Delftse mysteries: waarom wonen er zoveel Italianen in Delft?

Door Willeke Havenaar 10 maart 2018

We hebben er geen volkstelling op losgelaten, maar hebben het vermoeden dat er veel Italianen in Delft wonen. Denk maar eens aan de vele pizzatentjes, de Italiaanse sfeer en niet te vergeten: de plaquette die je terugvindt bij de Boterbrug. We zochten uit hoe dit zit. 

Ons gevoel blijkt te kloppen, want het begon dus al in de 13e eeuw. Toen kwamen er veel bankiers uit Lombardije naar Delft. De eerste vestigde zich in 1287 in een pand achter de Markt waar ze tot de 15e eeuw zaken bleven doen. Vanaf de 17e eeuw kwamen daar nog eens tientallen beroepen bij. Delft werd ineens overspoeld door muzikanten, kooplui, handelaren en schoorsteenvegers uit Italië. Deze kwamen vooral uit de Alpendalen, omdat er daar geen geld meer te verdienen was in de landbouw. Daarom besloten de Zuid-Europeanen op een andere plek en met een ander beroep succesvol te worden.

Schoorsteenvegers

In de 19e eeuw waren het vooral schoorsteenvegers die naar Nederland kwamen voor een beter bestaan. Dit waren vooral jongens rond de dertien jaar uit het grensgebied tussen Zwitserland en Italië. Door de armoede moesten ze te voet naar Nederland toe om onderbetaald en vies werk te doen in schoorstenen. Een Delfts voorbeeld is Antonio Ferrarri, een man die aan de Voorstraat woonde en zijn leven als schoorsteenveger uiteindelijk inwisselde voor paraplumaker.

Deze jongens leerden in Nederland het vak en vielen onder een baas, een ‘Padrone’. Door hun kennis van het vak en het inzetten van goedkope werknemers werden deze ‘padrones’ grote concurrentie voor de Nederlanders. In Delft waren de bazen Ceschi, Togni en Bianconi dan ook bekend om hun succes in de markt van de schoorsteenvegers.

Bij de Boterbrug vind je een plaquette ter ere van de bijdrage van de Italianen in Delft

Trouwen

Het aantal migranten bleef stijgen. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen er nog eens tientallen gastarbeiders vanuit het zuiden en Sardinië bij. Door de hoge werkloosheid zocht ook deze kant van Italië hun geluk in Nederland. Het idee was dat zij hier één of twee jaar zouden blijven, maar dit werd langer. Tussen 1975 en 1980 ging de meerderheid weer terug doordat er in Italië meer werk kwam. Een deel bleef onder meer in Delft hangen en trouwde met een Hollandse dame of liet het gezin overkomen.

Eerste pizzeria

En wat deden ze toen ze besloten in Delft te blijven? Ze openden bijvoorbeeld hun eigen pizzatent. Zo was er de Italiaanse Luciano, een man die in 1967 naar Delft kwam en in 1974 hier de eerste pizzeria opende. Deze heette La Fontanella en zat aan de Verwersdijk(En ja, deze hebben we nog steeds).

Het laatste restaurant dat hij opende zat op de Voldersgracht en kreeg de naam Osteria da Luciano. Tegen de twintigste eeuw aan besloot hij het te verkopen. Het restaurant is nooit weggegaan, maar kennen we nu onder de naam La Tasca. Zo eten we dus nog regelmatig in de geschiedenis van onze eigen stad. Benieuwd naar meer Italiaanse eettentjes in Delft? Bekijk hier meer plekjes waar je terecht kan voor een bord pasta of een pizza. 

Bronnen: vijfeeuwenmigratie.nl, Wikidelft, gahetna.nl

Zit je met een mysterie in je maag?

Je hebt het vast wel eens gehad, je loopt door de stad, ziet iets en denkt: waarom is dit eigenlijk zo? Waarom zitten er tulpen om de lantaarns op de Markt? En waarom is het topje van de Nieuwe Kerk zwart? Deze mysteries hebben we al behandeld, we zijn op zoek naar ‘jouw’ mysteries. Wat vraag jij je altijd al af en kunnen wij eens uitzoeken? Laat het ons weten en wie weet zien we jouw mysterie terug op indebuurt Delft.

Meer mysteries

Elke week lossen we een Delfts mysterie voor jou op. Lees hieronder welke we de vorige keer hebben uitgezocht:

Mysteries

Delftse mysteries: Waarom heet het viaduct bij de IKEA de Liefdesbrief?  

Je bent er ongetwijfeld al héél vaak onderdoor of overheen gereden: dat vrolijk gekleurde vi...
Redactie indebuurt - Geplaatst op 24 februari 2018
Foutje gezien?

Lees mee en reageer!

Reactie