Angelieke zat bij de luchtmacht: ‘We werden vroeger sletten genoemd’

Door Joyce Hoogland 25 juni 2019

Vrouwen bij de krijgsmacht, daar kijken we tegenwoordig niet meer van op, dat was 43 jaar geleden wel anders. Angelieke Spijker was toen 17 jaar en wilde bij de luchtmacht. “Wij hebben echt moeten knokken voor gelijkheid. We werden gewoon de matrassen van de officieren en sletten genoemd.”

Angelieke komt uit een gezin met vier kinderen, zij was de oudste. “Mijn vader zat bij de Marine. Toen ik op mijn 17de uit huis wilde en een advertentie van de landmacht zag, wist ik wel wat ik ging doen”, aldus de 61-jarige Angelieke.

Vrouwen bij defensie

Angelieke loopt zaterdag mee met de Veteranendag in Den Haag. Het is dan 75 jaar geleden dat vrouwen in de krijgsmacht mochten. In al die jaren is er veel veranderd, tegenwoordig hebben dames dezelfde rechten als de mannen, maar dat was vroeger wel anders. “Wanneer je een kind kreeg werd je ontslagen.”

‘Wanneer je een kind kreeg werd je ontslagen’

Angelieke ging in Den Haag aan het werk met de telex. “We hielden alle berichten in de gaten en moesten veel overtypen. Eigenlijk het werk dat nu de computer voor je doet. Nu gaat het dan allemaal wel sneller, maar een telexapparaat kon niet worden gehackt.”

In die tijd ging de luchtmacht niet vaak uit op missies. Maar in 1982 kwam Angelieke een bericht tegen over de eerste missie waarin alle onderdelen van defensie werden uitgezonden naar de Sinaï woestijn in Egypte. En zij wilde natuurlijk ook mee.

Woestijn

In 1978 werden de Camp David akkoorden getekend en daarmee erkende Egypte het bestaansrecht van Israël en daarom werd de Sinaï woestijn aan Egypte teruggegeven.

“We zaten daar op een groot kamp met veel verschillende nationaliteiten. Niet voor alle culturen was het normaal dat er vrouwen waren. We werden ook nog wel eens lastiggevallen. Sommige meiden hielden wel van al die aandacht. Ik was er voor mijn werk.”

Ook tijdens de uitzending zat Angelieke achter de telex. “We hebben gelukkig niet veel van het geweld gezien, wel is er toen in oud Jeruzalem vlak achter ons een bom ontploft en de Egyptenaren zaten vaak stoer te spelen met hun pistolen, heel vervelend.”

Het leukste aan die tijd vond ze het contact met al die nationaliteiten. Ze leerden elkaar bijvoorbeeld verschillende talen en hadden af en toe feestjes als er een nieuwe groep kwam.

Wij spreken Angelieke op één van de warmste dagen van de maand, maar de woestijn moet toch veel warmer zijn geweest? “Daar heb je natuurlijk een ander klimaat dan hier. We kleedde ons ook goed op de temperatuur, dunne katoenen kleding en je bent natuurlijk gek als je in de zon gaat liggen braden!”

Waardering

Angelieke is in 1987 uit de luchtmacht gestapt en vervolgens ziekenverzorger geworden. “Jammer dat ik niet 10 jaar later bij de luchtmacht was gegaan. Dan was ik zeker helikopterpiloot geworden. In mijn tijd kon dat niet, want de vrouwen mochten geen technische opleiding doen, terwijl ik juist zo technisch ben!”

‘Ze noemde mij moordenaar’

Toen Angelieke op haar 28ste ziekenverzorgster werd, werd ze niet door iedereen gewaardeerd. “Collega’s noemde mij moordenaar, omdat ik bij de luchtmacht had gezeten. Terwijl defensie juist staat voor het verdedigingen van normen en waarden. Wij willen geen oorlog, we willen het juist voorkomen en helpen opbouwen!”

Tegenwoordig is die waardering er gelukkig wel. Sinds 2005 loopt ze mee met Veteranendag en daarnaast helpt ze als vrijwilliger veel oude veteranen. “Mijn bijnaam was en is nog steeds Mam’s, omdat ik altijd zo zorgzaam ben.”

Lees ook:

Dit is het complete programma van Veteranendag 2019 in Den Haag

Duizenden (ex)militairen komen zaterdag 29 juni naar Den Haag. Nee, onze stad is niet in gevaar. Dit...

adv.