Bosschenaar van de week: Astrid Kivit, al twintig jaar de trouwe postbode van het Bossche centrum

Door Marloes van Vliet 24 april 2018

Ooit begonnen met het Stadsblad, 25 jaar het Brabants Dagblad rondgebracht en inmiddels al twintig jaar bij ‘de post’. Eerst brieven, nu alweer elf jaar de pakketten. En dat is big business! Astrid Kivit (45) geniet van haar werk. ”Eenmaal onderweg, hou ik van de vrijheid!”

‘Pakketcentrum’ aan huis

Ook leuk: ze bezorgt ook haar eigen pakketjes, want Astrid woont zelf vlakbij het station. ”De buren weten het ook. Als ze niet thuis zijn, kunnen ze de pakketjes bij mij ophalen”, vertelt ze. Doet ze helemaal niet moeilijk over. ”Nee, ik ben blij dat het pakket weg is en degene die het krijgt is ook blij. Want ja, je zit er toch vaak op te wachten, hè.” Reden ook dat Astrid haar telefoonnummer geeft als mensen niet thuis zijn. ”Stukje extra service.”

Astrid werkt voor PostNL. Haar beroep ziet ze continu veranderen. ”Het aantal te bezorgen pakketten blijft groeien. Ik breng bijna meer pakketten naar particulieren dan ondernemers. Ik ben blij dat ik elf jaar geleden de overstap van briefpost naar pakketten heb gemaakt.”

Kopje koffie?

Nee, never a dull moment bij de post. Regelmatig krijgt Astrid een kopje koffie aangeboden, of krijgt ze af en toe wat lekkers toegestopt. ”Is niet altijd tijd voor, maar ik maak er soms wel tijd voor. Dat maakt het werk ook wel leuk: je maakt overal een praatje, al is het maar een ‘goedemorgen’.”

Ook een leuke bijkomstigheid: Astrid kent Den Bosch op haar duimpje. ”Misschien zelfs beter dan een taxichauffeur”, lacht ze. Wel komen er steeds meer collega’s bij die een deel van de binnenstad voor hun rekening nemen, want alleen is het niet te doen. ”We rijden nu met vier chauffeurs in de binnenstad. Het verbaast me niet als daar in de toekomst nog meer chauffeurs bijkomen.”

Freedom!

Wat Astrid vooral aanspreekt in haar werk, is de vrijheid. ”Rond 8.15 uur start het laadproces, je bepaalt dan zelf hoe je de route gaat rijden. Dan koffie, dan gaan rijden. Daarmee start ook de vrijheid, want je bepaalt zelf hoe lang je ergens blijft hangen of hoe snel je gaat. Soms ben je vijf uur klaar, soms wat eerder, maar soms ook wat later. En een voordeel: ik kan in de middag thuis eten en gewoon mijn hond uitlaten, het ligt op de route!”

Vervelende dingen gebeuren er nauwelijks. ”Ja, soms sta je even op een vervelende plek geparkeerd omdat het niet anders kan en kunnen automobilisten niet wachten en worden ze boos. Maar daar kan ik mij niet zo druk over maken, dat heeft geen nut.” En van onderbroeken en badjassen kijkt ze ook niet meer op. Lachend: ”Dat mensen in badjas of onderbroek de deur opendoen, dat is voor mij niks bijzonders meer, hoor.”

Lees ook:

karin-lammers

Bosschenaar van de Week: Karin Lammers strijdt ‘met haar hart’ tegen eenzaamheid

Nooit had ze gedacht dat het zo hard zou gaan. Vijf jaar geleden richtte Karin Lammers EET m...
Marloes van Vliet - Geplaatst op 10 april 2018
Angela Versteijnen

Bosschenaar van de Week: Angela is als ‘Pipi’ van La Place eíndelijk een ‘pleegirl’

Er zijn mensen die een beetje mopperen als ze haar zien, maar bij de meeste bezoekers van he...
Marloes van Vliet - Geplaatst op 3 april 2018
Alex Tiebosch

Alex Tiebosch rules de Maaspoort: ‘Mooi om mensen te helpen, er is al genoeg ellende’

Trouwring gevonden? Inbrekers gesignaleerd? Of misschien wel op zoek naar vrijwilligers? Bos...
Marloes van Vliet - Geplaatst op 20 maart 2018