Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Laura van Kregten: ‘Als wijkagent sta je meer ín de maatschappij’

Door Redactie indebuurt 29 maart 2016

Zes jaar is ze nu wijkagent in Voorhof. Van de overstap die Laura van Kregten (40) destijds maakte naar een rol waarbij ze zich meer tussen de mensen bevindt, heeft ze zeker geen spijt. “Dit is een heel mooie baan!”

Wijkagent worden stond niet op de eerste plaats, toen Laura ervoor koos om bij de politie te gaan. “Het is zo gegroeid in de tijd dat ik in de surveillancedienst – de 112-meldingen – werkte. Daar ontdekte ik dat ik het leuker vond om dieper op de materie in te gaan. Waar en hoe ontstaat sociale problematiek precies en hoe kunnen mensen het beste geholpen worden, bijvoorbeeld door hen te verwijzen naar een instantie of plek waar zij terechtkunnen? Meer ín de maatschappij staan, samenwerken met verschillende partners, dat sprak me vooral aan.”

Op de fiets

Laura heeft Voorhof samen met collega’s Gerhard van der Neut en Patrick den Brabander onder haar hoede. Een gemiddelde werkdag, hoe ziet die er eigenlijk uit? “We starten altijd met een briefing met alle wijkagenten. Welke actuele zaken spelen er in de stad? Daarna pak ik mijn fiets en ga ik naar buiten, de wijk in. Vaak heb ik een aantal bewoners of plekken op een lijstje staan waar ik even langsga. Het gaat meestal om langlopende zaken als geldproblemen, alcoholverslaving of overlast door jongeren. Onze rol hierin is om samen met partners – buurtbewoners, scholen, instanties – tot een oplossing te komen. En dat is het verschil met de surveillancedienst. Zij hebben vlugge contacten die een korte en snelle interventie vereisen, waardoor persoonlijk en langdurig contact lastig is.”

Interessante info

Laura werkt wel veel samen met collega’s van de surveillancedienst. “Bij een burenruzie die uit de hand loopt, komen zij in actie. Zij maken daar een notitie van waarmee mijn collega of ik vervolgens naar de sociaal beheerder van de woningbouwstichting kunnen stappen. Na een inbraak bezoeken wij de betreffende bewoner om te kijken of wij wat kunnen betekenen. Die gesprekken leveren soms ook interessante informatie voor ons op, bijvoorbeeld over plekken of mensen in de wijk, waar we extra op zouden moeten letten.”

Ogen en oren

Een rondje door winkelcentrum De Hoven ontbreekt ook bijna nooit tijdens een dienst. Erg waardevol, vindt Laura, omdat je daar veel hoort over wat er in een wijk speelt. “Zeker na zes jaar herkennen veel mensen je, sommigen spreken me aan met Laura. Ik zeg altijd: jullie wonen hier, jullie ogen en oren zijn dus cruciaal voor ons om de wijk nog veiliger en leefbaarder te maken.”

Ook de inzet van sociale media als Twitter kan daarbij helpen. “We posten daar bijvoorbeeld graffiti-foto’s met de vraag: wie herkent deze tag? Dat levert soms goede tips op.”

Nachtvoetbal

Laura ziet dat er ontzettend veel actieve bewoners in Voorhof zijn die mooie dingen organiseren. Een goed voorbeeld daarvan is het evenement Zomer in Poptahof, dat drie jaar terug is ontstaan. Bewoners en partners – waaronder Participe Delft, Woonbron en de beide Delftse moskeeën – werken daarbij gezamenlijk aan een programma van activiteiten. Tijdens de Ramadan wordt bijvoorbeeld een sporthal ‘s nachts opengesteld. “Vorig jaar kwamen daar zo’n 150 jongeren op af om een potje te voetballen. Tegelijk leidde dat tot minder overlast. Onze rol als wijkagenten is dan vooral aanwezig zijn. Waardevol, want in die setting kom je makkelijker in contact met de jeugd uit de wijk. Je leert elkaar op een positieve manier kennen, zonder dat wij direct naar een legitimatie hoeven vragen. Positief is dat je door dit soort gezamenlijke activiteiten ook rolmodellen ziet ontstaan.”

Is de keuze om wijkagent te worden goed bevallen? “Ja, zeker weten! Dit is een heel mooie baan in een prachtige wijk. Na die zes jaar voelt het echt als ‘onze’ wijk, een wijk waar we samen met bewoners en partners iets moois van blijven maken.”

adv.