Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

15 x dit herken je gegarandeerd als je op het Stanislascollege Westplantsoen hebt gezeten

Door Iris Olsthoorn 7 juni 2020

Ging jij vroeger naar het Stanislascollege Westplantsoen? Dan denk je vast en zeker met heel veel plezier terug aan je middelbare schooltijd. Wij doen even een tripje down memory lane met je! Waarschijnlijk is het al meer dan tien jaar geleden dat je een brugpieper was, maar deze situaties herken je gegarandeerd.

Pagina 1/15
⟵ swipe swipe ⟶

De conciërges

Minstens net zo belangrijk als leuke leraren: leuke conciërges! Je herinnert je vast en zeker nog wel Kees Mension (het zonnetje in huis én een supercoole rocker), Han (altijd in voor een praatje) en José (schreef ‘algehele malaise’ op je ziek-naar-huis-briefje als je je weer eens ziek kwam melden met een slechte smoes).

Brugklaskamp en tweede klaskamp

Kamp was iets waar je de hele brugklas en het tweede jaar naar uitkeek en dat was niet voor niets. Alleen al op de heenweg naar het kamp toe voelde je je supercool, want je mocht immers helemaal alleen (oke, in een groepje) een heel eind fietsen. Op brugklaskamp ging je naar Hoenderloo en tijdens tweede klaskamp verbleef je in Noord-Brabant. Wat volgde was dagen lang spelletjes, je ontbijt bij elkaar winnen, Piraten en Indianen, en natuurlijk een hoop gekeet en puber-drama.

Als onderbouwer was de Brink verboden terrein

Of het een ongeschreven regel was of een officiële, weten we niet meer. Maar als onderbouwer mocht je je tijdens de pauzes ab-so-luut niet in de Brink vertonen. Dat was namelijk het terrein van de veel coolere bovenbouwers. Veel onderbouwers verdeelden zich daarom over de aula, het plein en natuurlijk alle mogelijke gangen in de school.

Het bord met namen bij De Vissenkom

Als brugpieper was je altijd een beetje bang voor het bord bij De Vissenkom. In dit kamertje (met veel ramen, vandaar ‘de vissenkom’) zat het hoofd van alle brugklassen en als je je moest melden, was je waarschijnlijk goed de sjaak.

Gymmen in je Stanislasshirt

Misschien ligt hij nog wel ergens verfomfaaid en verkleurd achterin je kast: het prachtige (ahum) aquagroenblauwe Stanislasshirt. Zo’n twee keer per week moest je, nadat je met veel pijn en moeite over die vreselijke gymbrug had begeven, dit shirt aan tijdens gym. Iets anders dragen tijdens de gymles was uit den boze.

Promotio in de Aula

Aan het einde van elk schooljaar had je een bijzondere rapportuitreiking in de grote zaal van de TU Aula: de Promotio. Getalenteerde en minder getalenteerde muzikanten, toneelspelers en turners vulden het programma met allerlei vermaak. Met een beetje geluk zat je broer of zus in een ander jaar of op een andere afdeling en zag je twee (of zelfs drie) keer dezelfde optredens. Na alle optredens en speeches haalde je je rapport op bij je mentor .

Het diplomalied van Fred

Ook de diplomauitreiking was ieder jaar in de TU Aula. Een van de meest memorabele en leukste optredens ieder jaar: het Diplomalied van Fred van Geest. Gewapend met zijn gitaar liet deze iedereen meezingen. Weet je de tekst nog? Je diploma, diploooooma, diploooooooooomaaaaa.

Het Stanislaslied

Over aanstekelijke liedjes gesproken: je kent het Stanislaslied vast ook nog wel. We geven je een voorzetje: ‘Uit heel de omtrek komen wij, naar Delft de Prinsenstad, ’t college van Sint Stanislas richt jaaaarenlang ons paaaaad…’. Sorry. Succes met dit nummertje uit je hoofd krijgen de komende uren.

De televisieschermen bij de ingang

Wanneer je via de hoofdingang naar binnen of naar buiten ging, deed je dat niet in één rechte lijn. Nee, je stopte eerst eventjes om te staren naar de beeldschermen die er hingen. Hier stond namelijk suuuuuperbelangrijke info op voor luie puberscholieren. Viel wiskunde soms uit en kon je vandaag een uurtje eerder naar huis? Als je je klas voorbij zag komen op het scherm, had je even hoop, maar helaas: alleen je lokaal gewijzigd. Balen!

Onderbouw- en bovenbouwfeesten

Absoluut een van de hoogtepunten van het jaar: de schoolfeestjes. Van te voren lekker chillen of tutten bij vrienden en vriendinnen, en daarna gezellig naar het schoolfeest. Natuurlijk was je jaloers op de leden van Comité Anoniem en de Raad van Elf, want zij mochten achter de bar en dat was natuurlijk cool. Veel scholieren probeerden drank in hun kluisje te verstoppen, maar jij deed dat natuurlijk niet…

Meneer Ripken en zijn slakken

We hebben véél leuke herinneringen aan gezellige of grappige leraren van het Stanislas, maar ééntje springt er toch wel uit. Meneer Ripken. Deze biologie docent had een grote voorliefde voor slakken. Werd de les een beetje saai? Dan hoefde maar één iemand het woord ‘slak’ te laten vallen, om vervolgens de les om te toveren in een interessante-weetjes-over-slakken-les.

Pauze vieren in het Wilheminapark

Hoe luxe: wij Stanislassers konden pauze vieren in het park naast de school. Daar werd op zonnige dagen dan ook veelvuldig gebruik van gemaakt. Oók tijdens spijbeluurtjes trouwens, maar of dat nu zo slim was…

De Mediatheek

Vóór het smartphone tijdperk waren we als scholieren grotendeels afhankelijk van PC’s thuis en die in de Mediatheek. Maar eventjes lekker aan je Hyves-pagina werken zat er écht niet in, want dan had je meteen een boze mediatheekjuffrouw in je nek!

Kerstviering in de kapel

Ook vaste prik ieder jaar: kerstviering in de Kapel. Een mooi moment voor het koor en orkest om hun geoefende nummers ten gehore te brengen.

Buitenlandreizen

Last but not least: de buitenlandreizen. Als Stanislasser was je best verwend, want je ging minimaal één keer met een grote bus naar het buitenland. Op het Gymnasium ging je zelfs een paar weken (!) op Griekenlandreis, Atheneum mocht naar Italië en op de Havo had je de keuze uit een aantal reizen. Voor iedereen was zo’n reis dus weer anders, maar waarschijnlijk hebben een heleboel oud-leerlingen hier superleuke herinneringen aan!

Pagina 1/15
⟵ swipe swipe ⟶

adv.