Column van Chantal: ‘Ik dacht leuk en handig, die oranje deelfietsen. Maar nu…’

Door Chantal Deen 2 april 2019

Exact een jaar geleden zag ik de eerste oranje fietsen opduiken in Delft. Leuk, dacht ik en wel zo handig als ik zelf een keer een fiets nodig heb…

In mijn achterhoofd had ik het ideale systeem (of nou ja, daar kunnen de Londenaars anders over denken) van Londen in mijn hoofd. Daar kun je ook een fiets huren voor nog geen twee pond per dag. Minpuntje is dat die fiets elke dertig minuten gestald moet worden in een fietsenstalling voordat je verder kunt fietsen. Dat kan stress opleveren als jij net de wisseling van de wacht wil zien voor Buckingham palace, die langer duurt dan die dertig minuten. Of de stress dat je bij een volle stalling arriveert en jij je Engelse stalen ros er niet meer bij kan proppen. Gelukkig werd ik daar tijdens mijn laatste bezoek erg handig in – dus ik kon niet wachten op de Delftse huurfiets.

We bepalen zelf wel waar we dat ding neerzetten

Mijn verbazing was dan ook groot toen ik leerde dat de oranje tweewielers geen stalling hebben waar ze gedokt en gelockt worden. Wij zijn natuurlijk wel Hollanders hè: wij bepalen zelf wel waar wij onze fiets parkeren. De consequentie van een niet vaste verblijfplaats is dat die fietsen overal worden gedumpt.

Je kunt soms raden waar de berijder vandaan komt voordat hij zijn oranje vriend verlaat. Ligt er een in de bosjes (daar liggen ze vaak) dan zal de fietser niet meer in staat zijn geweest om de standaard van de fiets uit te klappen door een iets te hoog alcoholpercentage in zijn bloed. Of de persoon had zo’n haast om de trein te halen dat die fiets fatsoenlijk stallen een brug te ver was. Stoepen en andere voetgangersgebieden blijken ineens ook dé perfecte plek te zijn om je deelfiets achter te laten. Wat de reden van het neerpleuren ook is, het ziet er niet uit. Dit krijg je als je niemand eigenaar maakt van het probleem. In Londen ben je de Sjaak als je fiets niet is gestald. Omdat de betaling daar alleen via een creditcard gaat, kijk je wel goed uit voordat je die fiets in een Londense bush smijt. Je mag gewoon een flink bedrag aftikken voor je nalatigheid. Hoe werkt het hier dan?

Afmelden, en weg is de verantwoordelijkheid

Mobike (de eigenaar van de oranje fiets) verzorgt fietsen in o.a. Delft die je met een app kunt betalen. Op die app kun je geld storten en je aan- en afmelden. Ze vermelden keurig overal op hun website waar je die fietsen vooral niet mag stallen en waar wel. Die adviezen hebben de Delftse deelnemers waarschijnlijk nog niet gelezen, want ik zet regelmatig een fiets recht of trek er een uit de bosjes. Je kweekt geen verantwoordelijkheid als het aan- en afmelden zo makkelijk gaat. Waarom zou je je dan verder bekommeren om die fiets?

Nederland, fietsland. Toch?

In het AD lees ik dat Marien Vermeer van Fietsersbond Delft vertelt dat in september het voortbestaan van de oranje fietsen in Delft wordt geëvalueerd. De fietsersbond pleit voor, je raadt het al, meer fietsenstallingen. Blijkbaar is daar al geld voor beschikbaar, en geen klein bedrag ook. Het is alleen nog niet uitgegeven. Ook dat klinkt weer zeer Nederlands in de oren. Waarom zijn er niet gelijk 830 fietsgleuven geplaatst in Delft? Zelfs in New York (waar ik recentelijk was) snappen ze dat die fiets een vaste verblijfplaats nodig heeft om te overleven in de betonnen jungle. Nu wij uit fietsland Nederland nog!

Tot het zover is, breng ik verdwaalde fietsen weer naar een veilige plek. Of ik Whatsapp Mobike een foto van de gestrande fiets. Ze beloven dat ze die fiets op komen halen en weer klaarmaken voor de volgende huurder. Ik ben in ieder geval heel benieuwd na wat er na september gebeurt. (Bouw die fietsenstallingen nou gewoon maar, jongens.)

Oproep!

Hier op de redactie zijn we vooral benieuwd naar waar deze oranje fietsen allemaal belanden. Zie je er eentje in een boom? In de gracht of gewoon op een stukje niemandsland? Stuur ons een foto! 

Meer over

Nieuws Verkeer

adv.