Deventer

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Mirthe verbindt fysiotherapeuten over de hele wereld: ‘Ze lopen daar niet achter, ze doen het alleen anders’

Door Janneke Pol 14 februari 2020

Ze studeerde af als fysiotherapeut en werkte acht jaar in de praktijk. Toch besloot Mirthe Timmerman (32) haar werkveld uit te breiden, in letterlijke zin van het woord. Met Physical Therapy Abroad verbindt ze sinds drie jaar fysiotherapeuten van over de hele wereld.

Stel, als fysiotherapeut met grote interesse voor het buitenland heb je een droombaan voor ogen. Er is alleen één detail, die droombaan bestaat niet. Dan creëer je die gewoon zelf, dacht Mirthe Timmerman (32). Ze studeerde af als fysiotherapeut en werkte drie jaar in een Nederlandse praktijk. Toch was dit niet hoe Mirthe de rest van haar carrière in de zorg voor zich zag. Door het organiseren van vrijwilligerswerk, studie- én groepsreizen voor fysiotherapeuten zoekt ze sinds drie jaar de verbinding met fysiotherapeuten buiten Deventer. En trouwens ook buiten Nederland. Én buiten Europa.

“Ik moest de man na één advies achterlaten in zijn Afrikaanse hut, daar moest ik iets mee.”

Na haar stage in Zuid-Afrika begon het idee te leven. “Als 21-jarige student kwam ik op de laatste dag van mijn stage bij een hutje van een man die net een hersenbloeding had gehad. Hij had hulp nodig om weer opnieuw te leren bewegen”, vertelt Mirthe. “Helaas moest ik na het eerste adviesgesprek weer naar huis en dus heb ik hem niet verder kunnen begeleiden. Ik moest de man daar zo achterlaten. Het voelde niet goed, ik moest daar iets mee.”

Verkeerd beeld, verkeerde voorbereiding

Bij haar Afrikaanse avontuur bleef het niet. “Ik wilde meer van de wereld zien en dus ging ik bij thuiskomst direct sparen om vrijwilligerswerk te kunnen doen in Costa Rica. Zo kon ik direct de Spaanse taal leren.” Met haar stage in Zuid-Afrika in het achterhoofd, was haar beeld van fysiotherapie in Costa Rica al gevormd voor ze in het vliegtuig zat. “Ik ging er naartoe met het idee dat er niets voor handen was, net als in Afrika. Toen ik er eenmaal was, bleek dat het juist erg goed geregeld was. Als ik dit van te voren had geweten, had ik me anders voorbereid.” Even later was het in Ecuador juist het andere uiterste. “Daar was helemaal niets geregeld en moest ik alles vanaf het begin opbouwen.”

“Als ik dat van te voren had geweten, had ik me anders voorbereid.”

Het gebrek aan inzicht in fysiotherapie in het buitenland, bracht haar op het idee voor haar eigen organisatie: Physical Therapy Abroad. “Hoofddoel is het verbinden van fysiotherapeuten wereldwijd. De lokale bevolking profiteert van de kennis en kunde, de fysiotherapeuten profiteren van nieuwe inzichten.” Hoe ze dat doet? Door reizen voor (beginnende) fysiotherapeuten te organiseren naar onder andere Cambodja, Costa Rica en de Galapagos Eilanden. “Dit zijn de landen waar wij als organisatie genoeg van weten om van betekenis te zijn.”

Les 1: ‘Teken een stoel’

De fysiotherapeuten pakken niet zomaar het vliegtuig. Ze worden door Mirthe en haar collega’s stapsgewijs voorbereid. “Dat begint al bij je eigen referentiekader. We laten de fysiotherapeuten tijdens een van de eerste bijeenkomsten een stoel tekenen. Dat is een simpele manier om aan te tonen dat iedereen het voorwerp vanuit zijn eigen referentiekader tekent. Ze zien er allemaal anders uit en toch zijn het allemaal stoelen”, legt Mirthe uit. “Een mooie metafoor voor het verschil in fysiotherapeutische zorg in verschillende landen. Het is niet verkeerd, maar anders.”

“Ons werk gaat verder dan ‘voluntoerisme‘”

De oefening maakt direct pijnlijk duidelijk dat er nogal wat vooroordelen zijn over fysiotherapie in het buitenland. “Dat ‘ze’ achterlopen bijvoorbeeld”, benoemt Mirthe. “In het buitenland wordt de zorg anders geregeld, dat betekent niet per definitie dat ze achterlopen. Docenten op de fysiotherapieopleiding heb ik dan ook vaak horen zeggen dat je niets leert van een dergelijk tripje naar het buitenland. Dat is niet zo. Je brengt je eigen kennis, maar neemt ook zeker nieuwe inzichten mee terug. Het is dus een wisselwerking.”

Het label ‘voluntoerisme’ -toerisme in de vorm van vrijwilligerswerk- hoort volgens haar dan ook niet bij Physical Therapy Abroad. “De studenten, afstudeerders en ervaren fysiotherapeuten blijven meestal voor enkele weken of maanden in het land. Onze missie is om ondanks dit tijdsbestek een blijvend verschil te maken voor de lokale bevolking in de landen waar we naartoe reizen. Aan de andere kant dragen we bij aan de ontwikkeling van de competenties van de fysiotherapeuten.”

Promotie van Nederlandse zorg

Haar eerstvolgende reis gaat naar Cambodja. “Ook organiseren we dit jaar voor de derde keer een ‘Therapy Trek’ door het Himalayagebergte in Nepal. Het zou mooi zijn als we in de toekomst weer in Tanzania aan de slag kunnen, daar waar het de laatste tijd te onrustig was om veilig te kunnen werken.”

“De Nederlandse zorgprofessionals mogen zich best meer profileren.”

Hoewel ze zelf steeds meer een marketingrol op zich neemt, blijft de liefde voor fysiotherapie onveranderd. “Het contact met mensen en de werking van het menselijk lichaam, het is de reden dat ik ooit voor het vak van fysiotherapeut heb gekozen.” Volgens Mirthe mogen Nederlandse zorgprofessionals best iets meer opkomen voor hun eigen vak. “De zorg is in Nederland erg goed geregeld. Dit mogen we best iets meer promoten”, zegt Mirthe.

 

Carlijn is de eigenaar van Fingerfoody’s: ‘Je bent onderdeel van een herinnering in iemands leven’

Carlijn de Jonge is de eigenaar van Fingerfoody's. Een bedrijf dat catering organiseert aan huis of ...

Daniëlle van Ink Forever: ‘Ik was het stille gepeste meisje.’

Ze doet aan Kung Fu, haar bovenarm staat vol met een panterprinttatoeage en ze runt al negen jaar ha...

Chiel brengt zijn passie voor mooie meubels naar Deventer: ‘Achter ieder item zit een verhaal’

Het is slechts een halfjaar geleden dat Chiel Slinkman samen met Dries Schulten MOMAA oprichtte en n...

adv.