Delft

×

indebuurt categorieën

Meer indebuurt

Service

Delftenaar Anne (27) schreef twee romans: ‘De liefde tussen mijn oma en stiefopa was de inspiratie voor mijn 2e boek’

Door Iris Olsthoorn 15 september 2020

Zo’n beetje iedereen die iets met taal heeft, droomt ervan om een eigen boek te schrijven. Anne van den Dool (27) heeft die droom al twee keer waargemaakt. Haar eerste boek Achterland verscheen in 2014, haar tweede boek Vluchthaven ligt sinds een paar weken in de schappen: ”Ik droomde van kinds af aan over het schrijven van een boek.”

De jonge schrijfster kwam zo’n vierenhalf jaar geleden voor de liefde naar Delft. Haar partner is ook geen onbekende in het Delftse en minstens even ambitieus: Alwin Snel was op zijn 22ste al eigenaar van Bureau Binnenstad, tegenwoordig is hij een van de bekende gezichten achter De Burgemeesters. “Overal waar we komen, maakt hij een praatje waarin het verder gaat dan de koetjes en kalfjes. Hierdoor heb ik Delft in sneltreinvaart leren kennen.” 

Van studieopdracht naar complete roman

Voordat Anne in Delft terecht kwam, studeerde ze Film- en Literatuurwetenschap in Leiden. “In mijn eerste jaar deed ik mee aan een gastschrijverscollege gegeven door schrijver P.F. Thomese. Ik schreef toen een verhaal over een meisje dat haar moeder na lange tijd zonder contact weer tegenkomt in de supermarkt – je kunt je voorstellen dat dit ongemakkelijk verloopt.”

Anne had op dat moment nog niet door dat die studieopdracht het begin van haar eerste boek zou worden. “Via de Volkskrant deed ik mee aan een verhalenwedstrijd waarbij je een schrijfcursus kon winnen. Ik won!” De literair agenten bij die cursus waren erg onder de indruk van Anne. “Ik heb van kleins af aan tot mijn negentiende over een eigen boek gedroomd, maar ik wist ook heel goed dat er stápels manuscripten liggen te wachten bij de uitgeverijen en dat er zo’n 1 à 2 miljoen mensen zijn die graag gepubliceerd willen worden. Maar dankzij die cursus besefte ik dat ik wellicht meer kans maakte dan ik dacht.” 

1000 woorden per dag

Hoewel ze toen nog druk was met studeren en op dat moment zelfs 50 studiepunten in één semester wilde halen, ging Anne aan de slag om van het korte verhaal een boek te maken. “Op aanraden van Murat Isik (bekende schrijver, red.) schreef ik 1000 woorden per dag. Ik ben best wel gedisciplineerd, soms loopt het zelfs een beetje de spuigaten uit.” Het duurde daarom niet lang voordat Annes eerste boek klaar was. “Ook de literair agent was tevreden. Uiteindelijk wilden meerdere uitgeverijen het publiceren en kon ik dus kiezen.”

Ware liefde als inspiratie

Fast forward naar 2020: inmiddels ligt Anne’s tweede boek in de schappen. Vluchthaven vertelt het verhaal van Hannah, die afreist naar Indonesië om de as van haar Indonesische stiefopa uit te strooien. De hoofdpersoon probeert hier te ontdekken wie deze getraumatiseerde man was. Hoewel het wederom een roman is, heeft dit verhaal veel meer autobiografische elementen in zich. “Mijn oma is rond haar vijftigste hertrouwd met een Indische man. Zij zijn voor mij het toonbeeld van ware liefde.”

“Ik heb niet daadwerkelijk zijn as uitgestrooid, maar ik ben wel 1.5 jaar voor zijn overlijden naar zijn geboorteland gegaan. Ook mijn stiefopa was getraumatiseerd door de oorlog”, vertelt Anne. “Hij heeft zich in Nederland misschien nooit helemaal thuis gevoeld. Hij woonde met mijn oma in een soort Indonesisch museum op de Veluwe: speren aan de muur met bordjes eronder, schilderijen, bamboe… Alles wat ze uit Indonesië hierheen konden halen, was er.” 

Ode 

“Nadat mijn stiefopa overleed, ben ik gaan schrijven”, zegt Anne. “Tijdens het schrijven was hij nog heel ‘levendig’ voor mij. Ik heb me toen nooit extreem verdrietig gevoeld. Maar nadat ik klaar was met het verhaal, besefte ik dat het misschien wel een functie heeft gehad in mijn rouwproces.” 

Annes oma is inmiddels 89 en was een van de eersten die het boek las. “Ze vond het heel bijzonder. Het is niet niks als er op je 89ste nog een boek over je geschreven wordt. Ook al is het geen één op één weergave van de werkelijkheid, het is wel een ode aan deze twee mensen.” 

Magische boekpresentatie in de Botanische Tuin

Half augustus stond de boekpresentatie gepland. “Vanwege corona kon het dit keer niet in een boekhandel. Alwin kwam op het idee om het buiten, in de Hortus Botanicus te doen. Dat bleek echt de perfecte setting: door alle exotische bomen en planten én de warme dag voelde het een beetje aan als Indonesië. Mijn oma stond ineens spontaan op om te speechen en vertelde daarbij nog een prachtig verhaal over mijn stiefopa en haarzelf. Het was echt een magische avond.” 

Of er over een paar jaar een derde boek verschijnt? “Dat vind ik altijd een lastige vraag. Ik ben al wel bezig met iets nieuws, maar je weet nooit wat de toekomst brengt. Ik ben ook zzp-er en werk voor verschillende instellingen als tekstschrijver en redacteur. Ik heb niet de wens om fulltime schrijver te worden, ik vind de variatie juist fijn. Het enige wat ik weet, is dat ik verliefd ben op het schrijven van fictie. Daarin kan en mag alles.” 

Annes nieuwste boek Vluchthaven is onder meer te koop bij Boekhandel de Omslag.Wil je meer over Anne lezen? Dat kan! Check hier haar website uit.

 

adv.