Deventer

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Toos zit al vijftig jaar in het kappersvak: ‘Het begon met tante Dirkje en de huishoudschaar’

Door Janneke Pol 25 oktober 2019

Op haar veertiende wist ze het zeker, Toos van Loozenoord werd kapster. Na vijftig jaar is ze dat nog steeds. Nóg wel, want in december legt ze de schaar neer om van haar pensioen te gaan genieten.

“Ik wist gewoon dat ik het kappersvak in wilde. Er was toen natuurlijk ook minder keuze in beroepen, dus het werd kapster of iets in de zorg”, zegt Toos van Loozenoord (67 jaar op oudjaarsdag). Al vroeg had ze de schaar in handen. “Ik knipte de haren van mijn buurvrouw, we noemden haar tante Dirkje. Dat ging met de huishoudschaar”, lacht Toos. “Dat kan natuurlijk helemaal niet, maar ik deed het toch en mijn buurvrouw was er tevreden mee.”

Toos neemt na vijftig jaar afscheid van het kappersvak. Foto|indebuurt

Moeder als model

Op haar vijftiende kon ze naar de kappersschool. “Ik werkte vijf dagen en op de maandagen kregen we les.” Ze herinnert zich de eerste praktijkles nog goed. “Je had toen nog geen oefenkoppen en dus moesten we direct echte modellen knippen. Mijn eerste model? Dat is vast mijn moeder geweest.”

‘De bruid had kort stekelhaar, wat moest ik daar nu van maken?’

Gelukkig heeft Toos een karaktereigenschap die goed van pas komt bij het knippen. “Ik ben niet bang aangelegd. Het mooie van het kappersvak is juist om creatief bezig te zijn met je handen.” Haar specialiteiten? “Vroeger waren dat de lange kapsels. Nog steeds is het klassieke werk, zoals opsteken, iets dat ik graag doe. Al laat ik dat nu vaak aan de jongere garde over, zij moeten dat ook leren. Knippen heb ik altijd leuk gevonden.”

Foto|indebuurt

Vijftig jaar vol bijzondere vragen

Sommige klusjes laat ze liever aan zich voorbijgaan. “Zo’n twintig jaar geleden wilde een meisje het onderste gedeelte van haar kapsel laten opscheren. Dat kon ik gewoon niet, dat ging recht tegen mijn kappersgevoel in.” Ook kwam ze door de jaren heen behoorlijke uitdagingen tegen. “Zoals het bruidje met het korte stekelhaar. Wat moet je daar nu van maken? Ik geloof dat ik toen de föhn er maar bij gepakt heb”, lacht ze.

‘Ik zorgde dat haar haar goed zat, vlak voor de euthanasie’

Aan andere vragen koestert ze bijzondere herinneringen. “Een vaste klant was net haar man verloren aan kanker, zelf had ze even later dezelfde diagnose gekregen en besloot euthanasie te laten plegen. Ze had mij gevraagd om er vóór de euthanasie voor te zorgen dat haar haar goed zat. En dat heb ik gedaan”, denkt Toos terug. “Ik was nog maar 25 jaar en had de hele heenweg nagedacht over hoe ik afscheid zou nemen. Wat ik uiteindelijk gezegd heb? Dat weet ik niet meer. Maar ik was behoorlijk overstuur op de terugweg.”

Kapster als klankbord

Toch vindt de vakvrouw het sociale aspect van haar werk juist zo mooi. “Hoewel ik zowel in Deventer als in ‘s-Graveland heb gewerkt, heb ik door de jaren van dichtbij meegeleefd met families. De verschillende generaties zaten bij mij in de stoel, je bent dan vanzelf een klankbord. Je wordt soms zelfs als een soort dochter beschouwd. Als een klant vertelt over haar zoon, dan weet ik precies over wie het gaat.”

‘Toos is een echte moedergans’

Klanten vragen vaak specifiek naar een plekje in de agenda van Toos, weet eigenaresse van de kapperszaak Rebecca van den Nieuwenhof. “Dat is ook niet zo vreemd. Ze kennen Toos al zo lang, daarbij is ze erg gedreven en gepassioneerd”, aldus Rebecca. “Toos is een echte moedergans in de kapperszaak. Ze geeft de jongere medewerksters bijvoorbeeld advies over een goede houding en het beste schoeisel. Zelf heb ik van haar geleerd dat het kappersvak niet zomaar iets is, het moet in je zitten.”

Foto|indebuurt

Niet knippen aan de keukentafel

Moeite om al die vrije tijd straks op te vullen, heeft ze vooralsnog niet. “Ik ben begonnen met tennis. Dat had ik nooit gedaan, maar het bevalt prima”, is ze enthousiast. “Ook ben ik maar vast lid geworden van de zelfoogsttuin.” Het kappersvak is voor haar dan echt verleden tijd. “Als je kapster bent, dan moet je het vak ook professioneel uitvoeren. Dus niet knippen aan de keukentafel en wassen bij de eigen wastafel. Als Rebecca eens omhoog zit, dan spring ik natuurlijk met liefde bij. Vooral de contacten met collega’s en klanten en de reuring in de zaak ga ik missen.”

Het onvermijdelijke afscheidsfeestje

En hoe Toos tegen haar afscheidsfeestje aankijkt? “Ik vind het flauw om het af te slaan, dus ik ga er gewoon vol in en laat het lekker over me heen komen.” Op 28 december is Toos’ laatste werkdag. Eerst is er op zaterdag 21 december vanaf 15.00 uur de mogelijkheid om Toos te bedanken in De Lindeboom in Schalkhaar.


Meer over Shape By Rebecca ontdekken?

Shape By Rebecca

Gesloten09:30 - 19:30

Brinkgreverweg 65, Deventer

adv.