Binnenkijken bij Sanny de linnenkoningin: ‘Trek die damast van oma nou eens uit de kast!’

Door Willianne van der Sar 5 november 2018

Als je door de straten van Delft loopt, kan het je niet ontgaan dat het hier prachtig is. Maar wat er áchter al die deurtjes en raampjes schuilt, is zo mogelijk nog bijzonderder. Gastredacteur Willianne ging op bezoek bij Sanny de Zoete, de koningin van de tafelkleden en linnengoed. 

Het huis van Sanny aan de Paardenmarkt valt meteen op vanwege de raambekleding. De mooie helder blauwe raamkozijnen zijn gedecoreerd met een valletje. Later snap ik dat dit helemaal bij haar past. Ik vraag Sanny hoe ze hier is komen wonen. “Dat is een bijzonder verhaal”, antwoordt ze. Vijftien jaar geleden had Sanny, die toen in Rotterdam woonde, een lunchafspraak met een vriendin in Delft. Het was een bijzondere dag vanwege de sterfdag van haar moeder. Sanny zat al even te wachten toen haar vriendin arriveerde. Die vertelde dat haar moeder was gevallen en zij daarom zo laat was. Haar moeder had 24 uur zorg nodig en kon niet meer thuis blijven wonen. De twee dronken een wijntje en proostte op hun beide moeders.

Drie kleine huisjes

Het huis van de moeder werd kort daarna verhuurd, aan Sanny. “En zo ben ik hier terecht gekomen”, besluit ze haar verhaal. Dit pand bestond vroeger uit drie kleine huisjes. “De moeder van mijn vriendin kocht het huis in de jaren ’70 als bouwval en maakte er twee woningen van. Er is een doorgang en een trap geplaatst. Sindsdien is er niets meer aan het huis veranderd”, legt ze uit. Het is een mooi en knus huis met kleine tuin. “Hoe klein ook, ik heb van de zomer veel groenten uit eigen tuin gegeten.”

Damast en linnengoed

Sanny’s favoriete plek in huis is eigenlijk haar werkruimte. “Ik zit veel aan deze tafel.” Op die tafel ligt een groot wit tafelkleed. Als ik vraag waaraan zij werkt, barst ze los. In korte tijd krijg ik een geschiedenisles over linnengoed. Ik deel graag een paar leuke weetjes met jullie. Wist je bijvoorbeeld dat linnengoed verwijst naar ál het huishoudelijke textiel? En dat het antieke ‘tafellaken’ altijd uit linnen bestond (katoen kwam pas in de 19de eeuw), deze wit van kleur was en werd gebruikt tijdens het diner? Een ‘tafelkleed’ was juist kleurig en werd voor overdag gebruikt. “Wat is dan precies een damast?”, vraag ik. Sanny vertelt dat dit verwijst naar het type patroon dat erin werd geweven.

Een doekje voor de dijen… na het vrijen

Sanny is kunsthistorica. In opdracht laat zij tafellakens en servetten weven in Noord-Ierland. Dit kunnen historische patronen zijn, maar ook eigen dessins. Zo heeft kort geleden een gezin een tafellaken laten weven waarvoor de kinderen de tekeningen hebben aangeleverd. “Het is een heel vrolijk kleed geworden. Alle familieleden staan erop.”

Zelf heeft Sanny ook linnengoed ontworpen naar idee van de vroegere rood witte huishouddoeken. Op elke doek staat een opdruk, zoals ‘glazendoek’. Voor alle klussen in huis was namelijk een aparte doek. Je kon natuurlijk niet met de doek van de po vervolgens je glazen afdrogen. Sanny heeft deze functionele doeken in een nieuw jasje gestoken. Een van de doeken heet ‘doekje voor de dijen na het vrijen’. “Dat behoeft geen uitleg toch?”, vraagt ze mij.

Acht meter lang

“Vandaag was ik bezig met een mooie opdracht voor een museumpaleis in Engeland. Hiervoor wordt een mega tafellaken geweven voor een tafel van ruim acht meter lang.” Ze gaat de bestelling zelf brengen en installeren. “Het moet goed gebeuren, én eenmaal op de tafel mogen er geen kreukels in zitten”.

Voordat ik wegga vraag ik of ze nog een tip heeft voor mij en voor iedereen die net als ik het damast van oma niet durft te gebruiken. “Het is júist om te gebruiken, anders krijg je die bekende vergeling. En niet bang zijn voor vlekken, gewoon wassen op 90 graden!”, lacht ze. Sanny daagt iedereen uit om vanavond het damast van oma uit de kast te trekken en bij het avondeten de tafel te dekken. “Let maar op, het eet ineens heel anders!”

Later die week zit ik in een Italiaans restaurant in Milaan en valt mijn oog op de dikke vouwen in de smetteloze damast tafellakens. Van Sanny heb ik geleerd dat dit juist hoort, want zo laat je zien dat het een schoon tafellaken is.

Lees ook

Binnenkijken bij Eva: ‘De IKEA-spullen moesten na mijn studententijd de deur uit’

We kijken binnen bij Eva de Haan. Een rasechte Rotterdammer die langzaamaan wordt ingepakt door al h...

Binnenkijken bij de Sultan Ahmet Moskee: ‘Wij hebben hier geen geheimen’

Iedereen in Delft wel waar de moskee ligt: de minaret torent immers fier de lucht in. Maar ben je er...

adv.