Dit is waarom Alisa vanuit Canada naar Dordrecht verhuisde

Door Stem van Dordt 11 december 2018

Alisa van Dijk verhuisde op haar tiende met haar ouders, broers en zus van Apeldoorn naar Canada, maar in 2012 keerde ze terug naar Nederland. Vooral vanwege de muziek, want de violiste zag in Nederland meer kansen. 

Dat bleek te kloppen, want hier neemt haar carrière een vlucht. Zo treedt Alisa elke laatste zaterdag van de maand, samen met andere musici, op in de Trinitatiskapel in Dordrecht. Ook op andere locaties in en buiten de regio genieten bezoekers met regelmaat van haar muzikaliteit. Dat beperkt zich niet alleen tot vioolspel, want de inwoner van Dordrecht legt zich ook steeds meer toe op zang.

De viool is veelzijdig

Alisa groeide op in een muzikaal gezin. “Radio 4 stond vaak op en mijn moeder zong, speelde piano en dirigeerde koren. Op jonge leeftijd mochten mijn broers, zus en ik een instrument kiezen om te bespelen. Ik kende geen twijfel: dat moest de viool worden. Waarom juist dat instrument mij aansprak? Vooral vanwege de veelzijdigheid. Uit een viool valt zoveel te halen. Je kan er alle kanten mee op.”

Spelen met emotie

Al snel kreeg Alisa in de gaten dat ze niet alleen plezier haalde uit vioolspelen, maar dat ze er ook talent voor had. “Als ik meedeed aan competities kreeg ik best vaak te horen dat mensen mijn spel ontroerend vonden. ‘Je speelt met veel emotie’, werd er dan gezegd. Mijn docent merkte regelmatig op dat mijn glissando, het glijden van de ene toon naar de andere, zo stijlvol was. Ik ben best perfectionistisch, dus het proces van oefenen en progressie boeken ging mij vrij natuurlijk af.”

Romantisch persoon

Nadat het gezin naar Canada verhuisde, kreeg Alisa een jaar lang geen les. “In die periode speelde ik wel voor mijzelf. Toen ik weer les kreeg, pakte ik de draad weer makkelijk op. Of ik inmiddels een eigen signatuur heb ontwikkeld? Ik ben een romantisch ingesteld persoon. Dat hoor je terug. Ik heb een ‘begin 20ste eeuw klank’, die vrij warm van toon is. Ik hou daarnaast van verschillende genres, van barok tot modern. Ik probeer daarnaast te verrassen. Bijvoorbeeld door sonates op de viool in zijn geheel uit te voeren. Dat is niet gebruikelijk, omdat gedacht wordt dat mensen geen geduld hebben om zo lang naar iets te luisteren.”

Krakende stoelen

“In de praktijk blijkt dat wel mee te vallen. Hoe minder stoelen ik tijdens een optreden hoor kraken, hoe beter. Want een stil publiek is een geboeid publiek. Ook probeer ik steeds vaker bij concerten om viool te combineren met zang, ongeveer 50/50. Ik heb een geweldige zangcoach, waarvoor ik eens per maand naar Arnhem reis. Ik vind het rijkdom om over twee instrumenten, mijn stem en de viool, te beschikken.” Alisa is blij met de kansen die er in Nederland liggen. “De muziekcultuur in Canada is anders. Nadat ik in Vancouver mijn bachelor en master viool behaalde, gaf ik les op diverse muziekscholen. Ik ambieerde daarnaast solistische optredens, maar de mogelijkheden bleken beperkt. Mijn broer, die cellist is, liep tegen hetzelfde aan. Hij keerde daarom terug naar Nederland en had hier succes. Ik besloot zijn voorbeeld te volgen.”

Terug naar Nederland

Een spannende stap, want het leven in Canada beviel goed. “Ik woonde op anderhalf uur rijden van Vancouver. In een huisje bij de Fraser River, omringd door heuvels en prachtige natuur. Heel idyllisch ook. De rust, weidsheid en laidback mentaliteit van de inwoners: het beviel allemaal uitstekend. Toch miste ik Nederland ook wel. Hier is meer historie en architectuur. En het leek mij beter om mijn zoon hier naar school te laten gaan.” In combinatie met de betere kansen op een carrière in de muziek werd de sprong gewaagd. Dat bleek een goede stap. Alisa vond de liefde, betrok een fijne woning in Dordrecht, werd viooldocente en maakte veel vlieguren op verschillende locaties in het land. “Ik ben zeer tevreden met hoe mijn leven er nu uitziet.”

Dit verhaal is geschreven door Yvonne Vogel voor De Stem van Dordt.

Meer Dordtenaren:

Wietse woonde als laatste bewoner in Station Dordrecht + oude foto’s

Wietse van der Hoek woonde als kleine jongen van 1980 tot en met 1986 in het mooie, grote Station Do...

Jan foto single van de week

Single van de week Jan: ‘Laatst speelde ik een katholieke priester in het jaar 1888’

Willen je vrienden je koppelen maar vind je liever zelf de ware, ben je al met heel tinderend Dordt ...

adv.