Deborah laat zich niet tegenhouden: ‘Een dichte deur moet je gewoon opentrappen’

Door Allan Vos 29 oktober 2019

Zes jaar is Deborah wanneer ze vanuit Suriname naar Nederland komt. Niet voor haar plezier helaas, maar toch is ze enorm van Den Haag gaan houden, de stad waar ze zich inzet voor jong talent in de kunstwereld.

Deborah werd 37 jaar geleden geboren met Retinoblastoom (een zeldzame vorm van kinderkanker). Dit werd al vroeg ontdekt en samen met haar moeder kwam Deborah naar Nederland voor de behandelingen. “Van mijn tweede maand tot ik anderhalf werd bleven we in Nederland en toen ging ik weer terug. Door de kinderkanker had ik inmiddels een kunstoog en met het andere oog zag (en zie) ik maar voor 50%. Toch wilde ik perse naar een gewone school.

Kunstoog

”Ik ben erg sterk geworden door de ‘gewone’ dingen te blijven doen ondanks mijn beperking”, vertelt Deborah. Toen Deborah zes werd moest ze opnieuw terug naar Nederland. “Controles bij deze vorm van kanker zijn erg belangrijk, je bent normaal gesproken pas na 10 jaar 100% kankervrij, maar de controles blijven. Ook werd er een nieuw kunstoog voor me gemaakt in Nederland. Door de controles die zo belangrijk bleven kreeg ik het advies om in Nederland te blijven.”

“Hij noemde mij een keer ‘poppenoog’, dat moet je dus niet doen”

Het duurde in totaal zeven jaar voor ook de rest van het gezin zich in Nederland had gevestigd. “Ze kwamen met z’n allen bij ons in de Schilderswijk wonen. Ik maakte overal meteen vrienden. Al keken sommige mij wel raar aan, ik trok me er niets van aan. Ik weet nog dat een jongetje in de klas mij een keer ‘poppenoog’ noemde, dat moet je dus niet doen. Ik heb hem aangepakt en het was klaar met de pesterijen.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Allesdoener

”Ik pas me nou eenmaal makkelijk aan. Daarnaast ben ik altijd een praatjesmaker geweest en breng ik de sfeer op feestjes, dus altijd een goede toevoeging aan de vriendenkring. Ik ben namelijk heel gezellig.” Deborah noemt zichzelf een echte ‘powerqueen’. “Ik host, ik presenteer. ik programmeer, vertel verhalen en geef trainingen en adviezen over inclusie in de kunst- en cultuurwereld. Die wereld is namelijk wel erg wit. Het gave is dat ik mezelf in het begin flink moest bewijzen, maar inmiddels weten steeds meer instellingen me te vinden.”

“Een dichte deur moet je gewoon opentrappen”

“Je moet je niet tegen laten houden door de ‘norm’ of een dichte deur, die moet je gewoon opentrappen. Dat advies wil ik iedereen meegeven. Ik heb altijd geknokt voor mijn plek (ook toen ik hiervoor in welzijn werkte) en dat levert wat op. Ik won er zelfs de Haagse cultuurprijs, de Haagsche C, mee.”

Talentontwikkeling

”Nu knok ik juist voor anderen. Ik wil ruimte creëren voor anderen. Met Deedee’s kids werk ik met jongeren aan talentontwikkeling, cultuureducatie en identiteitsvorming, met o.a. de Museum Take Over 2.0 en in Den Haag adviseer ik steeds meer mensen in de culturele sector om cultuur diverser en inclusiever te maken.”

Lees ook:

adv.