Dordrecht

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Jip sprak met dokter Wildeman over zijn werk, het onleesbare doktershandschrift en zijn pensioen

Door Jip 21 januari 2020

Jip is onze gastredacteur en columniste. Ze schrijft over bijzondere, opvallende en grappige dingen die ze meemaakt. Dit keer ontmoette ze dokter Wildeman. Hij is sinds 1981 huisarts in Dordrecht. De eerste jaren was dat nog in samenwerking met dokter Zandijk.

Ik ken de dokter al heel wat jaren. Hij is een huisarts die je serieus neemt, maar op zijn tijd ook een grapje maakt. Het moment dat je hem vertelt dat je het gevoel hebt met Rico Verhoeven gevochten te hebben en aan al je ledematen voelt dat je niet gewonnen hebt, kijkt de dokter je even onderzoekend aan om dan droogjes te constateren: “Je hebt griep, terug onder de wol. Voldoende drinken en dan komt het helemaal goed met jou”. Alleen al die geruststellende woorden maken dat je je direct een stuk beter voelt.

Nog niet met pensioen

Inmiddels is hij zevenenzestig jaar en heeft hij de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, maar van stoppen wil hij nog niets weten. “Ik ben nog vitaal maar wil niet meer de volle verantwoording van een praktijk hebben en alles wat daarbij komt kijken. Ik heb een bekwame opvolgster gevonden en ben nu nog enkele dagen per week aanwezig. Zo kan ik langzaam stoppen.” Ik vraag hem of hij als kind al arts wilde worden. “Nee zeker niet,” zegt hij beslist, “ik wilde vrachtwagenchauffeur worden zoals mijn oom. Hij was mijn grote voorbeeld. Ik mocht met mijn neven mee als jochie van zes. Prachtig vond ik het, op schoot achter het stuur van zo’n grote wagen.” Maar vrachtwagenchauffeur is hij dus niet geworden. Na zijn studie geneeskunde voelde hij wel wat voor internist of KNO-arts. Uiteindelijk sprak het huisartsenvak hem toch het meeste aan. “Het belangrijkste van huisarts zijn is dat je met mensen meeloopt door hun leven. Je bent soms wel dertig jaar bij hele families betrokken. Je kunt daardoor veel betekenen in hun leven. Wat mij nog steeds het meest verbaast is dat ze zo enorm veel aan je vertellen, ook over de gewone alledaagse dingen.”

‘Mijn kinderen konden als eerste mama en papa zeggen en daarna paracetamol’

Het gezin

Dokter Wildeman heeft vier kinderen, twee jongens en twee meisjes. Wat heel bijzonder is, is dat ze allen de wens hadden om ook dokter te worden. Alhoewel ze er vroeger heus niet altijd blij mee waren als papa vakantie of weekenddienst had. ‘We’ hebben dienst, was het dan. Sportactiviteiten konden vaak niet doorgaan, het hele gezin moest standby staan. Lachend zegt de dokter: “Mijn kinderen konden toen ze klein waren als eerste mama en papa zeggen en daarna paracetamol.”

Onleesbaar doktershandschrift

Ik vraag hoe het nu eigenlijk met dat ‘onleesbare doktershandschrift’ zit. “Het is een beetje een combinatie van het geheim van de smid en tijdens de studie/colleges zo enorm veel moeten schrijven.” Zijn oude schooljuf van de Bavinckschool, mevrouw Husen, werd ook patiënt bij hem en heeft hem wel eens berispt: “Zo heb jij van mij niet leren schrijven.”

Gek op sporten

Het gesprek loopt naar een einde toe en ik ben benieuwd of de dokter, nu hij het rustiger aan gaat doen, met een hengeltje aan de waterkant gaat zitten. Luid lachend zegt hij: “Vissen? Nee joh, ben je mal. Ik sport twee keer in de week met een personal trainer en ben gek op racefietsen. Ik schilder en ben lid van de Calamiteiten Post van Huisartsen, zodat ik nog feeling met het vak blijf houden. En als ik helemaal gestopt ben, ga ik een cursus kunstgeschiedenis volgen. Met negen kleinkinderen en met een tiende op komst hoef ik me zeker niet te vervelen!”

Grootste kracht

Als laatste wil ik van hem weten wat zijn kracht is voor zijn patiënten als huisarts. Even denkt hij na.”Ik denk mijn enorme interesse in mensen. Ik sta voor ze open, ben geduldig en neem ze serieus.” En daar kan ik me volledig bij aansluiten. Mijn fotograaf maakt nog een foto van de dokter achter zijn bureau, zoals we hem kennen. Zo sta ik een half uur later weer buiten. Met in mijn hand het doktersrecept van een mooi gesprek.

Liefs, van Jip

Lees ook: 

Jip sprak met Fiona over het ondernemer zijn en de mannen in haar leven

Fiona Stoger-Buitenhuis is vierendertig jaar geleden geboren op Aruba en sinds zeven jaar ondernemer...

Jip was bij het exclusieve Lions Kerstgala en zo zag dat eruit + video

Jip is onze gastredacteur en columniste. Ze schrijft over bijzondere, opvallende en grappige dingen ...

Jip sprak met Wim Hardenbol over zijn vakantie, werk, beperking én de liefde

Jip is onze gastredacteur en columniste. Ze schrijft over bijzondere, opvallende en grappige dingen ...

adv.