Marktvrouw Marry Huijgen: ‘Ze noemen me ook wel de Dordtse BN’er’

Door Karlijn Goorts 31 januari 2017

Als je het over Marry Huijgen hebt, dan heb je het automatisch ook over de markt en bloemen. Jarenlang stond ze, samen met haar inmiddels overleden man Simon, op de markt bloemen te verkopen. Nu is ze 81, ze zit (nog steeds) bomvol verhalen, ze houdt van mooie spulletjes en ze heeft naar eigen zeggen een ‘weggeefklier’. En dat is te merken.

“Hier kijk eens meid, deze past mooi bij je”, zegt Marry terwijl ze een armbandje uit de la haalt. “Ja, ik heb een hele lade vol met armbanden om weg te geven. Zo ben ik. Als ik jou gelukkig ken maken, dan ben ik het ook.”

Een bezoekje aan Marry betekent een middag vol verhalen, heel veel koekjes en een tas vol cadeautjes. Maar als je al vanaf de jaren 60/70 op de markt staat in Dordrecht, dan is het ook logisch dat je veel te vertellen hebt. Een lachende Marry: “Ze noemen me vaak ook wel de Dordtse BN’er.”

Marry Huijgen-Beekman
Marry met haar man Simon. Foto: Karlijn Goorts

“De markt was mijn leven”, vertelt Marry bijna dromerig. “Of ik moet zeggen bloemen zijn mijn leven.” Samen met haar man Simon was ze jarenlang hét gezicht van de bloemenkraam Huijgen op de markt. “Mensen zeiden ook wel: ‘Bloemen van Huijgen die kenne nie buigen!'”, roept Marry als een marktkoopvrouw.

Grote liefde

En haar leven op de markt gaat hand in hand met het leven met haar ‘Siem’. Ook een onderwerp waar de Dordtse niet over uitgepraat raakt. “Och, de grootste liefde van mijn leven. We zijn 60 jaar bij elkaar geweest en hij heeft me alles geleerd over het marktleven. Moet je wat lekkers?”, vraagt ze tussendoor.

“Toen we hier gingen wonen, keek Siem uit het raam en begon te vertellen: ‘In 1957 stond ik hier op de markt. Er kwam een heel knap blond meisje aangelopen die graag roosjes voor haar moeder wilde. Ze had maar 1,50 gulden, maar omdat ze zo lief was, heb ik haar wat meer roosjes gegeven. En met precies dat meisje sta ik nu hier.’ Ik had niet eens door dat het over mij ging”, zegt Marry. ” Ik was dat helemaal vergeten, maar hij wist het nog precies te vertellen.”

Marry Huijgen-Beekman
Foto: Karlijn Goorts

Lang haar en hakjes

“Kijk zo zag ik er vroeger uit”, zegt Marry die een foto op de tafel zet. “Ik had lang opgestoken haar en mooie hakjes aan.” Ze is even stil terwijl er tranen in haar ogen verschijnen. “God, ik word er gewoon emotioneel van. Nu zie ik er toch heel anders uit.” Wie Marry vaker ziet, weet dat ze er altijd tiptop uitziet. Het liefste draagt ze glitters en zodra je over haar kleding begint, trekt ze letterlijk alles uit de kast om je een modeshow te geven.

“Kijk deze had ik aan op de begrafenis van Siem”, vertelt ze terwijl ze in een zwart glitterjasje uit de slaapkamer komt lopen. Ze wijst naar het truitje onder het jasje. “Deze had ik aan op de begrafenis. En deze”, ze pakt het jasje vast, “had ik aan met kerst. Met een lange zwarte jurk eronder en hakken natuurlijk.” Ze voelt in haar jaszak en haalt er een snoepje uit: “Hier, voor jou.”

Marry Huijgen-Beekman
Foto: Karlijn Goorts

Poëzie

Marry is niet alleen dol op Siem en bloemen, maar ze houdt ook ontzettend veel van poëzie. “Siem kon dat als de beste. Als je zijn gedichten leest, ga je hier niet meer weg”, verzekert ze. Hoewel ze weg is van de gedichten van haar man, schrijft ze zelf ook hartstikke veel. “Een lichaam zonder hart, is als een stad zonder markt, dus doods en saai. Het moet kunnen kloppen en bruisen.”

Wij waren gecharmeerd van haar gedichten en vroegen haar een stukje voor te lezen:

Dordtenaar van de Week

Ken jij een stadsgenoot met een leuk verhaal die ook Dordtenaar van de week zou moeten worden? Laat het ons weten!

adv.