Dordrecht

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Dordtse kleding van vroeger en nu: een ‘dure’ jurk van 26 gulden en meer feitjes

Door Konnie van Sluys 28 juni 2020

Als je bedenkt wat kleding voor je betekent, dan zal dat voornamelijk zijn: er leuk uit zien, lekker gaan shoppen en dan mooie combinaties maken. Of misschien: er bij horen en je kleden zoals je vriendengroep dat doet. Je wilt genieten en soms jezelf belonen met een nieuwe aankoop. In de vorige eeuw(en) was dat heel anders. Kleding was toen voor veel mensen duur en het kostte veel van je tijd en geld om er fatsoenlijk bij te lopen. Kleding was noodzaak, om je warm en droog te houden en te laten zien dat je het goed had. Er bestond wel mode, maar dat was voor de betere standen.

Pagina 1/3
⟵ swipe swipe ⟶

Zoals het nu is

Lekker shoppen. | Foto: Konnie van Sluys
Foto: Konnie van Sluys

 

Wij vinden het normaal dat kleding goedkoop is en er voortdurend nieuwe items in de winkels hangen. Ten opzichte van 20 jaar geleden kopen mensen nu vier maal zoveel kleding. Waar winkels vroeger vier keer per jaar een nieuwe collectie hadden, is dat tegenwoordig 52 keer bij sommige winkels. De mode-industrie vaart wel bij een snelle wisseling van smaak en de daarbij behorende kooplust. Collecties volgen elkaar extreem snel op, mede door de steeds efficiënter wordende massaproductie. Dit leidt tot gevolgen als uitputting van grondstoffen, vervuiling, uitbuiting en misbruik. Er zijn diverse programma’s en documentaires gemaakt die je bewust maken. Kijk naar de serie ‘Genaaid’ of Zembla, ‘Het prijskaartje van katoen’ of Teun van de Keuken en ‘De slag om de klerewereld.’

Klik op het oranje pijltje om meer te lezen over de mode van toen in Dordrecht. 

Zo was het toen in Dordrecht

Foto: Museum Van Gijn
Foto: Konnie van Sluys
Foto: Adriaan van Dam

In haar boek ‘Tot op de draad’ beschrijft Ileen Montijn hoe arme mensen vóór de twintigste eeuw nauwelijks aan kleren konden komen. Textiel was erg duur in verhouding tot de inkomens. Er is een kasboekje bewaard gebleven uit Dordrecht van mevrouw Cornelia van Gijn – Hooghwinkel (de moeder van) waarin zij van 1844 tot 1866 bijhield hoeveel ze uitgaf aan haar eigen kleren. Een jurk kostte bijvoorbeeld 26 gulden aan materiaalkosten en de naaister die de jurk maakte kreeg 3,50 gulden. Een laken manteltje was 17 gulden. Een bedrag waar een ‘normale’ arbeider toen drie weken voor moest werken.

Je begrijpt dat de lage arbeidskosten een stimulans waren om kleding te hergebruiken. Japonnen werden anders gedecoreerd, korter of langer gemaakt, jassen werden opnieuw gevoerd én er werd kinderkleding van volwassen kleding gemaakt. Mevrouw Van Gijn was welgesteld, maar in haar tijd liepen dagloners, werklozen en gehandicapten in lompen en waren afhankelijk van liefdadigheid. Als eerste begon het Leger des Heils met (oude) kledinginzameling, de basis voor de huidige ReShare stores. Zelfs nog in 1967 begon Max Tailleur ‘de zak van Max’, met als doel gehandicapten te helpen aan goede kleding. Een halve eeuw geleden had kleding dus nog een heel andere waarde voor vooral armere mensen.

Lees verder voor meer over het Huis van Gijn.

Slow fashion

Foto: Bram Vreugdenhil Dordrechts Museum

Leuk om te bezoeken is de tentoonstelling Slow Fashion in het Dordrechts Museum en Huis Van Gijn. Deze is tot 14 september te bezoeken als je van tevoren reserveert. Er worden 50 topstukken tentoongesteld uit jaren tussen de 17e en 20e eeuw. Ik ging er heen en zag hoe onze voorouders zorgvuldig omgingen met hun kleding die gekoesterd en hergebruikt werd. Heel duurzaam eigenlijk. Opvallend vond ik hoe klein de mensen waren. De kleding staat op speciaal gemaakte paspoppen met bijpassende accessoires en uitleg. Het Dordrechts Museum heeft diverse schilderijen waar de kleding ook op gedragen wordt. Bij Huis Van Gijn staan de poppen in kamers van de bijbehorende tijd, wat heel natuurlijk aandoet.

Wil je er meer van weten, dan is het aan te raden eerst de catalogus ‘Dordt in Mode’ te lezen (Museumwinkel). Je leest hier bijvoorbeeld hoe mensen zich soms vier keer per dag omkleedden. De welgestelden volgden de mode, maar soms ‘op afstand.’ In het calvinistische Nederland wilde je natuurlijk niet als werelds bekend staan. Als vroeger de mode veranderde werd de kleding vermaakt of bewaard, slow fashion was gebruikelijk. Eigenlijk heel modern, waarom zouden we niet terugkeren naar een kleinere garderobe met tijdloze mode van goede kwaliteit, die niet seizoen- of trendgebonden is? Het nieuwe normaal.

Lees ook:

[Video] Binnenkijken bij het Huis van Gijn en kleding uit de 18e eeuw passen

Wat doe je als de Kerstmarkt is afgelast? Een dagje naar het Huis van Gijn! YouTuber Glenn maakte me...

Zo zit dat: hadden we echte Dordtse klederdracht?

Als je het hebt over klederdracht of streekdracht zullen veel van jullie direct denken aan Volendams...
Hul le Kes Sjaak Hullekes ReShare Store Dordrecht

Designerkleding duur? Nee hoor, die hangt gewoon bij ReShare Store

Voor kleding van bekende modeontwerpers hoef je heus geen honderden euro's uit te geven in een groot...

Meer over Huis van Gijn ontdekken?

Huis van Gijn bezienswaardigheden

Gesloten11:00 - 17:00

Nieuwe Haven 30, Dordrecht

Bekijk meer:bezienswaardigheden
Pagina 1/3
⟵ swipe swipe ⟶

adv.