Yvo staat ’s ochtends in het atelier, bouwt ’s middags piemels en werkt ’s avonds als portier bij Hotel Des Indes

Door Stem van Dordt 21 mei 2019

Op Mallorca exposeerde hij eens zijn eigen nierstenen. Niet zonder reden, want de achterliggende gedachte was om een connectie te maken met de rotsen waar het eiland bekend om staat. In combinatie met daar gevonden materialen liet hij Spanjaarden en toeristen door een kijkgaatje een blik werpen op gerecyclede poppetjes van een oud tafelvoetbalspel, die kleine kettinkjes droegen met daarop de tekst ‘good luck with your stones’. En daarbij dus zijn nierstenen. Het is beeldend kunstenaar Yvo van der Vat ten voeten uit. Het verrassingseffect is bij hem nooit ver weg. 

Grensoverschrijdend

Van der Vat is geen kunstenaar die zich opsluit in zijn atelier. Liever trekt hij erop uit om kansen te ontdekken voor stedelijke interventies. Dan kan in Dordrecht zijn, maar ook op andere plekken. De openbare ruimte ziet hij als een onuitputtelijke galerie, die volop kan worden benut om te verrassen. Dat doet hij ook al 15 jaar met Baracca, het nomadische initiatief dat hij opzette met striptekenaar Ibrahim R. Ineke. “Daar is veel moois uit voortgekomen. Omdat de naam ‘Baracca’ internationaal best veel voorkomt, bezochten we eens meerdere plekken met die naam. Zo gingen we in België naar een discotheek, waar we het voor elkaar kregen om tussen de dreunende beats door een muziekstuk van 400 jaar oud te draaien. En in een Egyptisch restaurant in Berlijn zetten we tijdelijke objecten neer en vervingen we kunst die aan de muren hing. Net als bij stedelijke interventies ga je daarbij over een grens. Dat levert leuke interactie met anderen op.”

Schilderen met een kacheltje tussen de benen

Sowieso is Van der Vat geen einzelgänger. Niet voor niets is hij een belangrijke grondlegger van het creatieve verzamelgebouw Dordtse Skills en galerie DS’17, vlakbij dierenasiel Louterbloemen. “Het is een vrijplaats voor de meest uiteenlopende kunstenaars. Ik heb er allemaal studio’s gebouwd, waar nu onder meer een fotograaf, theatermaker en een interieurbouwer van poppenhuizen zijn gevestigd. Het biedt plek aan allerlei creatievelingen.”

Die moeten in de winter wel tegen een beetje kou kunnen, want er is geen verwarming in het pand. “Regelmatig zit er een schilder met een klein kacheltje tussen zijn benen aan een nieuw project te werken. Maar dat heeft ook wel wat.”

”s Ochtends sta ik in het atelier, ’s middags bouw ik piemels en ’s avonds werk ik als portier bij Hotel Des Indes’

Van der Vat hoopt dat het huurcontract, dat aan het einde van het jaar afloopt, voor een langere periode kan worden verlengd. Hij heeft er nog tijd voor om een gedegen plan van aanpak te schrijven, naast zijn werkzaamheden voor onder meer de stichting Bobby Kinghe, zijn baan bij een decorbouwbedrijf en het werk als portier bij hotel Des Indes. “In de eerste plaats ben ik beeldend kunstenaar, maar er moet natuurlijk ook voldoende brood op de plank om mijn gezin te onderhouden. Zo kan het voorkomen dat ik ’s ochtends in een koud atelier sta, in de middag beelden van grote piemels sta op te bouwen bij het Milkshake festivals in Amsterdam en ’s avonds keurig in pak als portier bij het chique Hotel Des Indes te vinden ben.”

De Maserati van Bram Moszkowicz

Hoe hij aan die laatste baan kwam? “Ik kom oorspronkelijk uit Den Haag en heb gewoon gesolliciteerd toen ik de vacature zag. Ik meldde eerlijk dat ik geen ervaring had binnen de hotelwereld, maar in alles wat ik als kunstenaar doe en organiseer vaak ook een soort gastheerfunctie heb. Dat was blijkbaar overtuigend, want ik ben het geworden. Als portier zet ik ook auto’s van gasten weg. Onlangs stond Bram Moszkowicz voor de deur, in een Maserati. Ik kreeg de wagen alleen niet in z’n achteruit. Hij stond nog naast de wagen, en heeft het toen zelf maar gedaan,” lacht Van der Vat. Door de nevenfuncties kan hij blijven doen wat hij het liefste doet: mooie dingen bedenken en uitvoeren als installatiekunstenaar.

De ideeën zijn nog lang niet op. En mocht dat ooit gebeuren, dan is er binnen de eigen gelederen altijd nog een ander creatief persoon te vinden. “Mijn oudste zoon loopt momenteel stage bij mij. Erg leuk om ook op die manier een band te hebben.”

Dit verhaal is geschreven door Yvonne Vogel voor De Stem van Dordt. 

Lees ook: 

Merel Baldé met Nick en Simon Merol

Deze artiesten uit Dordrecht beluister je op Spotify!

Dordrecht heeft op muzikaal gebied best wat te bieden. Niet alleen in de kroegen of podia, maar ook ...

12 x de leukste Dordtse mannen met baard

Lange baarden, korte baarden, dik of dun: ze zijn er in alle soorten en maten. Wij vinden een ode aa...

adv.