Bert Sterk kreeg MS en maakte van zijn werk z’n hobby

Door Stem van Dordt 19 februari 2019

Wie het huis van Bert Sterk betreedt, ziet direct dat hier een creatief persoon woont. Aan de muren hangt kleurrijke, zelfgemaakte kunst, er is plek voor de meest uiteenlopende glasobjecten, de schuur is volledig ingericht als werkplaats, in de tuin pronkt een beeld van zijn vader en op de bovenverdieping is er alle ruimte om in een fraai atelier nieuw werk te produceren.

Het is niet zo dat Bert zijn creativiteit al zijn hele leven toont. In zijn jonge jaren schilderde hij wel wat, maar in de pubertijd begonnen er andere interesses te ontstaan. Schilderen was niet stoer, dus verdween het naar de achtergrond. Pas nadat hij vanwege MS, een chronische aandoening van het centrale zenuwstelsel, werd afgekeurd pakte hij de draad van het creëren van kunst weer op. “Ik werkte bij de Glasfabriek in Leerdam. Niet in een creatieve, uitvoerende functie. Ik was vooral bezig met productiematige processen en personeelszaken. Rond 2006 belemmerde mijn ziekte mij teveel. Ik was erg snel moe. Ik kon mij niet meer goed concentreren, kwam lastig op woorden, had moeite met organiseren: het ging gewoon niet meer.”

Heel veel mogelijkheden

Maar wanneer er een deur sluit, gaat er een andere open. Bert had niet voor ogen om de rest van zijn leven achter de geraniums te zitten. “Ik volgde allerlei creatieve cursussen en schreef mij in bij de Academie voor Beeldende Kunsten in Antwerpen. In België kwam ik voor het eerst in aanraking met glaskunst. Ik zag in een lokaal allemaal kleine oventjes staan en was meteen verkocht.” Wat is dan die fascinatie voor glas? Het is niet het makkelijkste materiaal om mee te werken. “Het spreekt mij aan omdat het zo ontzettend veel mogelijkheden biedt. Ik weet vooraf nooit hoe iets uit de oven komt. Als ik een mal aan het uitpellen ben, is het eindresultaat in grote mate een verrassing. Soms denk ik: ‘mwah’, maar ik kan ook lyrisch zijn. Meestal laat ik het even bezinken, en ontstaat er daarna een gevoel van tevredenheid of ontevredenheid. Bij schilderen is het anders. Dan kan ik er meteen een oordeel over vellen en bepalen hoe goed het is gelukt.”

Een persoonlijke touch

Als glaskunstenaar moet je met tegenslag om kunnen gaan en vooral veel geduld hebben, weet Bert. “In het dagelijks leven ben ik niet altijd even geduldig, maar bij het maken van glasobjecten is het een must. Het zijn processen van weken en maanden, geen kwestie van even iets een uurtje in de oven doen. Ook het koelen duurt heel lang. En dan kan er onderweg nog van alles mislopen. Dat gebeurde bijvoorbeeld bij mijn eindexamenproject. Afgelopen voorjaar moest ik mijn werkstuk inleveren, maar in maart kon ik mijn Belgische docente nog niets van enige voortgang tonen. Ze vroeg op een bepaald moment: ‘Bert, gade gij uw werk wellicht warm uit de oven presenteren?’ Ik schoot niet op, omdat ik een overjarige mal bleek te gebruiken. Mijn object kwam helemaal gescheurd uit de over. Weken later bij een volgende hetzelfde verhaal. Toen ik er eindelijk achter kwam dat het aan de mal lag, bleef er weinig tijd over voor mijn afstudeerobject.” Toch lukte het, met een ander idee. Tussen grote, geblazen bollen glas creëerde Bert zelfportretten. En zo kreeg het een persoonlijke touch, zoals veel van zijn werk. De borstkanker van zijn vrouw, zijn MS, het overlijden van zijn vader: allemaal leverde het inspiratie op.

Eerbetoon aan nabestaanden

“Mijn vader werd 94 jaar. Een respectabele leeftijd, maar ik merkte dat ik toch meer dan gedacht bezig was met zijn dood. Een beeld van hem maken, hielp bij het leegmaken van mijn hoofd. Het glazen beeld van mijn vrouw is in die zin ook een manier van verwerking.” Bert maakt ook werk in opdracht van bijvoorbeeld nabestaanden, die als herinnering aan hun geliefde een abstract object of juist gelijkend beeld willen. “Daar komen vaak emotionele reacties op. Voor mij een teken dat ik mijn werk goed heb gedaan.”

Dit artikel is geschreven door Yvonne Vogel voor De Stem van Dordt. 

Meer Dordtenaren:

Charlotte deed mee aan een WK in Australië en toen gebeurde dit

Ze werkte er jaren naartoe en zat weken in spanning over de uitslag. Wie mocht er mee naar het WK re...

Zo blijft Emine Kara strijden voor het spieronderzoek voor dochter Sara

Hoewel de 39-jarige Emine Kara donderdag met zwangerschapsverlof gaat krijgt zij allesbehalve rust. ...

adv.