Corrie van der Waal was 43 jaar de eigenaresse van Chocolaterie De Brug/Littepit

Door Lisanne Doff 15 oktober 2019

Veel Dordtenaren kennen Corrie van der Waal door haar snoepwinkeltje, Chocolaterie De Brug, ook wel bekend als Littepit. Ze was 43 jaar de eigenaresse van het pandje op de hoek van het Kromhout en de Sint Jorisbrug. Ze stopte in 2001, vlak voordat de euro werd ingevoerd.

“Om precies te zijn, was het winkeltje 4 bij 4 meter groot,” vertelt Corrie van der Waal. “Het stond er propvol met allemaal snoep. Ik benutte elk plekje in de winkel. Er waren stroopsoldaatjes, spekkies, toverballen, duimdrop, trekdrop, druivensuiker en nog veel meer. Er hing zelfs een waslijn waar ik zakjes snoep met een knijper ophing. Elke dag vulde ik de lijn aan. Het waren zakjes met verschillende soorten spekkies, drop en noem maar op.” Corrie woonde vlak naast het winkeltje, samen met haar kinderen.

Op de plek van Littepit

Het ondernemersbloed zat er vanaf haar geboorte al in. Corrie groeide op bij haar ouders, zij hadden een melkwinkel en haar vader ging met een kar langs de deuren om melk te verkopen. Als klein meisje hielp ze al mee. Voordat Corrie haar eigen snoepwinkel begon, zat het winkeltje van Littig op dezelfde plek. Toen het pand te koop kwam te staan, begon het balletje te rollen. “Het was eerst de bedoeling dat het pandje van Littig afgebroken werd, maar op een dag zei mijn schoonvader tegen me: ‘is het niet wat voor jou om je eigen winkel te beginnen?’ Ik heb er even over nagedacht en zette toen de stap om een eigen winkel te openen. In het begin vonden andere ondernemers me niet zo aardig. Ze dachten dat Littig weg zou blijven en hadden daarom zelf snoep ingeslagen. Ik werd hun concurrent.”

De tekst gaat verder onder de foto.

Foto: privébezit
Foto: privébezit

Stukje nostalgie

Corrie weet nog precies hoe haar winkel eruit zag. “Toen ik met de winkel begon, heeft mijn schoonvader een bord voor ons gemaakt. Het was een verticaal bord waar Chocolaterie De Brug op stond. Hij had het geverfd en er zaten van die mooie krullen op.” De dochter van Corrie heeft het bord nog steeds in de kast staan. Het is een stukje nostalgie en ze wil het absoluut niet weg doen. Wat Corrie zich ook nog goed kan herinneren, is het grote Verkade blik onder de etalage. “Daar konden wel vierentwintig pakken beschuit in, van Ark’s volgens mij. Maar ik verkocht niet veel beschuit, mensen kwamen vooral voor snoep of tabak.”

Hoge pief

Om sigaretten en tabak te mogen verkopen, moest Corrie naar Utrecht om een diploma te halen. “Ik heb geen idee hoe ik daar ook alweer kwam, maar ik vond het zo mooi en interessant om erover te leren. Toen ik eenmaal sigaretten verkocht, kwamen er best wel vaak hoge piefen langs. Er was er zelfs één die me een keer geld toestopte, ik denk wel 100 gulden! Het gebeurde later nog een keer en toen heb ik gezegd dat hij dat niet meer moest doen. Ik verdiende misschien 45 gulden per week, dus 100 gulden was erg veel.”

De tekst gaat verder onder de foto.

Corrie van der Waal helpt Merlijn, een van haar laatste klanten. | Foto: privébezit

5 cent

De meeste klanten van Corrie waren kinderen. Zij kwamen hun 5 cent in de winkel besteden. “Ik moest zelfs rolletjes maken van het muntgeld, anders kon ik het niet inleveren bij de bank. Ik nam dan flinke tassen mee op de fiets, soms woog het wel zes kilo. Die rolletjes legde ik altijd in een laatje. Er is een keer iemand geweest die het lukte om een kassa aan me te verkopen. Maar eigenlijk kon ik helemaal niet met dat ding overweg. En hij was eigenlijk ook veel te groot voor op de toonbank.”

Oude krantenknipsels en foto’s

Corrie is nu 80 jaar en heeft veel oude krantenknipsels en foto’s van haar snoepwinkel bewaard. In haar kamer heeft ze zelfs een tekening van het pandje hangen. Daarnaast heeft ze nog een oude uitnodiging van het Leger des Heils, die ze kreeg toen er een feest werd georganiseerd voor het 40-jarig bestaan van haar winkel. Vier jaar geleden kreeg Corrie een hersenbloeding en raakte aan haar rechterkant verlamd. Hierdoor kon ze onder andere niet meer praten. Dit heeft ze opnieuw moeten leren. Daarom is het extra bijzonder dat ze dit verhaal nog kan navertellen.

Lees ook: 

Britt is paaldanseres: ‘Paaldansen is zoveel meer dan alleen maar naakte vrouwen’

Door films, series en de media rust er een taboe op paaldansen. Het schetst een beeld van halfnaakte...

Stadsverteller Godefridus neemt je mee op een bijzondere reis door Dordrecht

Heb je wel eens een man in Charles Dickens-outfit of wit pak door de straten van Dordrecht zien lope...

Sacha houdt je gebit mooi en je lijf strak

Tandtechnicus, fitness coach én een Instagramaccount met 4000 volgers. Sacha Timush weet het allemaa...

adv.