Doetinchem

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Binnenkijken bij Wendy: ‘Als je zo woont, mag je je huis best openstellen’

Door Kelly Heerink 14 oktober 2019

Wat een rust in en om het huis van Wendy Pouw (47). “Maar dat lijkt zo hoor”, zegt ze. Wendy woont er namelijk met haar man, vier kinderen, de vriend van haar dochter én een pleegzoon die er één weekend per maand is. “Als je zo woont, mag je je huis best openstellen voor anderen”, vindt ze.  

Ook lopen er nog twee honden, twee poezen en vier kippen rond. Er wordt dus gezellig geleefd in het prachtige huis gelegen aan de rand van Doetinchem. En de inrichting is minstens zo mooi als de plek.

Droomhuis werd werkelijkheid

Toen het gezin in de woning trok, exact 12 jaar geleden, was dat een droom die voor Wendy en haar man uitkwam. “We fietsten hier vaak langs en dan zeiden we tegen elkaar: ‘dit zou je huis maar zijn’. En warempel deed de bizarre kans zich voor. 

Aanrechtblad gelegd met 8 man sterk

Er is geschilderd, in de woonkamer ligt een nieuwe vloer en de keuken is vervangen. “Die zit er inmiddels ook alweer vijf jaar in nu”, zegt Wendy. Het dikke betonnen aanrechtblad lijkt mega-zwaar. “Haha, ja dat is-ie ook”, weet Wendy. “Toen het blad in de keuken werd getild, gebeurde dat door acht man sterk. En nog was dat een aanslag op de ruggen.”

Lees verder onder de foto’s

Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink

Wendy is wel weer toe aan wat verandering, zoals een tegeltje en een ander kleurtje op de muur. Sauzen doet ze zelf. “Dan weet ik ook dat het goed gebeurt”, zegt ze. “Zonder al te arrogant over te komen, hoor!” Haar ouders hadden vroeger een eigen zaak, namelijk de verf- en behangwinkel De Wit aan de Haareweg. Structureel een nieuw behangetje of kleurtje op de muur is zij dan ook – net als haar broer en drie zussen (onder anderen de twee bekenden voor indebuurt Marina van Kekkedinge en Ineke van N-styling) – van kinds af aan gewend. “Ik vind het ook heerlijk om te doen, lekker ontspannend.”

Televisie is ‘een lelijk ding’

De Doetinchemse woont heerlijk vrij tussen het groen. “Toen we gingen verhuizen vonden de kinderen dat eerst niet zo leuk, maar al heel gauw raakten ze gewend.” In het weekend is het ‘volle bak’ in huize Pouw met minstens 8 of 9 man. “We zitten vaak aan de keukentafel of iedereen hangt lekker ergens in de woonkamer.” Een televisie kunnen wij niet ontdekken. “We hebben geen tv inderdaad, dat vind ik gewoon een lelijk ding”, verklaart Wendy. “Als we echt iets willen zien samen, zetten we er een scherm neer.”

Smaakvol ingerichte keet

Sinds maart chillen de kinderen ook één deurtje verder, namelijk in de kapschuur met een ingericht hok mét kachel en bar. “Daar ben ik wel echt trots op”, zegt Wendy. Ze tikte een tweedehands Chesterfield op de kop waarvoor ze op en neer naar Groningen reed. De opgezette vos was een cadeau van een vriend. Biertje? Dat kost vijftig cent. “Iedereen is welkom, maar we betalen niet alle drankkosten.”

Lees verder onder de foto’s

Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink

Ze treft één van de kids ook vaak in de stoel, die ze al 25 jaar hebben. “Sinds onze bruiloft”, zegt Wendy. “We hebben ‘m al drie keer opnieuw bekleed.” Een tijdje stond het meubelstuk op zolder, maar van haar kinderen moest-ie terug naar de woonkamer. “Ze liggen er altijd in; rug tegen het lage gedeelte en de benen over het hoge stuk.”

Fijnste plek in huis

Wendy zit het liefst in de andere stoel bij het raam, waar vaak het zonnetje op schijnt door het raam. “Heerlijk met een kopje koffie”, zegt ze. Het is de oude stoel van haar vader die vorig jaar overleed. Kort erop verloor ze ook haar moeder. “Hij zat áltijd in die stoel – niemand mocht daar zitten. Het voelt voor mij heel speciaal.”

Lees verder onder de foto’s 

Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink

Haar ouders hadden ook een hondje, Bram. Wendy nam het beestje in huis, zoals ze iedereen verwelkomt met open armen. “Zo heeft ook al eens een vriend van onze zoon tijdelijk bij ons gewoond, toen dat bij hem thuis even niet lukte.” Er is altijd wel plek en anders wordt er plek gemaakt. “Onder elk bed ligt wel een matras die we eronder vandaan kunnen slepen.” 

Schaapjes in de wei

De wei is nu leeg, maar dat is niet altijd zo. “Mijn dochter had een tijdje twee pony’s”, vertelt Wendy. Volgend jaar gaat ze trouwen en het weiland is tevens de aangewezen plek voor het trouwfeest. Ook liepen er al eens zo’n 20 schapen rond, die allemaal iets mankeerden. “Die heb ik toen opgepept voor Schapenbegrazing Doetinchem”, aldus de zorgzame Wendy die zich zeker niet gauw hoeft te vervelen. 

Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink
Foto: Kelly Heerink

Haar twee zussen gingen Wendy voor:

Marina Ebbers

Binnenkijken bij Marina van Kekkedinge: Stoer, landelijk en industrieel

Deze week een bijzondere binnenkijker. We bellen namelijk aan bij Marina Ebbers (48), eigenaresse va...
foto 1

Binnenkijken bij Ineke: ‘Als interieurdesigner heb ik mijn ziel in dit huis gelegd’

Binnenkijken in het huis van een interieurdesigner? Dat zagen wij absoluut zitten. Sinds tien jaar i...

adv.