Redacteur Eline deed een proefles paaldansen: ‘Ondersteboven? No way!’

Door Eline Doldersum 4 december 2017

Wat een aantal weken geleden begon met het idee om paaldanseres Silja Bresser (33) te interviewen, eindigde in een les paaldansen voor redacteur Eline. Hoe dat eruit zag? Dat zie je hier!

Paaldansen, ik? Ik verslikte me nog net niet in mijn koffie toen Silja voorstelde om een les paaldansen mee te doen. Collega Melisa daarentegen was meteen dolenthousiast. “Geef toe: het is wel leuk voor het verhaal”, opperde ze. En zo hing ik dus een paar dagen geleden ondersteboven in een paal. Ondersteboven, lieve mensen!

De Fireman

We beginnen de les met de Fireman, oftewel: een rondje om de paal. Op het moment dat Silja het voordoet, ziet het er nog redelijk eenvoudig uit. Dat is het dus niet. Aan die slinger kom ik niet eens toe, want al bij de eerste zwiep glijd ik kaarsrecht weer naar beneden. Als een volleerd fireman. Al betwijfel ik of dat helemaal de bedoeling is …

“Vooral het begin is pittig”, zegt Silja geruststellend. “Blijven oefenen, dan komt het vanzelf!” Dat oefening kunst baart blijkt als ik de zaal inkijk, waar Anouk – die pas 10 weken bezig is met de cursus – helemaal bovenin de paal klimt. “Je leert het echt heel snel”, roept ze terwijl ze zich elegant naar beneden laat zakken.

paaldansen-doetinchem-sport-eline-2
Redactie indebuurt

Op de kop

Met die bemoedigende woorden in mijn achterhoofd, waag ik mij aan de volgende oefening: een handstand tegen de paal. Nou had ik verwacht dat het wel even zou duren voordat ik mijn voeten omhoog zou krijgen, maar tot mijn grote verbazing sta ik al na de eerste zwiep op de kop tegen de paal. “Had je niet gedacht hè?”, lacht Silja die de verbazing van mijn gezicht afleest.

paaldansen-doetinchem-sport-eline-2
Paaldansles

Helikopter

Als we – iets voor negenen – aankomen bij de laatste oefening van die avond, stopt mijn hart nog net niet met kloppen. “Kijk, dit is de helikopter”, roept Silja terwijl ze ondersteboven in de paal hangt. “Ga maar proberen!” Proberen? Dat dacht ik dus even niet. Ik vond het helikoptertje bij papa vroeger al eng …

Ondanks mijn angst weet Silja mij uiteindelijk tóch te overtuigen om het te proberen. Met het hart in mijn keel en het zweet in mijn handen (wat niet heel handig is bij paaldansen) slinger ik mezelf de paal in … op de kop. Als Melisa snel een foto schiet om dit moment te vereeuwigen, laat ik mij – stiekem best een beetje trots – weer zakken.

paaldansen-doetinchem-sport-eline-2
Redactie indebuurt

Overwinning

Ik moet eerlijk zeggen dat het misschien wel de leukste sportles is die ik heb gevolgd in mijn sportcarrière, maar ook zeker de zwaarste. Want man, wat is het pittig om jezelf aan zo’n paal op te trekken. Vooral mijn armen hadden het de volgende dag heel zwaar en ook de blauwe plekken waren niet meer op één hand te tellen.

Toch zou ik het iedereen aanraden om het een keer te proberen. Je traint je hele lichaam, gebruikt spieren die je nog nooit gebruikt hebt (ik althans), hebt veel plezier en geeft je zelfvertrouwen een enorme boost. Want wie had nou gedacht dat ik – als stijve Harrie – ondersteboven aan een paal zou gaan hangen? Dát heb ik toch maar even gedaan!

Foutje gezien?

Lees mee en reageer! (4 reacties)

Reactie