Ivar gaat helpen in een vluchtelingenkamp op Lesbos. ‘Zo kan ik echt zelf iets betekenen’

Door Janneke Pol 5 november 2019

In december verlaat journalist Ivar Penris voor een week de stad. Hij pakt het vliegtuig naar Lesbos om daar als vrijwilliger te werken in een vluchtelingenkamp. “Voor je het weet sta je met je voeten in het water om mensen op het droge te helpen.” 

Hij keek aanvankelijk gewoon een uitzending van EenVandaag, zoals wel vaker. Na deze uitzending vond Ivar Penris zichzelf echter achter zijn laptop om een retourtje Lesbos te boeken. Niet voor een vakantie, maar om vrijwilligerswerk te doen in een vluchtelingenkamp. “Ik zag in die uitzending hoe de organisatie Because We Carry op een heel eenvoudige manier hulp biedt aan vluchtelingen.”

Eenvoudig maar waardevol

“Iedere week reizen er vanuit deze organisatie zeven vrijwilligers naar het eiland. Zij verblijven samen in een huis aan de kust”, vertelt hij. “Wat ze doen? Dat kunnen heel simpele, maar waardevolle dingen zijn. Denk aan het rondbrengen van eten met bolderkarren en spelletjes doen met de kinderen. Ook wordt ervoor gezorgd dat vluchtelingen naar de kapper of pedicure kunnen.”

In het kamp is plaats voor 3000 vluchtelingen, op dit moment zitten er 16.000 mensen.

Juist die eenvoudige aanpak spreekt Ivar aan. “In het vluchtelingenkamp op Lesbos zitten momenteel zo’n 16.000 vluchtelingen, terwijl er plaats is voor slechts 3000 mensen. Op plekken als deze word je langzaam maar zeker steeds een stukje minder mens. Je hebt niets te doen en je moet in de rij staan voor een bordje klef voedsel.” Because We Carry pakt dit net iets anders aan. “Door het eten rond te brengen dus, maar ook door alleen al ‘goedemorgen’ te zeggen. Vluchtelingen voelen zich hierdoor weer net iets meer mens.”

Ivar vraagt een bijdrage voor het vluchtelingenwerk in Lesbos via donaties bij de flessenautomaat. Foto|Indebuurt

Ingrijpen bij gevaarlijke situaties

Ivar beseft maar al te goed dat zijn werk straks verder gaat dan eten brengen en spelletjes spelen. “Zo werd op de laatste bijeenkomst verteld dat er die week toch weer driehonderd mensen per boot aankwamen op het eiland. Wat doe je dan? Je mag ze officieel niet helpen met de vlucht, dus je mag pas ingrijpen als er een gevaarlijke situatie ontstaat. Voor je het weet sta je met je voeten in het water om mensen op het droge te helpen. Als ik dit soort ervaringsverhalen hoor, besef ik dat het toch best heftig is wat me daar te wachten staat.”

Door alleen al ‘goedemorgen’ te zeggen, voelen zij zich net iets meer mens.

Hoewel de tv-uitzending de trigger was om zich daadwerkelijk aan te melden voor de reis, speelde Ivar al langer met het idee. “Ik erger me kapot als gezegd wordt dat vluchtelingen economische profiteurs zijn. Niemand laat zomaar zijn hele leven achter zich om aan zo’n gevaarlijke vlucht te beginnen”, zegt hij. “Ik verwacht zeker iets mee te nemen van deze reis, een flinke dosis extra relativeringsvermogen bijvoorbeeld. De kunst is om terug in Nederland wel gewoon met beide benen op de grond te blijven staan.”

Foto|Because We Carry

Op 8 december vertrekt Ivar voor een week naar het Griekse eiland. Wil jij hem een financiële bijdrage geven? Dat kan! Stuur een mail met je telefoonnummer naar [email protected], dan komt er een ‘Tikkie’ jouw kant op. Meer info over de organisatie? Check www.becausewecarry.org.

adv.