Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Delftse dialogen: schilder Sevak denkt tijdens het schilderen aan een oorlog hier ver vandaan

Door Jan van der Mast 28 oktober 2020

Wanneer we ons door de stad bewegen als razende reporters, komt het geregeld voor dat we bijzondere, leuke of interessante gesprekjes hebben met allerhande Delftenaren. In deze nieuwe rubriek ‘Delftse dialogen’ delen we bijzondere ontmoetingen met je. Deze week sprak redacteur Jan met schilder Sevak Grigoryan over zijn werkzaamheden én over de vreselijke oorlog waar hij elke dag aan denkt.

‘Fietsend over de Kolk schiet ik de man aan die een kozijn van Café Het Noorden aan het verven is. Hij vertelt dat het hele pand een opknapbeurt krijgt. Maar als hij hoort dat ik een journalist ben, begint hij over de oorlog in de enclave Nagorno Karabach. Hij betreurt het dat er nauwelijks aandacht is voor deze oorlog: “Het is bloedig, ruim 500 mensen zijn gesneuveld en veel burgers zijn op de vlucht.”  Terwijl Sevak Grigoryan onverstoorbaar door schildert, schetst hij in een notendop de tragiek van het Armeense volk, dat al een eeuw overheerst wordt door grootmachten als de Sowjet Unie en later Azerbeidzjan. “U moet zich voorstellen dat het gebied net zo groot is als Zuid-Holland en dat alle inwoners nu op de vlucht zijn.” Zijn oma woont net buiten de zone, maar Sevak is bang dat het conflict escaleert.

In gedachte daar

Dus u bent hier in het centrum van Delft een pand aan het schilderen, maar in gedachten bent u bezig met de oorlog in Nagorno-Karabach? “Eh… ja, ik weet hoe erg het daar is. Ik ben ooit als jongetje van 10 jaar oud naar Nederland gevlucht. Dat was in 1997. Terwijl ik hier nu aan het schilderen ben, weet ik dat er aan de Belgische grens door Armeniërs blokkades worden opgeworpen om aandacht te vragen voor deze oorlog. Zelf zit ik bij de Evangelische Kerk en daar halen we geld op om de slachtoffers te kunnen steunen. Heel basic. Geld om voedsel en kleding te kopen voor de vluchtelingen.”

Na een paar trefzekere vegen over het kozijn, daalt Sevak het trappetje af en laat ons het interieur van het cafe zien. Hij vraagt: “Weet u waarom er bij de entree een mozaïek is met een hamer en sikkel?” “Nee”, zeg ik, “dat weet ik niet.” Maar ik beloof het te zullen uitzoeken, we nemen afscheid en ik wens hem sterkte met de situatie in zijn thuisland. “Gaat u erover schrijven? Alle beetjes helpen!”’

Lees ook

Leuk zeg: Basisschoolkinderen uit Tanthof ontwierpen ‘social sofa’s’ om de Dashof op te fleuren

Sinds begin deze maand staan er bijzondere bankjes bij winkelcentrum de Dashof. De twee bankjes zijn...

Gemeente treedt weer strenger op tegen fout geparkeerde fietsen rondom het station

De gemeente Delft gaat in het gebied rond het station strenger optreden tegen fout parkerende fietse...

[VIDEO] Raad de straat: zie jij welke bekende Delftse straat dit is?

We gaan jouw kennis eens even goed testen, want kun jij aan de hand van een korte video zien welke D...
cadeaubon de wijnhaven

5 x dit kun je doen om lokale ondernemers te steunen

Restaurants, kroegen en cafés: de komende weken blijven ze in verband met het coronavirus gesloten. ...

 

adv.