Den Bosch

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

René Kok blikt terug op 40 jaar Sint-Janslyceum: ‘Ik ging met knikkende knieën naar de 1e les’

Door Marèl Holtermans 5 oktober 2020

Het Sint-Janslyceum bestaat honderd jaar en daarom blikken wij samen met (oud-)docenten, leerlingen en medewerkers terug op hun schooltijd. We beginnen deze reeks met voormalig geschiedenisdocent René Kok: hij werkte ruim veertig jaar op de school en is één van de organisatoren van het jubileumfeest. 

Dit artikel is eerder op indebuurt verschenen en wordt maandag 5 oktober herhaald vanwege de Dag van de Leraar. 

De kans is groot dat je René Kok kent als je als je op het Sint-Janslyceum hebt gezeten. Hij liep maar liefst veertig jaar lang door de gangen van de school en heeft veel generaties lesgegeven. Inmiddels is hij met pensioen. “Ik liep er nog niet eens het langst rond”, vertelt hij enthousiast. “Hans Vink heeft maar liefst 44 jaar lesgegeven!”

Terug in de tijd

Hoewel René het begin van de school zelf niet heeft meegemaakt, vertelt hij graag over die tijd. Hij was immers geschiedenisdocent. “Wat niet iedereen weet, is dat de school vroeger op een andere plek zat”, vertelt hij bevlogen. “Daar dankt de school haar naam aan, want het zat waar nu de bibliotheek is: tegenover de Sint-Janskathedraal.”

“Lange tijd kregen jongens en meisjes gescheiden van elkaar les. Daarom heb je in de school aan de ene kant meisjestoiletten en aan de andere kant de jongenstoiletten. De meisjes pauzeerden in de binnentuin en de jongens aten hun boterham aan de achterkant van het gebouw. Maar ja… Zodra de lessen waren afgelopen, fietsten ze samen naar huis. Het had totaal geen nut.”

(Tekst loopt door onder de foto van de oude school)

Foto: Erfgoed ‘s-Hertogenbosch

Voor het eerst naar het Sint-Janslyceum

René maakte voor het eerst kennis met de school toen hij de vacaturesectie van de Volkskrant bekeek. “Ik werkte bij de Radboud Universiteit in Nijmegen, maar het project waar ik me mee bezighield, stopte ermee. En toen stond daar die vacature voor geschiedenisdocent bij het Sint-Janslyceum. Mijn voormalige hoogleraar kende mensen van de vakgroep van het Sint-Janslyceum. Zo kwam ik er tussen. Ik weet het goed: voor het sollicitatiegesprek trok ik voor het eerst van mijn leven een pak aan. Spannend!”

“Voor het sollicitatiegesprek trok ik voor het eerst in mijn leven een pak aan”

René kreeg de baan en begon vol goede moed. Maar die liepen niet zo soepel. “Dramatisch is een beter woord. Ik ging met knikkende knieën naar de eerste lessen. Ik hield me nog heel erg aan de boeken maar na een tijdje ga je daar losser mee om. Typisch genoeg spreek ik nog steeds veel mensen die destijds in die klas zaten.”

(Tekst loopt door onder de video van het Sint-Janslyceum) 

Samen met de leerlingen uit

Hoewel René tot aan zijn pensioen genoot van zijn tijd als docent, kijkt hij het liefst terug naar ‘dat nog alles kon’. René: “Ik weet nog goed dat er een aantal leerlingen een weekendje naar mijn huis in Nijmegen kwamen. Ze sliepen met zijn vijven op zolder”, vertelt hij lachend. “Er was geen ouder die dit raar vond, in tegenstelling tot nu. Ouders zijn tegenwoordig veel zuiniger op hun kind.”

In veertig jaar tijd heeft René zich maar twéé keer ziek gemeld! “Het was míjn baan. Ik was daar heel trots op. Ik had nooit geen zin om naar school te gaan en was nooit chagrijnig. Als ik nu weer 25 jaar oud zou zijn, zou ik weer het onderwijs in gaan.”

Genieten van je werk

Ondanks dat het ons niet verbaast dat de vrolijke René het veertig jaar uithield op één school, vragen we ons af wat zijn succesformule is. Hij roept direct: “Simpel! Ik was altijd losser dan veel andere docenten. Ik zat óp het bureau in plaats van erachter. Daarnaast mengde ik ‘saaiere stof’ – die nogal eens voorbijkomt bij geschiedenis – met leuke anekdotes. Zo vertelde ik hoe het ging als je verkering had voordat de mobieltjes waren uitgevonden. Ik moest naar een telefooncel lopen om mijn vriendin te spreken. En dan maar hopen dat ik genoeg kwartjes en dubbeltjes had.”

“Ik heb nooit overwogen om weg te gaan, omdat dit mijn plek was. Er heerst een familiegevoel op deze school. Ook al is het heel erg traditioneel allemaal. Het was én is mijn plekje.”

Wil jij ook graag meewerken aan deze serie of ken jij iemand met een bijzondere anekdote? Laat het ons dan weten via [email protected]. We komen graag met je in contact! 

Lees ook:

Gezocht! Bijzondere herinneringen aan het Sint-Janslyceum

Feest! Het Sint-Janslyceum bestaat dit jaar een eeuw. De school eert deze mijlpaal met een groot fee...
Darum

Bossche Dennis over internethit Darum: ‘Maar weinig mensen weten dat ik de oprichter ben’

Je moet het maar kunnen: een quote bedenken die grappig, herkenbaar én relevant voor meerdere genera...
Stadswandeling Emiel Bootsma

Gaaf! Bossche Emiel maakte dit gedicht over indebuurt tijdens de stadswandeling op rijm

Rijmwandelaar Emiel Bootsma (52) organiseert stadstochten door Den Bosch. Maar de tour is net even a...

adv.