Delftse ‘voetbal-oma’ Wil de Visser speelde tien jaar voor Oranje

Door Iris Olsthoorn 6 maart 2018

Als je ‘Oranje Leeuwinnen’ zegt, denk je waarschijnlijk aan die stoere dames die vorig jaar het EK voetbal wonnen. Maar wist je dat er in Delft al heel lang een oranje leeuwin rondloopt? Wil de Visser (65) speelde tien jaar voor Oranje en geeft intussen al jarenlang training bij S.V. Wippolder: “Ik probeer de ouders ook wat bij te leren.”

Het voetballen is bij Wil met de paplepel ingegoten: “Ik kom uit een gezin van elf kinderen, zes jongens en vijf meisjes. Dus er was altijd wel iemand om buiten een balletje mee te trappen.” Toch ging Wil pas heel laat ‘voor het echie’ voetballen. “Toen ik 14 was, ging ik op handbal. Daar was ik heel goed in. Maar in 1971 zag ik in de krant dat de eerste damesvoetbalclub van Delft, KFC, werd opgericht. Dat leek me gaaf! Mijn vader verklaarde me voor gek dat ik handbal liet schieten, maar ik heb het toch gedaan.”

Die ene wedstrijd tegen Zwitserland

En met succes. Want binnen één jaar voetballen bij KFC werd Wil geselecteerd voor Oranje. Waar de Oranje Leeuwinnen nu op handen worden gedragen, was dat toen wel anders: “Voetballen was voor meisjes echt nog een beetje verboden, hoor. Tijdens de wedstrijd werd er gejoeld dat we shirtjes moesten wisselen en werden er allerlei rare dingen geroepen.” Het was dus keihard knokken, maar het was het allemaal waard, vertelt Wil. Haar carrière eindigde na tien jaar bij een wedstrijd tegen Zwitserland: “Ik voelde me tijdens de warming-up al zó beroerd. Ik snapte niet wat er met me aan de hand was. Ik ben toen toch maar even naar de dokter gegaan en werd de volgende dag gebeld: ‘gefeliciteerd, je bent zwanger’. Dat was meteen mijn laatste balletje bij Oranje.”

Positief coachen

Maar écht gestopt met voetballen is ze nooit. Ze staat nog elke wedstrijd bij de Oranje Leeuwinnen langs de lijn en is heel actief in de Delftse voetbalwereld. Haar thuishonk is al vijftien jaar lang S.V. Wippolder. “Het is zo’n fijne familieclub. Doordat de wijk Emerald een tijd geleden gebouwd werd, voetballen hele families uit die nu wijk hier.” Wil traint de jeugd (en haar eigen kleinzoons!) hier met veel plezier. Ze probeert behalve de kinderen, ook de ouders langs de lijn wat te leren: “Ik ben altijd van het positief coachen. Je hoeft echt niet meteen te roepen naar een kind dat hij de bal af moet passen of dat hij iets verkeerd doet. Laat hem maar lekker ballen! Er zijn altijd ouders die het niet kunnen laten, helaas.”

Talentvolle kids

Of Wil de meiden nog anders behandelt dan de jongens tijdens training? “Nee hoor, we proberen de talentvolle meiden wel zo lang mogelijk bij de jongens te laten voetballen. Maar dat is op een gegeven moment ook klaar, want je zal als meid nooit sterker worden dan een vent. Er zijn ook heel talentvolle meiden die liever met hun vriendinnen in een team zitten en dat is ook prima. Want plezier is het belangrijkst!”

Vorige week:

Nimco Ahmed KinderAcademie

Nimco zorgt ervoor dat kinderen zelfs op zondag met plezier ‘naar school’ gaan

Elke zondag zit het kantoorgebouw van Woonbron aan de Aart van der Leeuwlaan gevuld met een groep De...