoeling. Mijn vader is ziek, dus wilde ik mijn moeder ondersteunen. Normaal voel ik me mantelzorger op 10.000 kilometer afstand. Nu kon ik echt in huis helpen, boodschappen doen en een nieuw mobieltje voor ze regelen.”

Peru in lockdown

Het is ook de eerste keer dat Monika’s vriend Arjen naar Peru gaat, wat het extra bijzonder maakt. “De eerste tien dagen konden we alles doen wat ik normaal deed. De ontmoeting met mijn ouders, boodschappen doen en op pad gaan. Ik ben ook voor het eerst in 45 jaar in mijn ouderlijk huis geweest. Het begin van onze reis voelde dus als een kleine vakantie, al hadden we wel door dat er steeds meer maatregelen rondom het coronavirus werden getroffen. Zo kregen we te horen dat er geen vluchten meer uit Europa kwamen. Daarom hebben we direct onze terugreis met vijf dagen vervroegd, zodat we op 18 maart konden terugvliegen. Maar 15 maart kwam er een bericht van de president. Vierentwintig uur later ging Peru in lockdown en konden we niet meer weg.”

‘We hebben direct onze terugreis vervroegd, maar konden niet meer weg’

Opgesloten achter de tralies

“Ons eerste hotel zat in de stad Trujillo, vlakbij mijn moeder. Deze stad ligt niet in de buurt van Lima en dat is eigenlijk ons probleem geweest. We konden niet eerder naar huis, omdat we niet vlakbij een vliegveld zaten. Gelukkig mochten we van de eigenaar in zijn hotel blijven. Hij woont daar met zijn familie en wij waren nog de enige toeristen. De eigenaar gaf wel aan dat hij niet wilde dat we het hotel verlieten, omdat hij geen controle had over wie we ontmoetten en waar we kwamen. Gelukkig was er een zwembad en hadden we goede WiFi, zodat we contact met het thuisfront konden hebben. Maar we zaten daar letterlijk achter de tralies. ”

De tekst gaat verder onder de foto. 

De hotelkamer in Lima, waar ze nu zitten. | Foto: privébezit

Corrupte politieagenten

Uiteindelijk komen Monika en Arjen in een hotel in Lima terecht, maar dat kost veel moeite. “Mijn moeder en ik hebben elkaar gedag gezegd door de tralies van de deur in het hotel. We hebben allebei een handschoen aangedaan en elkaar zo een hand gegeven. Knuffelen kon natuurlijk niet. Heel gek om mijn ouders zo achter te laten, want wat gaat er verder nog in dat land gebeuren? Na het afscheid zijn Arjen en ik bij een chauffeur, die we kenden van een toeristenroute, in de auto gestapt. Op weg naar Lima. We hadden een reisvergunning geregeld, zodat hij ons naar de hoofdstad kon brengen. De reis duurde acht uur en onderweg kwamen we langs veel controleposten. Bij de eerste drie posten, hadden we geen problemen, maar toen we bij de vierde aankwamen werd het een beetje schimmig. Omdat ik in Peru ben opgegroeid, kan ik goed Spaans spreken. Ik kon daarom het gesprek tussen de politie en chauffeur goed verstaan. De politie verklaarde ons reisdocument ongeldig en liet ons alleen verder reizen als we 300 Peruaanse sol betaalden, omgerekend 75 euro. Ik vond het belachelijk en stond op het punt om de ambassade te bellen, maar de chauffeur zei dat dit het alleen maar kon verergeren. Uiteindelijk heeft de chauffeur met de politie kunnen onderhandelen en moesten we 200 sol, 50 euro, betalen. Hij had gezegd dat ik een journalist ben, Spaans spreek en het gesprek aan het opnemen was.”

De tekst gaat verder onder de foto.

Monika en Arjen onderweg naar Lima. | Foto: privébezit

Kapotte airco

“Uiteindelijk zijn we in Lima terecht gekomen, waar we nu zitten. Hier zijn de regels weer veranderd, zodat de politie makkelijk kan controleren wie er op straat zijn. Vrouwen mogen op dinsdag, donderdag en zaterdag naar buiten. Mannen op maandag, woensdag en vrijdag. Zondag mag er niemand op straat komen. We zitten in een hotel met kapotte airco en ook het raam kan niet open. Daarom gaan we soms even naar de voordeur om een luchtje te scheppen. We zijn allebei optimistisch en het ziet er voor ons nu ook eindelijk beter uit. Woensdag 8 april vliegen we, met de laatste vlucht van KLM, terug naar Nederland. We hebben gehoord dat het vliegveld gesloten is en er geen douanecontrole is. Daarom wordt onze bagage gecontroleerd door drugshonden. We hebben alle papieren, dus dit moet goed gaan.”

Ontstressen

Wat het eerste is dat ze thuis gaan doen? “We gaan voor twee weken in quarantaine in mijn huis in Dordrecht. We moeten er niet aan denken dat we besmet raken in het vliegtuig en met andere mensen in aanraking komen. Mijn dochter zorgt dat er van tevoren boodschappen in huis zijn, dat is erg fijn. Als we thuis zijn gaan we lekker tuinieren, wandelen en het huis schoonmaken. Vanaf volgende week moeten we allebei weer aan het werk. Maar als eerst gaan we lekker ontstressen en alles laten bezinken.”

Monika heeft een blog waar ze haar verhaal vanuit Peru voor het eerst deelde. Ze schrijft hier ook over dementie en heeft het boek De Activiteitengids voor mensen met dementie geschreven.

Bekijk ook:

Geen coupe verward? Kapper Wilfred geeft tips: ‘Pak vooral niet zelf de schaar’

Oei, zie je jouw uitgroei alweer verschijnen, komt de pony in je ogen of is je haar weer véél te lan...

Cynthia is docent wiskunde op het Insula College: ‘Ik maak filmpjes, zodat leerlingen dit thuis kunnen bekijken’

Dit keer had Jip een telefonische ontmoeting, gezien de huidige ontwikkelingen met het coronavirus. ...

adv.