Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Delftse Mysteries: Wat doet dat ‘vogelkooitje’ daar aan de muur achter de visbanken?

Door Rosa Smit 6 juni 2020

Erg in het oog springend is het niet: een houten huisje op de muur tussen de Visbanken en restaurant de Centrale op de Voldersgracht. Als je het je al opvalt, denk je niet meteen aan iets geks. ‘Het zal wel een vogelkooitje zijn.’ Maar kijk je wat langer, zie je dat er geen bodem in zit. Ook het kleine ronde gat dat normaal gesproken in een vogelhuisje zit, ontbreekt. Aan de afwerkingen zie je dat al deze dingen niet weggesleten of kapot zijn, maar dat het zo hoort te zijn. Waar dient dit dakje dán voor? We zochten het voor je uit.

Stadsgids Dick Stammes kent het voorwerp maar al te goed. Met groepen toeristen loopt hij hier ook altijd langs en vertelt over het –nogal vieze- verhaal erachter. ‘’Het antwoord brengt ons terug naar Delft rond de 18e eeuw. Toen was er op de plek waar nu de visbank is, een vleesmarkt. Elke dag werd hier nieuw vlees gekeurd en verkocht, wat alleen de rijken konden betalen. Hoe armer je was, hoe minder vers het was. De allerarmsten konden het eigenlijk niet veroorloven, maar hadden toch ook hun kansje: 1 keer per dag ging er een bel die hen opriep de zeer goedkope restjes op te komen halen. Die bel hing beschermd onder dit afdakje. Deze is nu al honderden jaren weg en zijn omheining hangt er nu dus nog een beetje nutteloos te zijn.”

Ziek

De bel gaf dus ‘het geluid voor gortig vlees’. Misschien ken je de uitrdrukking ‘het wordt me te gortig’ wel, waarmee je aangeeft dat het je te veel wordt. Dit vlees was alles dat te veel was voor de rijkeren en overbleef. Dick: ”Het was steeds nét niet bedorven. Het ging vaak om ingewanden die niet gekeurd waren geweest van tevoren. Mensen werden er dan vaak ook heel ziek van. Maar toch kwamen ze elke keer weer op die bel af. Ze konden nu wel zeggen dat ze ook weer een stukje vlees hadden gegeten!”

”Gortig vlees was vaak al zo bedorven dat het ook niet meer in de vleeshal werd verkocht”’, vervolgt Dick. ”Het smalle steegje naast de Waag, wat overgaat in een klein bruggetje naar de Wijnhaven, heette in die tijd de Gortbrug. Daar konden ze hun heerlijk stukje ziekteverwekker ophalen. Ze aten het dan meteen op, in de hoop de ergste bacterieen voor te zijn.”

 

Zit je met een mysterie in je maag?

Je hebt het vast wel eens gehad, je loopt door de stad, ziet iets en denkt: waarom is dit eigenlijk zo? We zochten eerder al uit wat die ronde tegeltjes met een T erop doen in de binnenstad en hoe het Raam aan zijn naam komt, maar we zijn altijd weer op zoek naar ‘jouw’ mysteries. Wat vraag jij je altijd al af en kunnen wij eens uitzoeken? Laat het ons weten en wie weet zien we jouw mysterie terug op indebuurt Delft.

 

Delftse mysteries: Hoe komt het Raam aan zijn naam?

Als je het hebt over het Raam, denk je niet meteen aan een staatnaam. Het is ook best apart om te ku...

Delftse mysteries: Wat doen die zwarte kastjes verspreid over Delft in bomen en hoge gebouwen?

Delftse mysteries: Hoeveel bruggen zijn er precies in Delft?

adv.